Recensies vanaf 6 jaar

Hier staan de recensies van boeken voor 6-jarigen en ouder. (vanaf avi-start tot ongeveer E3)
Onder elke afbeelding staat een link die je naar de recensie leidt.  

Op het schip de Titanic zijn vele rijke mensen, zoals Margaret Hays, met haar hondje Lady. Dit hondje loopt weg van haar en komt langs verschillende dekken en ruimtes. In iedere ruimte ziet ze mensen met een droom. Maar ze is op zoek naar dat ene geurtje… wat dat geurtje is? Daar moet je het boek voor lezen! Lady is inmiddels beneden op het derdeklas dek aangekomen.Ze rukt wéér een bijzonder luchtje. De zoete geur van een baby.Waf!De kleine Millvina Dean is het jongste kindje dat meevaart op deze reis.Ze lacht lief naar haar moeder Ettie. Haar vader Bertram heeft zijn pub in Londen verkocht om in Amerika in de tabakshandel te gaan werken.Maar nee, dit is niet het luchtje waar Lady naar op zoek is…
Het verhaal over de Titanic is al meermaals verteld in boeken. Toch haal ik dit boek er wel tussenuit. Wat vele mensen namelijk niet weten is dat er geen ok een kennel was op dit immens grote schip. Daar zijn vele honden verdronken. Dit boek zet deze honden in het daglicht, terwijl we de verhalen van de meevarende gasten meekrijgen. Hoe mooi is dit gedaan?! Ik vind het echt fantastisch! Mylo Freeman heeft dit geschreven. Onthoud die naam!
Boef vraagt aan Agent of hij naar zijn tekening wil kijken. Agent denkt dat Boef is veranderd in een tekening. En dan is Boef weer ontsnapt. Gelukkig is hij door alle tekeningen goed te volgen. Maar hoe moet Agent hem nu weer vangen?
Daar is Boef! In de hijskraan!Agent klimt naar Boef toe.'Pak me dan, als je kan!' zegt Boef.Agent stapt de balk op.Is dat wel verstandig, Agent?
Agent en Boef hebben al heel wat avonturen beleefd. Dit is er één van. Hij is dan al wel eerder uitgegeven en nu heruitgegeven, maar dat verandert niets aan het leuke verhaal. De boeken van Agent en Boef worden in mijn groep veel gelezen. Vooral door kinderen die het lezen nog wat lastig vinden. De illustraties van Kees de Boer zijn zo rijk, dat je er heel lang naar kunt blijven kijken. Ik zie de kinderen daar graag van genieten. Lezen moet plezier opleveren, en met deze serie van schrijver Tjibbe Veldkamp komt dat zeker goed!
Atman, ook wel At genoemd, heeft wel een sleutel van zijn huis, maar weet niet meer waar zijn huis is. Hij vraagt het aan een man, maar die heeft geen tijd. En Atman weet nog steeds niet waar zijn huis is. Dan vraagt hij het aan een vrouw en dan gaat hij ineens naar een andere plek. Is hij dan bang om zichzelf kwijt? Hoe moet hij nu zijn huis toch weer vinden?
(Neem dit van mij aan, een belangrijke les: vergeet nooit waar je woont, vergeet nooit je adres.)
Toen raakte mijn kontdat bedje van mosen zat ik waar ik wilde:hoera op de grond in ergens een bos, of nee dus: een woudwaarvan ik met mijn ogen dicht wist dat het een naam had en dat het er oud wasen trouwens ook koud.
Atman is een mooi boek met prachtige dichtzinnen. Bart Moeyaert schreef dit boek. Hij weet op een kunstige manier de woorden aan elkaar te breien. Het leest gemakkelijk weg, al denk je over meerdere passages wel eens wat langer na, want die zijn gewoonweg prachtig! De illustraties zijn ook echt geweldig! Ze zijn gemaakt door Mark Janssen. Ik ben dol op zijn werk. Het is lekker kleurrijk, maar niet te fel. De tekeningen lijken ook vrij eenvoudig, maar vergis je niet! Er is zeker goed over nagedacht. Het boek blijft me bij, omdat ik op de laatste bladzijde iets las. Daar dacht ik nog eens een tijdje over na. Heerlijk om er ook nog even in terug te bladeren. Uiteindelijk deed het verhaal me een beetje denken aan het werk van Simon van der Geest. Ook hij is echt een woordkunstenaar. Na het lezen van dit boek ga ik zeker op zoek naar nog wat meer boeken van Bart Moeyaert. En jij?
