Recensies vanaf 11 jaar.

Dit boek wilde ik alleen al graag lezen vanwege de prachtige cover!
Oktober woont met haar vader in het bos. Haar moeder is weggegaan toen ze klein was. Ze woont in de stad Londen. Telkens wanneer de vrouw die haar moeder is langskomt, verstopt Oktober zich. Ze wil in het bos blijven, alleen met haar vader en de bomen en de dieren. Vooral haar uil, die ze Stig noemt. Wanneer ze op haar elfde verjaardag zich weer verstopt voor haar moeder, gaat het vreselijk mis.

 

Ik moet denken aan een boek dat ik lang geleden heb gelezen toen ik nog maar net leerde door de woorden heen te stommelen alsof elk geluid een pluk kreupelhout was waar ik me doorheen moest worstelen om bij het einde te komen. Ik weet nog dat het over een babykerkuil ging die bang was voor het donker en niet wist dat de nacht opwindend was en aardig en leuk en noodzakelijk en geweldig mooi. Dit uiltje is helemaal alleen en de hele wereld is angstaanjagend en pikzwart donker.Ik doe mijn regenboogdas af en pak het uiltje erin op. 


Oktober, Oktober is een boek dat in Engeland met de Yoto Carnegie Medal is bekroond. En dat is niet voor niets! Het boek is echt fantastisch geschreven en staat bol van de mooie zinnen! Het is alleen wel echt een verhaal voor de goede lezer. Het verhaal is mooi en zorgt ervoor dat je blijft lezen, vooral wanneer je echt in het verhaal zit. Het begin is wat taai. Je wilt dan ook weten hoe de hoofdpersoon zich gaat ontwikkelen. En die ontwikkeling wordt door Katya Balen echt heel mooi beschreven. Ik noemde al dat ik de kaft zo mooi vind, maar de illustraties van Stig zijn ook echt fantastisch! Angela Harding zorgt daarmee dat je echt meeleeft met Stig en Oktober. Ik ga uiteraard niets verklappen verder, daar moet je het boek zelf voor lezen. 


Lesideeën:

Er staan mooie zinnen in waardoor je verdiepende vragen kunt stellen, bijvoorbeeld:We kopen alles wat we voor het komende jaar nodig hebben en glippen dan terug het bos in terwijl het dorp ons weer vergeet.Wat zal de schrijver hiermee bedoelen?

Verder kun je een tekenopdracht koppelen aan het stukje:Ik kruip in een leunstoel met Stig naast me en doe wat schoolwerk, wat vandaag inhoudt dat ik een plattegrond van het bos moet tekenen, en ik kan haast niet geloven dat hij me op de avond voor mijn verjaardag laat werken. Tot einde blz 49.Hierna kun je de opdracht geven een plattegrond van het eigen huis en of de tuin te tekenen. Zo heb je ook een mooie ingang om eens te kletsen over waar je woont en wat het bijzonder maakt voor jou.

Op blz 85 begint Oktober over haar idee van het rijtjeshuis. Ze noemt het een sandwichhuis. Kunnen de leerlingen zelf ook namen verzinnen die bij hun eigen huis (of tuin) passen?

Wat ik je nog wil zeggen is dat wanneer je dit boek mooi vindt, je ook boeken als: Wolfke, Selkie, Vogeljongen en Bliksem zult waarderen. Dit zijn boeken die allemaal over de bijzondere band tussen mens en dier gaan. 

De boeken die ik je ook wil aanraden na het lezen van dit boek zijn De regenboog van Mimir (en het vervolg de wolken van Otis) en Tims stille schreeuw. Zo hoop ik dat ik je weer goede leestips heb geven.


Vraag n.a.v. dit boek:Wanneer voelde jij voor het laatst je huid vonken van opwinding?

