Recensies vanaf 10 jaar
Hier komen vanaf nu de recensies voor kinderen vanaf 10 jaar
Tristan wordt erg beschermd door zijn ouders. Wanneer op het jeugdjournaal een item over Het Poppenhuis bij hen in de buurt wordt uitgezonden, zegt meester Jiri er weinig van te weten. Tristan en zijn vrienden willen er wel meer van weten. Ze gaan het huis van meneer van Wijk bekijken. Sinds dan hoort en ziet Tristqn van alles wat er niet is. En dan hoort hij zijn ouders er ook nog eens stiekem over praten… Tot overmaat van ramp willen zijn vrienden nu ook tijdens Halloween naar het huis, waar dertig jaar geleden het meisje Rosa verdween…
Misschien moeten we het toch niet doen. Zou dit allemaal een teken zijn dat het een heel slecht en dom idee is?Maar als we niet gaan, blijft het voor eeuwig een 'wat als', en ik denk dat we daar alle vijf niet mee kunnen leven. We zijn te nieuwsgierig.Wat als…Wat als we net als Rosa nooit meer terugkomen?Wat als we de rest van ons leven opgesloten zitten in het huis van meneer van Wijk?En wat als we helemaal niks doen en ons hele leven ons blijven afvragen of we het vermiste meisje toch hadden kunnen redden?Dertig jaar is lang, maar als niemand probeert om haar terug te vinden, blijft ze voor altijd vermist. Trick or Treat, HET boek om rond Halloween te lezen. Of misschien toch niet?! Het maakt niet uit wanneer je dit boek van Chinouk Thijssen leest, het blijft creepy. Na het lezen van Teddy wist ik dat ik alles van deze schrijver wilde lezen. En dat heeft me nog steeds niet teleurgesteld, want wat kan zij schrijven! De ene na de andere topper verschijnt. En wat ik in dit boek ook zo leuk vind, ze verwijst naar Teddy! Het boek waardoor ik zo enthousiast werd van haar schrijven. En naar de serie Stranger Things en uiteraard ook de andere series en films waar figuren uit bekend zijn, zoals Chucky. De serie HorrorZone heeft dit jaar ook Horrorscoop uitgebracht. Deze twee boeken maken weer goede reclame voor bijvoorbeeld de serie Horrorland, ook uitgegeven door Kluitman. Hou je van dit soort boeken, dan heb je nu genoeg tips om verder te lezen! Heel veel horrorplezier!
Misschien moeten we het toch niet doen. Zou dit allemaal een teken zijn dat het een heel slecht en dom idee is?Maar als we niet gaan, blijft het voor eeuwig een 'wat als', en ik denk dat we daar alle vijf niet mee kunnen leven. We zijn te nieuwsgierig.Wat als…Wat als we net als Rosa nooit meer terugkomen?Wat als we de rest van ons leven opgesloten zitten in het huis van meneer van Wijk?En wat als we helemaal niks doen en ons hele leven ons blijven afvragen of we het vermiste meisje toch hadden kunnen redden?Dertig jaar is lang, maar als niemand probeert om haar terug te vinden, blijft ze voor altijd vermist. Trick or Treat, HET boek om rond Halloween te lezen. Of misschien toch niet?! Het maakt niet uit wanneer je dit boek van Chinouk Thijssen leest, het blijft creepy. Na het lezen van Teddy wist ik dat ik alles van deze schrijver wilde lezen. En dat heeft me nog steeds niet teleurgesteld, want wat kan zij schrijven! De ene na de andere topper verschijnt. En wat ik in dit boek ook zo leuk vind, ze verwijst naar Teddy! Het boek waardoor ik zo enthousiast werd van haar schrijven. En naar de serie Stranger Things en uiteraard ook de andere series en films waar figuren uit bekend zijn, zoals Chucky. De serie HorrorZone heeft dit jaar ook Horrorscoop uitgebracht. Deze twee boeken maken weer goede reclame voor bijvoorbeeld de serie Horrorland, ook uitgegeven door Kluitman. Hou je van dit soort boeken, dan heb je nu genoeg tips om verder te lezen! Heel veel horrorplezier!