Isabella gaat eerder weg bij haar vriendin Zoë, omdat ze niet durft te zeggen dat ze niet kan fietsen. Gelukkig nemen papa (een vampier) en mama (een fee) haar wel serieus. Ze laten haar aan Zoë vragen hoe ze moet leren fietsen. En zelf helpen ze ook een handje. Isabella wil het erg graag leren. Zou het lukken met flapperende vleugels? Of met magie?
'Zoë wilde vandaag gaan fietsen,' legde ik uit. 'En ik wilde haar niet vertellen dat ik dat niet kan, omdat de meeste van mijn vrienden het wel al kunnen! En van het idee om op een fiets te stappen werd ik tien zo zenuwachtig dat ik me niet goed voelde. Ik wilde gewoon niet vallen en je pijn doen.'
Isabella leert fietsen is het nieuwste deeltje uit de serie Isabella Maan. Wat een geweldig leuk boekje is dit toch! Ik heb het met heel veel plezier gelezen en weet zeker dat ik een aantal meiden in de groep heb die dit echt fantastisch zullen vinden. Wat me wel een beetje opvalt is de Belgische indeling van sommige zinnen. Ik vind het niet erg , maar wanneer een taaltest kind het zou gaan lezen, kan het lastig zijn. Toch ben ik echt niet pessimistisch over dit boek en neem het met heel veel plezier mee in de klas. Het boek is geschreven door Harriet Muncaster en vertaald door Katleen Olaerts. Maart het thema leren fietsen komt er ook het thema onzekerheid en vriendschap in voor. En wat ik zo mooi vind, je leert in dit boekje hoe je je gevoel kunt uitleggen en dat gevoel zich ook uit in pijn of ongemak in je lijf. Al met al een erg leuk boek dus!
Louis Paraplouis staat elke dag in de regen op een hoek te wachten op mensen wiens paraplu kapot is gegaan. Louis maakt paraplu's, met een bijzondere draad. Mensen zijn vaak chagrijnig wanneer ze bij hem komen, maar wanneer Louis hen de tijd heeft gegeven, lopen ze vrolijk weer verder.
'Gaat het, kind?' vraagt Louis Paraplouis. Sip kijkt ze naar haar lievelingskikkersplu. 'Nu heeft hij nog maar één oog…''Kom maar meisje, ik geef je pluisje leven, dat houdt je heerlijk droog…''Maar denk erom, hoe hard het ook regent, kijk vóór het oversteken toch nog even:links, rechts, links, achter, voor.'Met een lach kiepert ze haar laars ondersteboven.'Bedankt!'Huppelend steekt ze veilig over.
Louis Paraplouis is echt een prachtig prentenboek. In de basis is er natuurlijk het verhaal over de paraplu's die stuk gaan en weer gemaakt worden, maar de diepere laag is natuurlijk ook erg belangrijk. Want hoe fijn is het om eens even de tijd te nemen voor een ander of voor jezelf. Alle mensen lopen maar als kip zonder kop door de regen. Bij Louis staan ze stil en hebben contact. Wat een prachtige boodschap! En dan vooral de om die man in het pak! Echt mooi gedaan! De tekst is van Tieka Masfar en de illustraties zijn van Marianne van der Walle. De illustraties zijn echt fantastisch! De paraplu's bij Louis zijn vrolijk, zo merk je hem overal op. En dan loopt er ook nog eens een rode, ach nee, glimmende draad door het verhaal. Hoe mooi is dat! Ja, ik ben wel heel erg gecharmeerd door dit boek.
Toen de prins geboren werd, ging zijn moeder dood. Zijn vader is altijd bezig met oorlog voeren. Op een dag wanneer de kokkin vergeet de prins binnen te leggen, zingt de prins en komen er dieren op hem af. Wanneer de kokkin naar de prins loopt, blijkt hij lucht te geven. Wanneer de koning dit hoort, moet hij in de kerker blijven. De koning wil niets met zijn zoon te maken hebben. Maar dat krijgt de kokkin te horen dat ze rottend fruit bij de prins moet brengen. Vanaf dat moment gebeurt er iets magisch.