Sils moeder moet voor haar werk verhuizen naar een Waddeneiland. Sil merkt dat ze het wel fijn vindt bij de zee, maar van haar moeder mag ze niet dicht bij het water komen. Haar oma is wel vaak bij de zee en zingt dan een lied. Wanneer Sil met haar klas naar een zeehondenopvang gaat, valt ze in een bassin. Hoewel ze geen diploma heeft, is ze erg rustig onder water. En de ogen van de zeehond die erin zwemt hebben iets bekends. Vanaf dat moment wil Sil meer weten en geeft oma een beetje informatie die ze van haar moeder niet mag geven. En dan zijn er ook nog eens zeehonden in gevaar! Zal Sil ze kunnen redden?


Van schrik hield ze even haar adem in, maar al snel ontspande ze. Ze zweefde in het troebele, groene water en zag het licht dat van bovenaf kwam. Het was prachtig! Ze had de wereld nog nooit van onder water gezien want ze had nog nooit gezwommen… Help! Ze kon niet zwemmen!Een trillend geluid bereikte Sil door het water heen. De tijd leek even stil te staan. Als uit het niets doemde de grote zeehond op en keek Sil recht in de ogen.


Selkie is een van de boeken waar ik echt naar uitkeek. Ik hou ontzettend van verhalen over de zee en zeedieren en kinderen die communiceren met dieren. En dit boek is ook echt wat ik ervan had verwacht. Het is spannend, maar niet te, het leert je dingen over de zeehonden, maar het laat je zien om heerlijk in het verhaal duiken. Ik heb er ook nog iets van opgestoken. Ik leerde woorden als: foerageergebied, windmoleningenieur en overkanters. Ik kon het boek niet wegleggen. Het is echt fantastisch mooi geschreven. Sil ontwikkelt zich, heeft telkens vragen die ze zichzelf stelt en wordt steeds zelfverzekerder. Een aantal mooie zinnen uit het boek:Sil kerk om zich heen en vroeg zich af waarom ze zo sterk deze kant op had gewild. Alsof ze door een onzichtbaar draadje was getrokken.Tranen zijn er om te stromen, dat hadden haar moeder en oma haar geleerd. Als je ze ophoudt wordt het een brok in je keel die alleen maar in de weg gaat zitten.In het boek zitten erg mooie passages waar je kinderen een beetje beter tekstbegrip kunt leren. 


Een begrijpend leesvraag:

Lees het stuk op blz 74 Mamó tot horen. Wat zou Sil binnenkort ook kunnen horen?Wanneer kinderen dit soort passages leren kennen, zullen ze zelf ook steeds beter en steeds meer in het eigen leesboek woorden en zinnen gaan verklaren. Je kunt dit als een mini begrijpend lees lesje zien.

Elizaveta en Dasja komen vanuit de oorlog in Oekraïne naar hier en runnen het Huis van Tweede Kansen. Troost beer (een mascottebeer) zwaait de scepter over alle speelgoeddieren. Af en toe komt Hebberige Hanna (Johanna) kijken naar speelgoed dat ze goed kan verkopen aan verzamelaars. Ze heeft wel wat interesse voor Troost beer, maar vindt hem te beschadigd zegt ze. Daar is kat Zeferina erg blij mee. Zij neemt vaak speelgoed mee voor Elizaveta en Dasja en weet dat de beer veel betekent voor Dasja. Op een nacht neemt Zeferina een vieze beer mee naar het huis. Vol saus en spaghetti, dus noemt hij hem spaghetti. Wanneer Dasha hem vindt, geeft ze hem de naam Berrin. Troost beer weet hoeveel Berrin waard is en hoopt dat Hebberige Hanna hem niet meeneemt. Maar hoe kunnen ze dit toch voor elkaar krijgen?