Josh en Aaron verhuizen vanuit een flat naar het huis met schuine vloeren. Maar naast dat dit huis schuine vloeren heeft, weten ze verder nog niet. Totdat vader achter een luik wat dozen ziet staan en een kleine rat die op zijn haar zat doodtrapt. Daarna was het oorlog met de vader van de rat, John Daga. John stelt eisen vanwege de moord op zijn zoon en deelt straf uit. De moeder van Josh en Aaron wil daardoor bijna weer verhuizen. Wat moeten ze toch doen? En dan blijken er nog meer rare dingen in en rond het huis te zijn.
'Hij beet me!' zei papa. 'Nou moet ik natuurlijk een prik tegen hondsdolheid!'Hondsdolheid?!' zei de rat. 'Je bent echt een zakjenwasser, weet je dat? Wou je zeggen dat mijn kinderen ongedierte zijn? Als die kinderen van jou andere snotneuzen bijten, krijgen die dan ook hondsdolheid? Moeten zij dan ook dood?''N-n-nee,' stotterde papa, 'maar het zijn dan ook geen ratten.''Nee, het zijn dan ook geen ratten. Dat heb je goed gezien. En jij bent ook geen rat. Een rat zou namelijk nooit zoiets rottige doen. Als jouw zonen ratten waren, hoefden ze niet bang te zijn dat hun ouweheer hulpeloze kindertjes doodtrapte. Want dat heb je gedaan. Je hebt een hulpeloos kind doodgetrapt. Je hebt mijn zoon vermoord. Mijn Jimmy. Mijn Jim. En daar zul je voor boeten. Dit ga je rechtzetten.' En met die woorden barstte hij in tranen uit.
Het huis met de schuine vloeren, pratende ratten en raadsels op de muren is een spannend boek. Het huis is zo geheimzinnig en er gebeuren zoveel bijzondere dingen. Ik heb het met veel plezier gelezen. Tom Llewellyn heeft het geschreven. De prachtige illustratie op de kaft is van Maximilian Meinzold. Het maakt je gelijk al nieuwsgierig naar het boek. Zo knap dat je dat kunt bereiken. Toch vond ik dat het verhaal niet helemaal gemakkelijk doorliep. Maar omdat het die spannende geheimen heeft, lees je wel door. De vertaling van dit boek heeft Esther Ottens op zich genomen. Heb jij het boek al gelezen? Wat vond jij ervan?
'Hij beet me!' zei papa. 'Nou moet ik natuurlijk een prik tegen hondsdolheid!'Hondsdolheid?!' zei de rat. 'Je bent echt een zakjenwasser, weet je dat? Wou je zeggen dat mijn kinderen ongedierte zijn? Als die kinderen van jou andere snotneuzen bijten, krijgen die dan ook hondsdolheid? Moeten zij dan ook dood?''N-n-nee,' stotterde papa, 'maar het zijn dan ook geen ratten.''Nee, het zijn dan ook geen ratten. Dat heb je goed gezien. En jij bent ook geen rat. Een rat zou namelijk nooit zoiets rottige doen. Als jouw zonen ratten waren, hoefden ze niet bang te zijn dat hun ouweheer hulpeloze kindertjes doodtrapte. Want dat heb je gedaan. Je hebt een hulpeloos kind doodgetrapt. Je hebt mijn zoon vermoord. Mijn Jimmy. Mijn Jim. En daar zul je voor boeten. Dit ga je rechtzetten.' En met die woorden barstte hij in tranen uit.
Het huis met de schuine vloeren, pratende ratten en raadsels op de muren is een spannend boek. Het huis is zo geheimzinnig en er gebeuren zoveel bijzondere dingen. Ik heb het met veel plezier gelezen. Tom Llewellyn heeft het geschreven. De prachtige illustratie op de kaft is van Maximilian Meinzold. Het maakt je gelijk al nieuwsgierig naar het boek. Zo knap dat je dat kunt bereiken. Toch vond ik dat het verhaal niet helemaal gemakkelijk doorliep. Maar omdat het die spannende geheimen heeft, lees je wel door. De vertaling van dit boek heeft Esther Ottens op zich genomen. Heb jij het boek al gelezen? Wat vond jij ervan?