Een paar minuten later begon het zingen. Ja, het klonk oneindig droevig, maar er zat ook nog altijd hoop in de tonen. Wie ze hoorde wilde in het liedje kruipen, en ook, tegelijkertijd, eropuit trekken, iets doen, iets veranderen , de wereld, het land. Dat kwam dus allemaal door het melodietje van de prins. Maar ook door de vliegjes - de vliegjes die zweefden uit al het rotte fruit.
De prins die licht gaf is een prachtig sprookje. Edward van de Vendel vertelt aan het begin al dat het slecht begint, maar goed afloopt. Alleen door dit te laten weten, zullen kinderen al gerustgesteld zijn en door durven lezen. Want het is toch echt een prachtig sprookje. De boze koning doet naar tegen zijn eigen kind en sluit hem op omdat hij anders is, licht geeft. Gelukkig wint in sprookjes altijd het goede van het kwaad en zo is het ook in dit boek. Ik hou van sprookjes. Ze hebben altijd een goede leer. En dit boekje kun je ook zeker in de actualiteit trekken. Er is op dit moment zoveel oorlog. Hoe fijn zou het zijn als de agressors zouden besluiten om gewoon te stoppen met de oorlog? Want dat is uiteindelijk wat er in dit verhaal gebeurt. Wie mij al enige tijd volgt weet wel dat ik altijd dol ben op boeken van Edward van de Vendel. En echt, hij bewijst voor mij ook nu weer dat dit niet zonder reden is. En dan heb je ook nog de prachtige illustraties van Martijn van der Linden. Hij weet precies de nadruk op het belangrijke te leggen. De illustraties zijn donker, want het verhaal is ook donker. Tussendoor staan er ondersteunde illustraties getekend met blauw. Dit past goed bij het donker. De laatste prent laat uiteraard het meest licht zien, waardoor het ook lichter wordt en dat klopt ook weer bij het verhaal, want dan wordt de prins geaccepteerd. Ga dit boekje echt lezen! Je krijgt zeker geen spijt.
Chardonnay is haar saaie hondenleventje zat. Ze moet telkens mooi zingen in en mag niet eens rollen in het gras. Haar vriend, Chipolata is zijn leventje kwijt ik beu. Zijn baasjes spelen telkens een computerspel. Hij weet nu hoe hij moet autorijden. Dan komt Chardonnay op een idee. Ze 'lenen' de auto van haar baasjes en gaan naar zee. De volgende ochtend heel vroeg vertrekken ze. Al is rijden best lesstof als kleine hond. En dan wordt Chardonnay ook nog eens vastgehouden als zwerfhond bij een tankstation… Komt dit ooit goed?
Weet je zeker dat het slim is alsnog ons geld aan foto's uit te geven?Het is belangrijk om dit moment vast te leggen! Ontspan, ChipoEn nu hoef je maar5 minuten te wachten en dan komen onze mooie snuiten tevoorschijn. HÉ JULLIE DAAR!Waar is jullie baas?Hé!Jij, mormel, blijf staan of ik mep je!
Chardonnay en Chipolata is echt een hilarisch boek vol met erg mooie illustraties. Het is een cadeautje voor het oog! Sara Gréselle heeft dat echt heel mooi gedaan. Ook het verhaal is om te gieren. Twee honden die met een auto naar de zee gaan, een rondreis maken eigenlijk. Hoe leuk is dat gevonden door Ludovic Flamant? Ik snap echt heel goed waarom uitgeverij Parade dit door Martine van Rooijen wilde laten vertalen. Het is echt een superleuk boek geworden dat ik met heel veel plezier meeneem naar mijn klas. Dit boek is ook zeker een aanrader voor de Kinderboekenweek Vol Avontuur!

Professor Proos Sekko krijgt bericht van zijn vriendin Helena. Ze heeft een probleem op Drakeneiland. Daarom gaat hij er samen met de Smoezelkinderen en Vuurkontje naartoe. Daar blijkt dat er een draak wild is geworden en Helena niet meer in haar laboratorium kan komen, terwijl daar een heel slim draakje in zit. Zoals alleen Smoezelkinderen kunnen, proberen ze het probleem op te lossen. Maar gaat dit wel lukken?