'Luister,' zei ik. 'Ik breng je naar een vriend van me. Zijn naam is Troostbeer. Ik run samen met hem een plek voor speelgoed dat een nieuw thuis moet hebben. Als we daar zijn, ben je niet langer mijn probleem.''Dus je gaat me niet uiteenrijten?'Ik likte over mijn lippen. 'Breng me niet in de verleiding.''En al dat kwijl dan, als ik vragen mag? Ik hoef me geen zorgen te maken?'Ik ademde diep in. 'Ik heb je uit een afvalbak gered, vriend. Tel je zegeningen.''Maar waarom?''Waarom?'herhaalde ik.'Waarom heb je me gered?'Ik zuchtte. 'Daarom. Dat is wat ik doe, oké?'Omdat het tegenwoordig blijkbaar niet gepast is om levende wezens dood te maken.''Ik vind het kwijl niet erg,' zei hij. Ik pakte hem bij zijn oor en versnelde mijn pas.Vanaf dat moment was hij stil en hing hij erbij als een dode rat.Een grote, naar knoflook en mottenballen stinkende rat.


Troost beer is een erg mooi verhaal, geschreven door Katherine Applegate, waar een aantal op waarheid berustende dingen in staan. In het boek lees je het verhaal door de ogen van een kat. Dit maakt het al fantastisch voor velen. Daarnaast gaat het over beren uit de geschiedenis die erg belangrijk waren, zoals de allereerste knuffelberen uit Duitsland en Amerika en natuurlijk ook de troostbeer. Het verhaal sleept je mee over straten, door vuilnisbakken, slaapkamers en zolders en is dermate spannend dat je het boek niet gemakkelijk weg kunt leggen. De illustraties van Charles Stantoso zijn echt geweldig en passen zeer goed bij het verhaal. Het is een genot om naar de te kijken en ze lijken op ouderwetse prenten. 

Ook staan er prachtige zinnen in zoals:

We zijn allemaal een poosje klein. Maar slechts een paar gelukkigen zullen altijd klein blijven.Haar haren lagen als donkere, kronkelige rivieren op haar kussen uitgespreid.

Als speelgoeddieren konden huilen, zou ik zweren dat ik tranen zag in die donkere ogen van hem.

Je hoort vast wel dat ik enthousiast ben over dit boek. Ga jij hem ook lezen?

Tijdens het lezen moest ik aan de volgende boeken denken:

Het dagboek van de gelaarsde kat
Het kerstvarken
Dus vind je dit boek mooi, dan heb je weer wat tips voor een volgend boek

Jason maakt samen met zijn drie vrienden, Maeve, Nola en Nathan TikTokfilmpjes om te bewijzen wat er waar is van legendes over geesten. Wanneer ze bij een graftombe zijn, blijft Jason filmen terwijl er een witte mist door hem heengaat. Achteraf blijkt dat zij telefoon niets filmde. Vanaf dat moment is Jason bang. Wanneer de volgers vragen om terug te gaan naar de begraafplaats bedenkt hij een andere challenge. Ze gaan met z'n vieren een nachtje verblijven op een plaats die de volgers uitkiezen. Zo komen ze bij Sanatorium du Basil. En wat daar allemaal gebeurd….

Jason houdt de comments in de gaten. Een paar mensen zeggen dat ze nog steeds niks horen. Maar net als Jason zijn telefoon weer laat zakken, reageren mensen op de kleur van het water. 'Het water is helemaal niet rood,' reageert Jason verbaasd op de comments, en hij kijkt vlug naar het bad. Het is nog net zo bruin als daarnet.Steeds meer mensen schrijven dat het water wel rood is en dat er vreemde dingen in drijven. Sommige zeggen zelfs ledematen te zien. Jason kan de livevideo zelf niet zien. Op het telefoonscherm ziet hij alleen maar comments. Hij probeert de instellingen te veranderen, maar het beeld komt niet tevoorschijn. 'Maeve?' vraagt hij. 'Zie jij ook iets aan het water?'Zijn oortje kraakt en vlak daarna klinkt de stem van Maeve:'Jason! Ik weet niet of je dit wel wilt weten…'


TikTokTerror is het eerste deel in de serie Creepy Bones van uitgeverij Billy Bones. Billy Bones brengt boeken uit met korte zinnen, die makkelijk te lezen zijn. Toch staat er goede woordenschat in, zodat het niet een boek voor tussendoor is, maar je er ook echt wel wat van opsteekt. De ondertitel: Ze wilden zo veel mogelijk likes. Iets in het huis wilde hun bloed, voorspelt al dat het gaan boek voor watjes is. Er vallen doden en het verhaal is op sommige plaatsen erg bloederig. Ik hou daar wel van, al zat er een passage in waarvan ik zelfs dacht: ieuw!!! Het boek is geschreven door Michael Reefs. 