Na de dood van haar ouders, vertrekt Maan. Ze vaart weg van de plek die ze kent. Zij en haar familie leefden daar met de natuur. Maar wat ontdekt ze bij de Bergen van Verlies nu toch allemaal?
Kleine Maan staat even lateraan de bosrand bij het watermet in haar handen een geschenk dat Corus gaf:het eitje van een kaaimansnoek en een dikke houten staf.Wat Maan daarmee moet doen, is een raadsel van de tijd.Nu zwemt Coria weg, recht naar haar ontbijt.
De laatste traan is wederom het bewijs dat prentenboeken in de bovenbouw prima kunnen! An van Daele beschrijft een meisje uit een volk dat met de natuur leeft en een reis maakt door een voor haar nieuwe omgeving. Dit in rijm geschreven boek is echt geweldig om in een les te gebruiken over bijvoorbeeld Canada. Of een les over verdriet en het verliezen van dierbaren. Want hoe mooi is het wanneer je via de natuur contact kunt leggen met je voorouders?
Kleine Maan staat even lateraan de bosrand bij het watermet in haar handen een geschenk dat Corus gaf:het eitje van een kaaimansnoek en een dikke houten staf.Wat Maan daarmee moet doen, is een raadsel van de tijd.Nu zwemt Coria weg, recht naar haar ontbijt.
De laatste traan is wederom het bewijs dat prentenboeken in de bovenbouw prima kunnen! An van Daele beschrijft een meisje uit een volk dat met de natuur leeft en een reis maakt door een voor haar nieuwe omgeving. Dit in rijm geschreven boek is echt geweldig om in een les te gebruiken over bijvoorbeeld Canada. Of een les over verdriet en het verliezen van dierbaren. Want hoe mooi is het wanneer je via de natuur contact kunt leggen met je voorouders?
Bengt Gustav woont alleen bij zijn vader. Zijn moeder ziet hij alleen op zijn verjaardag. Ze is vertrokken toen ze ontdekte dat haar man niet stopte met de alcohol. Bengt voelt zich alleen en ervaart houvast door te oefenen om onder water te blijven net als zijn grote voorbeeld Guillaume Néry. Telkens wanneer hij naar het gebouw aan de overkant gaat verandert er iets. Zal het goedkomen met hem en zijn vader?
Ik ben echt helemaal niet boos op haar.Ik haat juf Esposito niet.Als iemand de klas binnen zou komen en haar zou kidnappen, zou ik zelfs 'Nee!' roepen. Ik zou me ook zorgen over haar maken, me afvragen hoe het met haar ging bij de kidnappers, tot ze weer thuis was.Maar… als ik moet kiezen tussen haar en Papa Smokkel, dan kan ik maar één ding doen - want je hebt maar één vader.Wat had ze eigenlijk verwacht dat ik tegen Liselotte zou zeggen?Het lijkt wel een potje schaken: als Papa Smokkel de koning is, dan is juf Esposito misschien een … paard, of een loper. Je offert je koning niet zomaar op halverwege het spel dat leven is.
55 meter onder water is een prachtig boek van Conny Palmkvist. Zijn debuut, de trein van vier over twaalf heb ik uiteraard ook gelezen. Daar kon ik moeilijk in het verhaal komen aan het begin. Dat is bij dit boek totaal anders! Vanaf het begin werd ik meegenomen in het verhaal. De dingen die Bengt Gustav meemaakt met zijn dronken vader en zijn moeite die hij doet om zijn lieve vader te helpen, ik was diep ontroerd. Wat ik ook zo mooi vind, is de beeldspraak die Conny gebruikt. En het tijdreizen, dat lijkt wel zijn handelsmerk. Ik ben erg benieuwd of dat in zijn volgende boek ook terugkomt. De illustraties op de kaft en de schutbladen zijn van Jeske Verstegen en passen perfect bij dit verhaal. In het begin linkte ik het boek aan het boek van Pim Lammers, de ongelooflijk grote, ongelofelijk gevaarlijke leguaan. Toen ik verder las linkte ik hem aan Schildpadmeisje van Marlies Slegers. Dit is echt een boek dat iedereen eens zou moeten lezen. En heb je hem gelezen, waar link jij het boek dan aan?