'Niet verder lopen. Zien jullie die dikke draak daar?'

'Dat is Drako,' zegt Helena. 'Hij ligt voor mijn laboratorium en laat er niemand meer in. Mij ook niet!'

'Jou ook niet?' vraagt de professor geschrokken.

'Mijn hemel, hoezo dat dan?'


De Smoezels in Drakenland is alweer het vierde leesboekje uit de serie over de Smoezels. En wat een leuke serie is dit! Jaren geleden, toen mijn kinderen nog klein waren, was er een spel op de computer. Dat heette de Olfies. Dit waren de Smoezels. Het spel vonden ze fantastisch. En ik denk dat dit de ik echt een fantastisch voorleesboek is voor in groep 3/4. Er zijn veel ik avi-boekjes over de Smoezels. Mocht je die in school hebben, dan is dit boek natuurlijk een prachtige promotie voor die boekjes! Erhard Dietl heeft deze boekjes geschreven EN geïllustreerd. En ja, ik hou ervan. Heerlijk om af en toe iets geks en een beetje viezigs (voor) te lezen.

Raf is zes jaar en mag van zijn zus Lin niet mee naar het bos. Lin gaat met Wes naar het bos, want zij zijn al tien en passen niet in de bek. Maar wanneer Raf toch stiekem meegaat, komt hij voor een grote opgave te staan.
raf rent.hij moet het bos uit!weg van het dier.maar wat is dat?hij hoort zijn zus!ze gilt.heel ver weg.we zijn hier! roept Lin.mijn been doet pijn!
Pas op voor de bek is een grappig, maar vooral een ok spannend boekje voor beginnende lezers. Het is geschreven op avi-start niveau. Nu ben ik altijd dol op de boeken van Anna Woltz, dus moest ik natuurlijk deze keer om lezen. En wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb. Het is echt een spannend verhaal en uiteindelijk ook heel verrassend. Voor de stoere lezers die dit verhaal lezen, is het ook een opsteker, want een kind van zes jaar kan heus al wel heel veel! De illustraties zijn van Katrien Holland. Zij heeft een hele eigen stijl van tekenen en die past perfect bij dit boekje. Je leest het al: ik ben weer enthousiast!
Jens wil klusjes doen, want hij wil geld verdienen. Maar van papa krijgt hij maar 50 cent voor het aan de weg zetten van de groene container. Jip helpt hem en krijgt ook 50 cent. Dan gaan ze fantaseren. Wat zouden ze doen als ze veel geld hadden? Een mooi huis laten bouwen door papa. Dat kan hij wel, want hij is timmerman. Maar hoe komen ze nu aan zoveel geld? Jip weet het wel! Ze moeten een schat vinden. Maar dat gaat niet zomaar. Daarom gaan ze een schat begraven en er een schatkaart bij maken. Maar dan gaat er iets mis…
'Ik heb eens gelezen dat twee kinderen met een metaaldetector oude munten vonden die heel veel waard bleken te zijn.'Jens staat op en loopt achter zijn broer aan. 'Dan moeten we eerst zo'n metaaldinges kopen. Daar hebben we helemaal geen geld voor.'Jens kijkt zijn broer aan. 'Maar we kunnen het wel omdraaien,' zegt hij. 'In plaats van een schat te zoeken gaan we er één verstoppen.'
De gestolen schat is het eerste deeltje uit de serie Jip en Jens. De tweeling maakt in ieder boek weer een nieuw avontuur mee. Michel de Boer schrijft deze serie niet alleen, het lijkt wel alsof Jip en Jens zijn neefjes zijn. Hij maakt leuke, spannende verhalen en behoudt een ok mooi de karakters van de jongens. Naast het schrijven illustreert hij de boekjes ook nog eens. De illustraties zijn mooi en herkenbaar. Ik vind ze ook erg duidelijk en kleurrijk. Ik ben dan ook blij dat ik deze serie mee kan nemen naar school. Er zullen veel kinderen uit gaan lezen!