Een mooi stukje uit het boek:De zon zakt steeds verder achter de bomen en de duisternis dekt het gebouw langzaam als een deken toe, tot het hele gebouw is getransformeerd tot een plek waar je naar beter niet alleen kunt zijn.


Deze serie is wat mij betreft een zeer welkom waard! Hou jij van griezelen en ben je niet bang voor wat bloederige details, dan is dit het boek voor jou! Maar pas op! Ik garandeer je niet dat je de nacht erna lekker kunt slapen!

Will groeit op als wees en is een kleine jongen. Zijn grote droom is ooit ridder te worden. Maar daar wordt hij voor afgewezen. Hij mag leerling worden van Halt, de Grijze Jager. Dat lijkt hem eerst niet echt wat. Zijn vrienden zijn ook allemaal hun droom achterna gegaan. Arnaut zit wel bij de krijgsschool, dat zat hem dwars. Maar zouden ze ondanks dit nog vrienden kunnen blijven? En wat moet Will met een pijl en boog beginnen wanneer er een moord op de koning is beraamd?


'Wat voor wapens? Hebben we ook zwaarden?' Will staarde naar de zak op de grond.'De belangrijkste wapens van de Jager zijn heimelijkheid en stilte, en zijn talent om nooit en nergens op te vallen,' zei Halt. 'Maar als die tekortschieten, tja, dan moet je soms vechten.' 'En dan hebben we een zwaard?' vroeg Will hoopvol. Halt knielde neer en maakte het pakketje open. 'Nee, dan hebben we pijl en boog,' zei hij, en legde ze voor Wills voeten op de grond.


De ruïnes van Gorlan is het eerste deel uit de serie De Grijze Jager. En wat een prachtige serie is dit! John Flanagan schrijft zo beeldend, dat je er echt zelf bij bent. En dan die mooie karakters! Echt heel goed gedaan. De illustraties zijn van Peter-Paul Rauwerda. Ze maken het boek echt af. De gedetailleerde kaarten op de schutbladen zijn ook echt fantastisch. Het boek is dan al wel uit 2004, maar leest nog steeds weg als een trein. Ik ben blij dat ik hem weer een keertje herlas. Heb wederom genoten! En jij? Heb jij deze serie al gelezen?
Liz, Sophie, Yara en Oliver wonen in een wooncomplex, Noorderlicht. In het wooncomplex moeten ze dingen samen doen. Ze houden gezamenlijk de tuin bij en zorgen voor leuke activiteiten. Liz wil graag een dansclub oprichten: Noorderlicht-dance. Ze maakt filmpjes op TikTok en velen kennen haar daarvan. Yara danst ook graag en doet autorit voor een bandje, dat een invaller zoekt. Naast dansen is de liefde een veelbesproken thema. Neem jij ook eens een kijkje bij Noorderlicht?


Liz edit het filmpje en post het. 'Zullen we morgenochtend naar het strand gaan?' vraagt ze. 'Dan ga ik wandelen met Kevin en Balou,' zegt Sophie.'Ik snap jou niet,' zegt Liz, 'waarom doe je dat? Volgens mij is Kevin verliefd op je.''Hè nee, waarom denk je dat?'Van Oliver, denk ze, maar ze wil haar broer niet verraden. 'Dat zie je toch? Hij flirt met je. Dat heb je heus wel gemerkt. Waarom wil hij ineens met jou een boswandeling maken?' 'Het leek me vooral leuk om met Balou te wandelen.''Hou op, Sophie, je doet het helemaal niet voor Balou. Je wil gewoon Oliver jaloers maken.'