Ik ben echt helemaal niet boos op haar.Ik haat juf Esposito niet.Als iemand de klas binnen zou komen en haar zou kidnappen, zou ik zelfs 'Nee!' roepen. Ik zou me ook zorgen over haar maken, me afvragen hoe het met haar ging bij de kidnappers, tot ze weer thuis was.Maar… als ik moet kiezen tussen haar en Papa Smokkel, dan kan ik maar één ding doen - want je hebt maar één vader.Wat had ze eigenlijk verwacht dat ik tegen Liselotte zou zeggen?Het lijkt wel een potje schaken: als Papa Smokkel de koning is, dan is juf Esposito misschien een … paard, of een loper. Je offert je koning niet zomaar op halverwege het spel dat leven is.
55 meter onder water is een prachtig boek van Conny Palmkvist. Zijn debuut, de trein van vier over twaalf heb ik uiteraard ook gelezen. Daar kon ik moeilijk in het verhaal komen aan het begin. Dat is bij dit boek totaal anders! Vanaf het begin werd ik meegenomen in het verhaal. De dingen die Bengt Gustav meemaakt met zijn dronken vader en zijn moeite die hij doet om zijn lieve vader te helpen, ik was diep ontroerd. Wat ik ook zo mooi vind, is de beeldspraak die Conny gebruikt. En het tijdreizen, dat lijkt wel zijn handelsmerk. Ik ben erg benieuwd of dat in zijn volgende boek ook terugkomt. De illustraties op de kaft en de schutbladen zijn van Jeske Verstegen en passen perfect bij dit verhaal. In het begin linkte ik het boek aan het boek van Pim Lammers, de ongelooflijk grote, ongelofelijk gevaarlijke leguaan. Toen ik verder las linkte ik hem aan Schildpadmeisje van Marlies Slegers. Dit is echt een boek dat iedereen eens zou moeten lezen. En heb je hem gelezen, waar link jij het boek dan aan?
Obbe gaat met Darja, Grote Moktak, Gundahart, grijze Jippe in de boekenkopers op weg naar de boekenburcht. Onderweg wil Grote Moktar nog even het moeras in en daar raakt Obbe het zevende boek kwijt aan Ravenna en BarMeloBar. Eenmaal terug in de boekenburcht gaan ze op zoek naar de resterende raadselen van het zevende boek. Ondertussen wordt BarMeloBar steeds rijker door leugens te verkondigen. Obbe hoort ervan, maar moet door. Ze ontdekken bij de boekenburcht nieuwe aanwijzingen, maar of dat de oplossing zal zijn om de wereld te redden?
Thorwald kijkt hem scherp aan. 'Ik wist van niks! Ze hadden me verteld dat jij voor straf naar Daywstad was om ganzenveren te halen.' 'Dat was een smoesje,' zegt Obbe.'Bloedbroeders horen niet te liegen,' zegt Thorwald. ''Het spijt me,' zegt Obbe zacht. 'Maar ik wist zelf ook niet wat me allemaal te wachten stond. Ik dacht eerst dat Gundahart een grap maakte. Dit kon onmogelijk het Boek der Boeken zijn. Hoe weinig wist ik toen nog van het boek. Ik kende alleen het verhaal van Grima Mortha, die zeven boeken aanbood aan Dogman de Zesde. Meer niet. Hoe kon ik weten wat het Zevende Boek allemaal met mij van plan was?
De Leugenvanger is het laatste deel uit de trilogie Oerbloed, geschreven door Rob Koops en geïllustreerd door zijn vrouw Maruga Koops. Kak-nog-aan-toe! Ik zag er zo tegenop om dit boek uit te lezen, maar weet nu nog steeds niet of ik deze trilogie los kan laten. Mooie zinnen als: De krekels zijn een moment stil, alsof ze meeluisteren en nadenken over wat Obbe en Darja zeggen, prachtige omschrijvingen over gebieden waar bijvoorbeeld een reus in het moeras is gezakt, waardoor je alleen nog een neus ziet, zal ik missen. Namen zoals Abbajakka, vader van de zee in de verloren tongen, fonteinvissen, thuispijn en angstkriebel. En natuurlijk alle verwijzingen naar een trilogie, zoals de geboorte, maar ook de vis die drie keer moet zwemmen bijvoorbeeld. En uiteraard de prachtige illustraties van het fantastische Norgië. Daarom denk ik maar aan een wit paard en hoop dat er een extra verhaal uit Norgië zal komen. Want zoals Obbe zegt: we leven om te lezen!