Tas en haar moeder hebben een heerlijk leven. Maar dan ineens is er IETS en moeten ze weg naar een ander land. Mama heeft zaadjes in de vlechten van Yaa gestopt. Eerst begrijpt Yaa niet waarom, maar later doet ze er iets heel bijzonders mee!
Soms, heel soms, wordt alles anders…Vlecht Yaa's moeder met trillende handen mooi zwart haar.Verstopt ze zaadjes in elke vlecht.Zaadjes die zelf een verhaal vertellen.
Het meisje met de zaadjes in het haar is een boek dat is geschreven om ons allen te herinneren dat er een slavernijverleden is en wat dit voor mensen betekent. Vanwege het stoppen van de slavernij, 150 jaar geleden, is dit boek uitgebracht. Ik vind het zo belangrijk dat we deze herinneringen levend houden, zodat dit nooit meer zal gebeuren! Nancy Bosmans heeft ervaringen van tot slaaf gemaakten verwerkt in dit boek. In de voormalige koloniale gebieden, zie je ook nog steeds gewassen die hier ons aan herinneren. Wat een bijzonder verhaal is dit geworden! Achterin het boek staat een qr-code. Die brengt je naar de site waar je voorleesvragen en meer informatie kunt vinden over dit verleden. De prachtige, fotografische tekeningen zijn gemaakt door Lisa van Winsen. Ik vind eigenlijk dat op elke basisschool dit boek aanwezig moet zijn. Met dit boek heb je gelijk de gehele uitleg over het slavernijverleden te pakken. En je kan het in de middenbouw voorlezen met de leesvragen, maar in de bovenbouw kun je er natuurlijk wat dieper op ingaan. Er is zelfs een speurtocht over kralen, Blauw heet het, dat je stap voor stap meeneemt in de geschiedenis van de slavernij. Hoe gaaf is dat?! Je merkt het al, ik ben erg blij met dit boek!
Waar is de spion? Dat is de vraag die heel vaak gesteld wordt. Maar niet alleen de spion, ook Incogni To, Spionnenmeester, Professor Nyota, Giel van Tiel, Evi en dubbelgangster-agenten worden gezocht. Wat een leuk idee om een boek op deze manier op te zetten. Ik ken natuurlijk Waar is Wally, maar in dit boek zijn meerdere figuren. Dat maakt het nog best lastig om ze te vinden. We zoeken de spion, die telkens weer ergens anders is. Soms is er een zoek de goede weg, of een los de morsecode op. Hoe gaaf is dit boek?! Ik zou het willen inzetten tijdens een project over kikkers. Dit in verband met het woord camouflage. Nu nog even zien dat dit boek niet bij één kind blijft steken. De illustraties zijn van Colin King. De tekst is gemaakt door Alex Frith en Laura Cowan. De vertaling heeft Els Peeters op zich genomen.
Boef wil piraat zijn vandaag. Zijn naam is boef-baard. Maar Agent wil dat niet, hij is gewoon Agent. Wanneer Agent de was ophangt, stroomt er overal water. Boef-baard wil echt piraat zijn. Hij zegt arrr. Agent doet de kraan dicht, maar dan ontsnapt boef-baard. Zal Agent hem weer te pakken krijgen?
daar gaat boef-baard.hij surft weg.dat mag niet!maar hij gaat toch.Boef is vrij.o, o… denkt agent.boef doet vaak stouten nu is hij ook nog piraatals dat maar goed gaat…
Agent en Boef de grap van Boef-baard is een deeltje uit de serie over Agent en Boef. Het is geschreven door Tjibbe Veldkamp op M3 niveau. Door het fantastische samenspel van de illustraties en de tekst, krijg je alleen alle informatie als je een van de beiden heel erg goed bekijkt. Dat zorgt er dus ook voor dat je weet wat je leest, terwijl je nog heel erg veel met technisch lezen bezig bent. Wat enorm goed is dit! De illustraties van Kees de Boer zijn ook weer echt geweldig. De humor spat er vanaf. Ik ben dan ook dol op deze serie!