Noorderlicht is het nieuwste boek van megatalent Carry Slee. Het is verbazingwekkend hoeveel goed verkochte boeken ze al heeft geschreven. En meerdere zijn inmiddels ook verfilmd. Dit boek is een mooi opstapje naar de roman. Heerlijk gekeuvel over liefde, drugs en jaloezie. En ondertussen lees je hoe het gaat in een wooncomplex. Samen de schoonmaak delen is af en toe nog wel eens een dingetje dat niet altijd graag wordt gedaan. En ja, wat doe je wanneer je weet dat iemand in drugs handelt? Kortom, een heerlijk weg te lezen boek voor de echte romanticus. De omslag is gemaakt door Marieke Oele.

Basta Berkel gaat in de zomer van 2002 op zomerkamp naar Terschelling. Onderweg op de boot hoort ze van een verdwenen jongen. Daar wil ze meer van weten. Samen met Tibbe, die ook noet echt heel sociaal is, gaat ze op onderzoek uit. En ja, zij gaat het antwoord vinden op de vraag: leeft Pepijn nog?


'Tibbe, ik ben bang,' zei ik zo zacht als ik kon. Jongensstemmen overlegden verderop in het bos. We hoorden Laura en de meisjes kwebbelend en schaterlachend teruglopen richting de kampschuur.

'Bang voor Joey?' vroeg Tibbe.

'Ook, maar stel dat we echt iets vinden in die hut… Stel dat de politie iets heeft gemist. Dat Pepijns lichaam daar ligt. Of zo?' Terwijl ik de woorden uitsprak, verschenen de beelden -tegen mijn zin in- vanzelf in mijn hoofd.


1991, geschreven door Tom Rijpert. Ik had er al veel over gelezen en gehoord, maar wilde het boek toch echt zelf even lezen. En dat is maar goed ook! Wat een fantastisch spannend boek! En wat belooft dit veel voor een volgend deel! Want als ik het goed interpreteer, is er een tweede deel en in de maak. Tom weet een sfeer neer te zetten waar je gewoon niet uit kunt ontsnappen. Je wilt maar verder en verder lezen om te ontdekken of Pepijn nu nog wel of toch niet meer leeft. En wat er dan allemaal is gebeurd in 1991. En dat van de spiegeljaren, fantastisch gevonden! Ik ben al eens bij de Brandaris geweest. Maar na het lezen van dit boek wil ik er zeker nog eens naartoe. Ik ga hem nu met hele andere ogen bekijken. De voorkant van het boek is door Paco Vink gemaakt. En hoe goed is die! Na het lezen heb ik nog meer bewondering voor wat hij hier heeft neergezet. Dankjewel Paco en Tom! En voor ieder ander: heb je het boek nog niet gelezen? Dan Bündchen binnenkort gaan doen. Je wordt niet teleurgesteld!

Voor de beginnende fantasy fans!
Skandar krijgt het lastig. Zijn moeder is dood en zijn tante herrijst als de opvolger leger van de Wever: Kenna Smith. Ze spreekt een vloek over de eenhoorns uit. Alle aarde-eenhoorns zijn nu vervloekt tot wilde eenhoorns. Ze communiceren niet meer met de berijders. En tot overmaat van ramp heeft Rex nu zoveel titels, dat hij alleenheerser speelt. Iedereen moet anders verdeeld worden. Ieder bij zijn eigen element, niet meer meerdere elementen bij elkaar. Doet Rex dit om te helpen, of helpt hij juist Kenna op deze manier? Skandar gaat op onderzoek uit, samen met zijn andere drie bondgenoten van de oude verdeling. Dan wordt Flo ineens een aardscheur ingetrokken. Niemand behalve Skandar kan door het groene slijm heen om haar te redden. Gelukkig redt Flo het. Nu komt de moeilijkste opdracht voor Skandar: Rex tegenhouden om zijn snode plannen uit te voeren.

