Recensies vanaf 11 jaar
Hier komen vanaf nu de recensies vanaf 11 jaar

Liz edit het filmpje en post het. 'Zullen we morgenochtend naar het strand gaan?' vraagt ze. 'Dan ga ik wandelen met Kevin en Balou,' zegt Sophie.'Ik snap jou niet,' zegt Liz, 'waarom doe je dat? Volgens mij is Kevin verliefd op je.''Hè nee, waarom denk je dat?'Van Oliver, denk ze, maar ze wil haar broer niet verraden. 'Dat zie je toch? Hij flirt met je. Dat heb je heus wel gemerkt. Waarom wil hij ineens met jou een boswandeling maken?' 'Het leek me vooral leuk om met Balou te wandelen.''Hou op, Sophie, je doet het helemaal niet voor Balou. Je wil gewoon Oliver jaloers maken.'
Noorderlicht is het nieuwste boek van megatalent Carry Slee. Het is verbazingwekkend hoeveel goed verkochte boeken ze al heeft geschreven. En meerdere zijn inmiddels ook verfilmd. Dit boek is een mooi opstapje naar de roman. Heerlijk gekeuvel over liefde, drugs en jaloezie. En ondertussen lees je hoe het gaat in een wooncomplex. Samen de schoonmaak delen is af en toe nog wel eens een dingetje dat niet altijd graag wordt gedaan. En ja, wat doe je wanneer je weet dat iemand in drugs handelt? Kortom, een heerlijk weg te lezen boek voor de echte romanticus. De omslag is gemaakt door Marieke Oele.

Basta Berkel gaat in de zomer van 2002 op zomerkamp naar Terschelling. Onderweg op de boot hoort ze van een verdwenen jongen. Daar wil ze meer van weten. Samen met Tibbe, die ook noet echt heel sociaal is, gaat ze op onderzoek uit. En ja, zij gaat het antwoord vinden op de vraag: leeft Pepijn nog?
'Tibbe, ik ben bang,' zei ik zo zacht als ik kon. Jongensstemmen overlegden verderop in het bos. We hoorden Laura en de meisjes kwebbelend en schaterlachend teruglopen richting de kampschuur.
'Bang voor Joey?' vroeg Tibbe.
'Ook, maar stel dat we echt iets vinden in die hut… Stel dat de politie iets heeft gemist. Dat Pepijns lichaam daar ligt. Of zo?' Terwijl ik de woorden uitsprak, verschenen de beelden -tegen mijn zin in- vanzelf in mijn hoofd.
1991, geschreven door Tom Rijpert. Ik had er al veel over gelezen en gehoord, maar wilde het boek toch echt zelf even lezen. En dat is maar goed ook! Wat een fantastisch spannend boek! En wat belooft dit veel voor een volgend deel! Want als ik het goed interpreteer, is er een tweede deel en in de maak. Tom weet een sfeer neer te zetten waar je gewoon niet uit kunt ontsnappen. Je wilt maar verder en verder lezen om te ontdekken of Pepijn nu nog wel of toch niet meer leeft. En wat er dan allemaal is gebeurd in 1991. En dat van de spiegeljaren, fantastisch gevonden! Ik ben al eens bij de Brandaris geweest. Maar na het lezen van dit boek wil ik er zeker nog eens naartoe. Ik ga hem nu met hele andere ogen bekijken. De voorkant van het boek is door Paco Vink gemaakt. En hoe goed is die! Na het lezen heb ik nog meer bewondering voor wat hij hier heeft neergezet. Dankjewel Paco en Tom! En voor ieder ander: heb je het boek nog niet gelezen? Dan Bündchen binnenkort gaan doen. Je wordt niet teleurgesteld!

'Ik beloof dat mijn onderzoekers alles op alles zullen zetten om ervoor te zorgen dat jullie eenhoorns weer de oude worden. We gaan dit oplossen. En tegen de anderen zeg ik het volgende…'Rex zweeg even. Over zijn wangen vonkten zilveren sliertjes elektriciteit. Op de een of andere manier voelde het alsof hij alle ruiters om de beurt aankeek, en Skandar kromp in elkaar door de indringende groene ogen van de commodore. 'De Horst is de toekomst van het Eiland. Júllie zijn de toekomst, en wat daar vanavond is gebeurd …' hij wees omlaag naar Vierpunt, 'is een oorlogsjaar. De Wever heeft een nieuwe naam, en die luidt: Kenna Smith.'
Skandar en de vloek van het skelet is alweer het vierde deel in de serie over Skandar. In elk boek zijn er weer nieuwe uitdagingen. Wat het boek erg mooi maakt, is dat het verhaal vanuit twee perspectieven is geschreven. Skandar en Kenna. Dit maakt dat je helemaal in het fantastische verhaal wordt gezogen. A.F. Steadler heeft dit echt fantastisch geschreven. De vertaling is van Maria Postema. Dit boek is geschikt voor kinderen die van fantasie houden, en eenhoorns.