Waar is de spion? Dat is de vraag die heel vaak gesteld wordt. Maar niet alleen de spion, ook Incogni To, Spionnenmeester, Professor Nyota, Giel van Tiel, Evi en dubbelgangster-agenten worden gezocht. Wat een leuk idee om een boek op deze manier op te zetten. Ik ken natuurlijk Waar is Wally, maar in dit boek zijn meerdere figuren. Dat maakt het nog best lastig om ze te vinden. We zoeken de spion, die telkens weer ergens anders is. Soms is er een zoek de goede weg, of een los de morsecode op. Hoe gaaf is dit boek?! Ik zou het willen inzetten tijdens een project over kikkers. Dit in verband met het woord camouflage. Nu nog even zien dat dit boek niet bij één kind blijft steken. De illustraties zijn van Colin King. De tekst is gemaakt door Alex Frith en Laura Cowan. De vertaling heeft Els Peeters op zich genomen.
Rob en Moes hebben vakantie en vervelen zich. Ze maken een krant over Blitz, maar dat is geen ok niet spannend. Dan besluiten ze dat ze bij Blitz op bezoek gaan op bol Nul. Maar hoe komen ze daar? Ze proberen van alles, en uiteindelijk maken ze een ruimteboot. En wat ze zien wanneer ze op weg gaan met de ruimteboot…
Moes kijkt naar de doos met knopjes.'Hé, wat raar,' zegt hij.'Er brandt ineens een oranje lampje.Weet jij wat dit plaatje betekent?' Rob laat zijn kijker zakken.'Dat is een plaatje van de batterij,' zegt hij.'De batterij van de drone is bijna leeg!'
Blitz! Dino's in de ruimte is wederom een geweldig avontuur om te lezen. Dit boek kun je dus ook gemakkelijk gebruiken tijdens de Kinderboekenweek Vol Avontuur! Degene die mij al wat langer volgt, weet dat ik dol ben op deze serie en deze serie nu bij elkaar spaar om in mijn groep 4 te kunnen gebruiken. Rian Visser heeft deze pracht van een serie geschreven. Ze weet in deze boeken echt de fantasiewereld van kinderen te raken, waardoor ze echt in de verhalen gaan duiken en stiekem dus verliefd raken op lezen. Hoe fijn is dat! De illustraties van Lars Deltrap zijn erg kleurrijk en duidelijk. Het lettertype is een type dat speciaal ontwikkeld is voor kinderen met Dyslexie. Kortom: deze boeken zijn onmisbaar in groep 4.
Priet heeft een paars monster gezien en  is erg bang. Wanneer Vodder langskomt en niets heeft gezien, vraagt hij of ze meegaan naar de aarde. Dat lijkt Blitz leuk, want dan kan hij Rob en Moes weer zien. Maar hij is wel bang dat ze hem weer in een hok gaan stoppen. Daarom doet hij een van de kunstwerken van Tinka aan. Nu herkent niemand hem.
Blitz ligt lekker bij de boom. Priet ziet ineens een huisje. Hij wil het graag hebben. Blitz maakt een hengel en haakt het binnen. Priet is blij met het huisje. Maar dan komt er nog veel meer troep aan. Alles is een beetje stuk. Dan zegt Blitz: 'ik wil geen troep meer. Maar Priet ziet iets moois en vliegt er naartoe. Na een tijdje spelen wil hij weer naar zijn huisje in de boom. Maar waar is dat? Waar is bol Nul?
'Wat moeten we met al die spullen?' vraagt Blitz. 'Het is leuk om mee te spelen,' zegt Priet.'Het ligt toch niemand in de weg?' Maar dat is niet waar.Blitz loopt vaak een rondje om zijn bol. Soms struikelt hij over de troep.'Mijn bol wordt een puinhoop,' zegt Blitz. 'Zo kan het niet langer.Ik ga opruimen.'
Blitz! Troep in de ruimte is weer een erg leuk boek uit de serie over ruimtewezentje Blitz. Hij raakt Priet kwijt en gaat hem zoeken. Hij komt uiteraard weer andere bollen tegen en een uitvinder/kunstenaar. Rian Visser probeert in deze serie zoveel mogelijk taal te stoppen. Ook beschrijft ze verschillende meningen over troep. De een vindt het leuk en wil er iets mee doen, dan ander wil er niets mee. Dit boek past echt perfect binnen een thema kunst. De tekeningen van Lars Deltrap zijn ook weer geweldig. Wat een leuke serie is dit!