‘Ik beloof dat mijn onderzoekers alles op alles zullen zetten om ervoor te zorgen dat jullie eenhoorns weer de oude worden. We gaan dit oplossen. En tegen de anderen zeg ik het volgende…'Rex zweeg even. Over zijn wangen vonkten zilveren sliertjes elektriciteit. Op de een of andere manier voelde het alsof hij alle ruiters om de beurt aankeek, en Skandar kromp in elkaar door de indringende groene ogen van de commodore. 'De Horst is de toekomst van het Eiland. Júllie zijn de toekomst, en wat daar vanavond is gebeurd …' hij wees omlaag naar Vierpunt, 'is een oorlogsjaar. De Wever heeft een nieuwe naam, en die luidt: Kenna Smith.'
 

Skandar en de vloek van het skelet is alweer het vierde deel in de serie over Skandar. In elk boek zijn er weer nieuwe uitdagingen. Wat het boek erg mooi maakt, is dat het verhaal vanuit twee perspectieven is geschreven. Skandar en Kenna. Dit maakt dat je helemaal in het fantastische verhaal wordt gezogen. A.F. Steadler heeft dit echt fantastisch geschreven. De vertaling is van Maria Postema. Dit boek is geschikt voor kinderen die van fantasie houden, en eenhoorns.
Dit boek is echt fantastisch! Bestaat volledig uit brieven aan een broer die ineens weg is. Heel indrukwekkend!
In broergeheim lees je de brieven van Joeri aan zijn broer Stefan. Heel vroeg in de ochtend werd Joeri uit bed gehaald. Zij spullen werden gepakt en hij moest logeren bij oma Bos. Hij moest stilletjes doen en mocht zijn broer niet wakker maken. Telkens wanneer hij vraagt naar zijn broer, krijgt hij te horen dat het beter is wanneer hij zijn broer vergeet. Maar dat wil Joeri niet! Hij wil zijn broer zien en hem helpen, zoals hij hem al vaker heeft geholpen. Maar hoe moet hij dat doen? Daarom blijft hij maar schrijven. Zelfs wanneer hij in een ander huis woont met papa en mama. Zal zijn broer de brieven ooit lezen?


Juf Marja vroeg of iemand een vraag had aan mij. Het waren heel aardige vragen. Lex, een jongen die een kop kleiner is dan het kleinste meisje in de klas, vroeg of ik huisdieren heb. Hubertien vroeg of ik op een sport zit. Ik hoorde eerst haar vraag helemaal niet, omdat haar tanden scheef zijn. Ik bedoel, ze praat wel duidelijk, maar ik was afgeleid. Haar voortanden staan schuin over elkaar, als de poten van een hond met X-benen. Daarna vroeg Ben waar ik eerst woonde. En toen vroeg een meisje dat Lonneke heet naar jou. Nou ja, ze vroeg niet: 'Waar is die broer van je, waar is Stefan?' Ze vroeg:'Heb je broers of zussen?' Wat een rotvraag. Maar hij leek vrolijk, omdat Lonneke hem vrolijk stelde. En omdat haar staartjes meebewegen als ze praat.

 is een meeslepend boek over de pijn van een gezin waarin een zoon over de schreef is gegaan en daardoor het hele gezin lijdt. Je leest het vanuit het oogpunt van de jongere broer, Joeri. Het hele boek bestaat uit brieven. Hoe indrukwekkend is dat! Je kunt het boek echt niet wegleggen nadat je bent begonnen. Emiel de Wild heeft deze opzet erg goed bedacht. En je blijft tot het eind geboeid, houdt de vraag: wat is er dan gebeurd? Dat is zooo mooi! De enige vraag die ik heb is de leeftijdgrens voor dit boek. Zou die niet beter iets omhoog kunnen gaan? Alhoewel, er zijn natuurlijk wel kinderen die dit meemaken op deze leeftijd. Ik zou het boek in ieder geval niet aan iedere leerling aanraden. Heb jij hem al gelezen?