Juf Marja vroeg of iemand een vraag had aan mij. Het waren heel aardige vragen. Lex, een jongen die een kop kleiner is dan het kleinste meisje in de klas, vroeg of ik huisdieren heb. Hubertien vroeg of ik op een sport zit. Ik hoorde eerst haar vraag helemaal niet, omdat haar tanden scheef zijn. Ik bedoel, ze praat wel duidelijk, maar ik was afgeleid. Haar voortanden staan schuin over elkaar, als de poten van een hond met X-benen. Daarna vroeg Ben waar ik eerst woonde. En toen vroeg een meisje dat Lonneke heet naar jou. Nou ja, ze vroeg niet: 'Waar is die broer van je, waar is Stefan?' Ze vroeg:'Heb je broers of zussen?' Wat een rotvraag. Maar hij leek vrolijk, omdat Lonneke hem vrolijk stelde. En omdat haar staartjes meebewegen als ze praat.
Broergeheim is een meeslepend boek over de pijn van een gezin waarin een zoon over de schreef is gegaan en daardoor het hele gezin lijdt. Je leest het vanuit het oogpunt van de jongere broer, Joeri. Het hele boek bestaat uit brieven. Hoe indrukwekkend is dat! Je kunt het boek echt niet wegleggen nadat je bent begonnen. Emiel de Wild heeft deze opzet erg goed bedacht. En je blijft tot het eind geboeid, houdt de vraag: wat is er dan gebeurd? Dat is zooo mooi! De enige vraag die ik heb is de leeftijdgrens voor dit boek. Zou die niet beter iets omhoog kunnen gaan? Alhoewel, er zijn natuurlijk wel kinderen die dit meemaken op deze leeftijd. Ik zou het boek in ieder geval niet aan iedere leerling aanraden. Heb jij hem al gelezen?

Mijn voeten snakten naar lucht. Maar zonder schoenen was het moeilijker om te vluchten als er iemand aankwam. Over zulke dingen dacht ik nu na. Vluchten. Overleven. Plannen, de hele tijd plannen. De oude ik - de jongen die over zijn huiswerk klaagde, die zijn fiets vlak voor de voordeur neersmeet als hij na de training thuiskwam, ook al had mama wel duizend keer gezegd dat ik hem in de garage moest zetten, de jongen die nooit de korstjes van zijn brood opat en die het veel werk vond om de vaatwasser uit te ruimen- die jongen had dit nooit overleefd.
Beesten is een boek dat opvalt door zijn omslag. Het is geel met een foto van een zwarte vacht. Over de foto staat glimmend doorzichtig een uithaal van een klauw. Dit liet mij denken dat het boek spannend is, en dat is ie dan ook echt. Ik las het in een ruk uit, kon het niet wegleggen. Dit boek is een mooie opstap naar thrillers. Oké, de kinderen zien dat hun moeder doodgaat, maar er wordt niet beschreven in detail. Het boek is dan ook echt geschikt vanaf een jaar of 11. En dat het boek verkozen is tot beste boek van het jaar in Noorwegen vind ik ook niet gek. Ingvild Bjerkeland heeft hier een prachtige pageturner geschreven!

Hein stond op en liep naar de deur. 'En wat als ik het gewoon niet doe?' Het gezicht van opa betrok. 'Dat kan niet, Hein.' Zijn stem klonk ongerust. 'Ontevreden geesten blijven hangen. En geesten die te lang blijven hangen worden … kwelgeesten.'
Hein is een boek dat is gebaseerd op de vpro-serie Hein. Hein gaat bij zijn vader logeren in de vakantie. Daar maakt hij kennis met zijn opa, die net als Hein met geesten kan praten. Nu opa even niet kan, moet Hein de problemen van de geesten oplossen. Het is een fijn idee dat dit boek en deze serie er zijn. Er zijn kinderen die meer zien dan wij met het oog kunnen bekijken. Deze kinderen krijgen door dit boek en met de serie misschien wel het idee dat zijner toe doen. Dat het belangrijk is wat ze kunnen. Lisette de Koning heeft dit boek geschreven en eerlijk gezegd hoop ik dat er nog wel minimaal één vervolg op komt. Het leest gemakkelijk weg en is absoluut niet saai, integendeel. En dan staan er ook nog van de mooie illustraties van Emanuel Wiemans in! En wat ook gaaf is, dat je na dit boek de serie nog een keertje kan bewonderen. Je vindt de serie op NPOstart.