Blitz zit heerlijk op zijn bol Nul samen met Priet, de vogel die mee is gegaan vanaf de Aarde. Opeens horen ze iets. Er valt een mannetje uit de lucht. Hij is lang en mager en heeft een riem met gereedschap om. Hij is met een scherm vanaf zijn bol gekomen. Op de bol waar het mannetje vandaan komt werken ze hard. Ze bouwen van alles. Op bol Nul is er alleen een boom en een struik. Het mannetje, dat Blitz Tak noemt, wil terug naar zijn bol. Zijn bol is wel 10 keer zo groot. Daarom noemt Blitz het bolTien. Blitz bedenkt een ruimteschip, dat hij maakt van het scherm van Tak en bol Nul. Samen gaan ze naar bol Tien.
Naast de driehoek tekent Blitz de boom. 'Ik vind de doek vast aan de boom,' zegt Blitz. 'Het wordt een zeil. En de boom is de mast.' Blitz tekent verder. 'Aan deze hoek van het zeil maak ik een lijn vast. Die lijn sla ik om een paal. De wind blaast in het zeil. En dan varen we weg.'
Blitz! Op bel Tien is het tweede deeltje in de serie over Blitz het ruimtewezen. Ik vind het echt een toffe serie, daarom wil ik ze ook allemaal in mijn klas. In dit boek staan zoveel woorden uitgelegd, speeltuin, kasteel en nog veel meer. Ik vind het ook echt een boek voor tweetalige kinderen die moeite hebben met het Nederlands. Rian Visser schrijft deze serie. Lars Deltrap heeft de grappige en vooral ook kleurrijke illustraties gemaakt.
Blitz woont op bol nul. Hij loopt er vaak helemaal overheen. Er is ook een boom, waar van alles aan groeit. Maar op een dag poept er iemand op zijn kop. Het is een vogel van een andere bol. Nu hij weet dat er een bol is met meer dieren, wil hij daar ook naartoe. Hij bouwt een raket van de enige boom die op bol 0 staat. Samen met Tjilp de vogel gaat hij naar de aarde. Zou Blitz daar vrienden krijgen?
Blitz rust uit in de zon.Het is niet erg, denkt Blitz. Straks ben ik weg.Dan mist niemand de boom.
Blitz! is het eerste deel uit de serie over het ruimtereizen Blitz. Wat een leuke serie is dit! Rian Visser schrijft deze serie. Wat ik heel mooi vind is dat het gedrukt is met een dyslexie-vriendelijk lettertype. Zo fijn om wat van dit soort boeken in je klas te hebben. Dit boekje gebruik ik volgens jaar in mijn lees-promotie-kast tijdens het thema sterren en planeten. Blitz gaat uiteindelijk van zijn bol (planeet) naar de aarde. Ik kan me zo voorstellen dat we hier een teken/schrijf-opdracht aan koppelen. Teken jouw ruimtewezen en verzin op welke planeet hij of zijn woont. Er zijn inmiddels al 9 boeken in deze serie, dus nog genoeg om verder te lezen! Ik laat ze allemaal een keertje zien.
In dit boek gaat het niet alleen om vrienden maken, maar over ik om hoe ga je met anderen en de wereld om. Mogelijkheden wb lessen zijn bijvoorbeeld: Hoe doet een goede vriend. Zijn Rob en Moes een goede vriend? Waarom wel? Waarom niet? De mensen die Blitz ontdekt hebben maken een hok met een hek en een tuin met speelmogelijkheden voor hem. Wat denk je dat Blitz daarvan gaat vinden? Is het goed voor hem?
Yuna, een onzeker meisje, is altijd druk in haar tuintje. Daardoor zitten er vaak vlekken in haar kleren en takjes in haar haar. Wanneer ze blij is groeien er positiefjes in haar tuin. Maar wanneer ze zich niet fijn voelt, groeien er negatiefjes.
Yuna heeft geen zin meer n nog iets in de tuin te doen en sjokt richting de achterdeur. Dan ziet ze ineens een pikzwart plantje staan. Dat was haar eerder niet opgevallen. Er zitten donkere, glanzende stekels aan. Mama komt achter haar staan. 'Dat is een negatiefje,' legt ze uit. 'Die groeien als jij verdrietig bent en onaardige dingen over jezelf denkt. Is er iets gebeurd vanmiddag?'