Thorwald kijkt hem scherp aan. 'Ik wist van niks! Ze hadden me verteld dat jij voor straf naar Daywstad was om ganzenveren te halen.' 'Dat was een smoesje,' zegt Obbe.'Bloedbroeders horen niet te liegen,' zegt Thorwald. ''Het spijt me,' zegt Obbe zacht. 'Maar ik wist zelf ook niet wat me allemaal te wachten stond. Ik dacht eerst dat Gundahart een grap maakte. Dit kon onmogelijk het Boek der Boeken zijn. Hoe weinig wist ik toen nog van het boek. Ik kende alleen het verhaal van Grima Mortha, die zeven boeken aanbood aan Dogman de Zesde. Meer niet. Hoe kon ik weten wat het Zevende Boek allemaal met mij van plan was?
De Leugenvanger is het laatste deel uit de trilogie Oerbloed, geschreven door Rob Koops en geïllustreerd door zijn vrouw Maruga Koops. Kak-nog-aan-toe! Ik zag er zo tegenop om dit boek uit te lezen, maar weet nu nog steeds niet of ik deze trilogie los kan laten. Mooie zinnen als: De krekels zijn een moment stil, alsof ze meeluisteren en nadenken over wat Obbe en Darja zeggen, prachtige omschrijvingen over gebieden waar bijvoorbeeld een reus in het moeras is gezakt, waardoor je alleen nog een neus ziet, zal ik missen. Namen zoals Abbajakka, vader van de zee in de verloren tongen, fonteinvissen, thuispijn en angstkriebel. En natuurlijk alle verwijzingen naar een trilogie, zoals de geboorte, maar ook de vis die drie keer moet zwemmen bijvoorbeeld. En uiteraard de prachtige illustraties van het fantastische Norgië. Daarom denk ik maar aan een wit paard en hoop dat er een extra verhaal uit Norgië zal komen. Want zoals Obbe zegt: we leven om te lezen!
Hayley, Jorna en Jake zijn in Wenen belandt in het jaar 1782. Ze hebben de opdracht hier de tweede smaragd van de twaalf te vinden. Hij is in de handen van een componist. Ze vragen Wolfgang Amadeus Mozart, maar die verwijst hen naar Antonio Salieri. Salieri zegt weer dat Mozart hem heeft. Salieri helpt Hayley aan een rol in de opera van Mozart, zodat Hayley dichterbij hem kan komen om toch de smaragd te kunnen vinden. Dan gebeuren er hele rare dingen. Wie heeft het dan toch op Hayley voorzien?
De Nikes en de Prada's. Zou het dan toch kunnen dat twee mensen hen gevolgd waren door de spiegel? Maar wie en waarom? En wat was er zo bijzonder aan die smaragden dat de halve wereld ze blijkbaar wilde hebben? Hoe waardevol zouden ze zijn? Vergeleken met goud en diamanten vast niet zo bijzonder. Hadden ze dan toch magische eigenschappen? Dat moest haast wel. Toch had Hayley helemaal niets bijzonders kunnen ontdekken aan de edelsteen die ze al een paar dagen bij zich droeg.
De spiegel van Merlijn is een serie boeken van Dennis Herman. Vorig jaar debuteerde hij met deel één, de opstand, over het Leids ontzet. Dit deel gaat over de componisten uit Wenen in de 18e eeuw. En inmiddels is duidelijk dat het derde deel, dat eind volgend jaar uitkomt, gaat over de Romeinse tijd, de wraak van de Vesuvius. Zoals je merkt ga je met deze serie de geschiedenis door en leer je belangrijke gebeurtenissen kennen, terwijl je een spannend verhaal leest. Een heerlijke combinatie! Ik hou wel van de spanning en als er dan ook nog een stukje geschiedenis bij komt, dan ben ik verkocht. Dat ik de kans kreeg van Dennis om zijn tweede boek ook te recenseren, pakte ik dan ook met beide handen aan. Ik heb genoten van het verhaal, maar ook de kleine verwijzingen naar andere boeken. Zo grappig dat hij deze erin heeft gestopt. Dit boek is voor iedereen die graag een spannende serie leest en houdt van geschiedenis. Wanneer je deel één nog niet hebt gelezen, kun je de samenvatting voorin dit boek lezen. Maar ik raad je aan om echt met deel één te beginnen. Dan heb je namelijk twee heerlijke boeken om lekker in te verdwijnen. De illustratie op de kaft is van Indy Broeren. Deze maakt gelijk duidelijk waar het in dit verhaal om draait. Kortom: lees dit boek, of liefst deze serie!