Je moet wel tegen een heel spannend verhaal kunnen, mocht je deze op je 11e gaan lezen. 
In het land zijn gevaarlijke beesten opgedoken. Ze hebben in grote steden mensen verslonden. Nu komen ze steeds dichterbij en er is niets meer in huis. Ook de winkels zijn leeggeplunderd. Wanneer moeder wordt aangevallen, moet Alva (een kleuter) met Abdi van net 13 mee om weg te vluchten. Ze rennen hard en Alva is ziek. Gelukkig vinden ze een verlaten huis waar wat te eten is en paracetamol. Maar dan komen daar ook weer mensen om te plunderen. Hun tocht naar vader gaat met ups en downs, maar zullen ze ooit veilig over zee bij hun vader kunnen komen met al die beesten om zich heen?


Mijn voeten snakten naar lucht. Maar zonder schoenen was het moeilijker om te vluchten als er iemand aankwam. Over zulke dingen dacht ik nu na. Vluchten. Overleven. Plannen, de hele tijd plannen. De oude ik - de jongen die over zijn huiswerk klaagde, die zijn fiets vlak voor de voordeur neersmeet als hij na de training thuiskwam, ook al had mama wel duizend keer gezegd dat ik hem in de garage moest zetten, de jongen die nooit de korstjes van zijn brood opat en die het veel werk vond om de vaatwasser uit te ruimen- die jongen had dit nooit overleefd.


Beesten is een boek dat opvalt door zijn omslag. Het is geel met een foto van een zwarte vacht. Over de foto staat glimmend doorzichtig een uithaal van een klauw. Dit liet mij denken dat het boek spannend is, en dat is ie dan ook echt. Ik las het in een ruk uit, kon het niet wegleggen. Dit boek is een mooie opstap naar thrillers. Oké, de kinderen zien dat hun moeder doodgaat, maar er wordt niet beschreven in detail. Het boek is dan ook echt geschikt vanaf een jaar of 11. En dat het boek verkozen is tot beste boek van het jaar in Noorwegen vind ik ook niet gek. Ingvild Bjerkeland heeft hier een prachtige pageturner geschreven!
Hein is een verlegen jongen van 11 jaar. Zijn ouders zijn gescheiden en dit jaar moet hij met zijn vader mee in de vakantie. Dat vindt hij helemaal niet leuk. Zijn vader krijgt ineens te horen dat zijn vader, de opa van Hein dus, is gevallen. Aangezien zijn vader hem moet helpen zit Hein vast op de begraafplaats waar opa werkt en woont. In het begin vindt Hein het maar niks. Dan opeens schrikt hij enorm nadat een geest met hem sprak. Gelukkig weet zijn opa hem uit te leggen dat het heel bijzonder is om geesten te kunnen zien en met ze te kunnen praten. Nu wil Hein wel graag blijven. En dat is maar goed ook, want er gebeurt veel!


Hein stond op en liep naar de deur. 'En wat als ik het gewoon niet doe?' Het gezicht van opa betrok. 'Dat kan niet, Hein.' Zijn stem klonk ongerust. 'Ontevreden geesten blijven hangen. En geesten die te lang blijven hangen worden … kwelgeesten.'

Hein is een boek dat is gebaseerd op de vpro-serie Hein. Hein gaat bij zijn vader logeren in de vakantie. Daar maakt hij kennis met zijn opa, die net als Hein met geesten kan praten. Nu opa even niet kan, moet Hein de problemen van de geesten oplossen. Het is een fijn idee dat dit boek en deze serie er zijn. Er zijn kinderen die meer zien dan wij met het oog kunnen bekijken. Deze kinderen krijgen door dit boek en met de serie misschien wel het idee dat zijner toe doen. Dat het belangrijk is wat ze kunnen. Lisette de Koning heeft dit boek geschreven en eerlijk gezegd hoop ik dat er nog wel minimaal één vervolg op komt. Het leest gemakkelijk weg en is absoluut niet saai, integendeel. En dan staan er ook nog van de mooie illustraties van Emanuel Wiemans in! En wat ook gaaf is, dat je na dit boek de serie nog een keertje kan bewonderen. Je vindt de serie op NPOstart.