De bloementuin van Yuna is een erg mooi prentenboek om doorheen te bladeren. De prenten m, van Aron Dijkstra, zijn werkelijk prachtig! Maar het verhaal, van Nathalie Bierhuizen, is ook erg bijzonder. In de bloementuin van Yuna kan je namelijk zien hoe Yuna zich voelt. Dit boek is echt een must voor kinderen die onzeker zijn. Achterin het boek staan ook ik mooie tips hoe je onzekere kinderen kunt helpen. Ik vind het een prachtig boek!
Daan een alien die ongeveer vier jaar heeft gereisd om op aarde te komen heeft een mensenpak aan. Hij heeft een mensenmoeder Dalla en een mensenvader Rurk. Zijn zusje is ook een alien in een pak. Op aarde heet ze Annika, maar in Ekromu, de stad op Noelk, heet ze Urftie. Daan is ziek en mag thuisblijven van school. Eerst is hij te ziek om wat dan ook maar te doen. Maar dan komt zijn klasgenootje Dunya op bezoek. Daan is bang dat zij haar wil ontmantelen. Maar dan gebeurt er iets heel anders!
Noelj is maar een heel klein planeetje met één zee en twee manen (een van zilver en een van goud). Overdag is de lucht er lila en ''s nachts zwart, net als hier. De wolken zijn wit, maar met een roze gloed. Het kristalheldere water in de zee schittert roze in de roze zon, en ook de regendruppels hebben een roze glans.
Geheim dagboek van een alien is een boekje dat je bij de bestelling van borreboekjes ontvangt. Het is geschreven door Jeroen Aalbers en de illustraties zijn van Harm Goslink Kuiper. Dit boekje is echt heel grappig en past goed bij de leeftijd van kinderen in groep 3 en 4. Doordat het ook zo vrolijk oogt, verwacht ik dat er veel kinderen dol zullen worden op de verhalen van deze aliens.
De NEEhoorn is n de WELLES-prinses hebben ruzie. Alleen weten ze eigenlijk niet meer waarom. De KUS-m'n-KONT-hond weet ook niet waarom. Dan komt de WATbeer aan met twee lolly's. Maar nu krijgen ze ruzie wie welke lolly mag. Daarom eet de KUS-m'n-KONT-hond de lolly's op en geeft hen de stokjes. De NEEhoorn had er geen zin meer in en liep het Heerlijke Hartenwoud uit. Hij komt de Kaboutervogels tegen. Ze vragen of de NEEhoorn hun mutsjes heeft gezien, maar hij kan hen niet helpen. Even later ziet hij de Slangzaam. De Slangzaam verveelt zich, maar het ik samen komen ze niet op een oplossing. Wat nu?
'We kunnen een wedstrijdje rennen,' stelde de NEEhoorn voor. 'Nou, dan kunnen we net zzzo goed ssspelen wie-van-onsss-meer-benen-heeft-wint.''Dus je wilt geen wedstrijdje met mij doen?''Nee,' zei de Slangzaam. 'Behalve alsss we sssamen tegen de boom omhoog rennen.''Maar ik kan helemaal niet in bomen klimmen,' zei de NEEhoorn. 'Je hebt het nog niet eensss geprobeerd!'Dus deed de NEEhoorn een poging om in de boom te klauteren. Dat was echt doodvermoeiend. Hij was een halve meter hoog toen de Slangzaam zei: 'Ach, missschien doe ik toch liever wat andersss.'
De NEEhoorn en de Slangzaam is een deeltje uit de serie over de NEEhoorn. Het zijn stuk voor stuk hilarische boeken over ontzetten eigenwijze dieren. En hoe leuk is het dat de serie nog weer een nieuwe deel gaat krijgen? Marc-Uwe Kling heeft het geacht en de onwijs grappige illustraties zijn van Astrid Henn. De vertaling is door Jaap Robben gedaan en is echt heel goed! De grappen blijven mooi standhouden. Ik ben echt fan van deze serie en hoop dat er nog vele delen zullen volgen!