De Nikes en de Prada's. Zou het dan toch kunnen dat twee mensen hen gevolgd waren door de spiegel? Maar wie en waarom? En wat was er zo bijzonder aan die smaragden dat de halve wereld ze blijkbaar wilde hebben? Hoe waardevol zouden ze zijn? Vergeleken met goud en diamanten vast niet zo bijzonder. Hadden ze dan toch magische eigenschappen? Dat moest haast wel. Toch had Hayley helemaal niets bijzonders kunnen ontdekken aan de edelsteen die ze al een paar dagen bij zich droeg.
De spiegel van Merlijn is een serie boeken van Dennis Herman. Vorig jaar debuteerde hij met deel één, de opstand, over het Leids ontzet. Dit deel gaat over de componisten uit Wenen in de 18e eeuw. En inmiddels is duidelijk dat het derde deel, dat eind volgend jaar uitkomt, gaat over de Romeinse tijd, de wraak van de Vesuvius. Zoals je merkt ga je met deze serie de geschiedenis door en leer je belangrijke gebeurtenissen kennen, terwijl je een spannend verhaal leest. Een heerlijke combinatie! Ik hou wel van de spanning en als er dan ook nog een stukje geschiedenis bij komt, dan ben ik verkocht. Dat ik de kans kreeg van Dennis om zijn tweede boek ook te recenseren, pakte ik dan ook met beide handen aan. Ik heb genoten van het verhaal, maar ook de kleine verwijzingen naar andere boeken. Zo grappig dat hij deze erin heeft gestopt. Dit boek is voor iedereen die graag een spannende serie leest en houdt van geschiedenis. Wanneer je deel één nog niet hebt gelezen, kun je de samenvatting voorin dit boek lezen. Maar ik raad je aan om echt met deel één te beginnen. Dan heb je namelijk twee heerlijke boeken om lekker in te verdwijnen. De illustratie op de kaft is van Indy Broeren. Deze maakt gelijk duidelijk waar het in dit verhaal om draait. Kortom: lees dit boek, of liefst deze serie!
Mary is een rustig meisje dat veel alleen speelt bij de zee. Sinds haar opa dood is, voelt ze zich niet zo fijn. Gelukkig kan ze vaak naar de winkel van mevrouw Man en redt ze keer op keer krabbetje. Maar dan vindt ze een schriftje van haar opa…
Het roeien gaat goed vandaag, lekker hard! Met een topsnelheid race ik richting bureau. En dan… Floep, WAK, KNAL, grssj! De metalen poot schuurt keihard tegen het houten bureau. Oepsie… Ik kruip eronder om de schade vast te stellen. Valt mee. Eén kras en een scheve plank en … een schriftje. Huh?Achter de plank. Ligt. Een. Schriftje.Een Gewoon Bureau met een Scheve Plank met daarachter een Schriftje. Een Geheim Schriftje.
Mary, meisje van de zee is een prachtig, kneuterig en toch ook heel grappig verhaal. Natuurlijk is het thema niet vrolijk, maar ik heb om sommige passages echt hardop gelachen. De band tussen Mary en opa is erg bijzonder en mooi beschreven. Het ok zijn alle karakters mooi uitgewerkt, zelfs de Vos en het krabbetje. En de ontwikkeling van Mary in het verhaal is ook mooi. Een verlegen stil meisje, dat toch alleen op pad durft te gaan. Sarah Devos heeft niet alleen dit boek erg goed geschreven, maar is ik nog eens zelf de illustraties gemaakt! De illustraties zijn natuurgetrouw en erg mooi gedetailleerd. Dit is echt zo'n boek dat je wilt aanraden bij sommige kinderen.
Het roeien gaat goed vandaag, lekker hard! Met een topsnelheid race ik richting bureau. En dan… Floep, WAK, KNAL, grssj! De metalen poot schuurt keihard tegen het houten bureau. Oepsie… Ik kruip eronder om de schade vast te stellen. Valt mee. Eén kras en een scheve plank en … een schriftje. Huh?Achter de plank. Ligt. Een. Schriftje.Een Gewoon Bureau met een Scheve Plank met daarachter een Schriftje. Een Geheim Schriftje.
Mary, meisje van de zee is een prachtig, kneuterig en toch ook heel grappig verhaal. Natuurlijk is het thema niet vrolijk, maar ik heb om sommige passages echt hardop gelachen. De band tussen Mary en opa is erg bijzonder en mooi beschreven. Het ok zijn alle karakters mooi uitgewerkt, zelfs de Vos en het krabbetje. En de ontwikkeling van Mary in het verhaal is ook mooi. Een verlegen stil meisje, dat toch alleen op pad durft te gaan. Sarah Devos heeft niet alleen dit boek erg goed geschreven, maar is ik nog eens zelf de illustraties gemaakt! De illustraties zijn natuurgetrouw en erg mooi gedetailleerd. Dit is echt zo'n boek dat je wilt aanraden bij sommige kinderen.
Ally is een heel slim meisje. Ze gaat telk na verhuizen en het maakt niet uit in welke klas ze terechtkomt, ze wordt bijna altijd eruit gestuurd. Zelf vindt Ally zichzelf dom. Dit omdat ze niet kan lezen en schrijven. Maar wanneer ze in groep 8 een inval meester krijgt, verandert alles…
Ik had op school niet meer geschreven sinds ik die nepmitella om mijn arm had. Na drie dagen zei meester Daniël dat hij de schoolverpleegkundige wilde vragen mijn moeder te bellen over mijn gekneusde arm, dus ik wist niet hoe snel ik dat ding weer af moest doen. En nu zit ik vast. Ik weet niet wie ik wil zijn: iemand die toegeeft dat hij iets niet kan of iemand die doet alsof hij het wel kan. Uiteindelijk besluit ik iets zó ongelooflijk slechts in te leveren dat hij me wel móet vragen om het over te doen.
Vis in een boom is een prachtig ontroerend verhaal over een meisje dat zich dom voelt omdat ze niet kan lezen, maar tegelijkertijd spelen er meer dingen mee. Ze raakt bevriend met een superintelligente jongen, een hoogbegaafd en sociaal onhandig persoon en een meisje dat telk en wordt gepest door de queen nee van de groep. Door deze drie verschillende karakters uit te werken in dit boek heeft Lynda Mullaly Hunt een topboek geschreven, wat je uitstekend kunt (voor)lezen in groep 6, 7 of 8. Er zijn vele kinderen die zich zullen identificeren met een van de vele karakters die in dit boek verder meespelen. Zo vergroot je de betrokkenheid. Ikzelf vond dit boekbeschrijving prachtig! Ik heb het dan ook in een ruk uitgelezen.
Ik had op school niet meer geschreven sinds ik die nepmitella om mijn arm had. Na drie dagen zei meester Daniël dat hij de schoolverpleegkundige wilde vragen mijn moeder te bellen over mijn gekneusde arm, dus ik wist niet hoe snel ik dat ding weer af moest doen. En nu zit ik vast. Ik weet niet wie ik wil zijn: iemand die toegeeft dat hij iets niet kan of iemand die doet alsof hij het wel kan. Uiteindelijk besluit ik iets zó ongelooflijk slechts in te leveren dat hij me wel móet vragen om het over te doen.
Vis in een boom is een prachtig ontroerend verhaal over een meisje dat zich dom voelt omdat ze niet kan lezen, maar tegelijkertijd spelen er meer dingen mee. Ze raakt bevriend met een superintelligente jongen, een hoogbegaafd en sociaal onhandig persoon en een meisje dat telk en wordt gepest door de queen nee van de groep. Door deze drie verschillende karakters uit te werken in dit boek heeft Lynda Mullaly Hunt een topboek geschreven, wat je uitstekend kunt (voor)lezen in groep 6, 7 of 8. Er zijn vele kinderen die zich zullen identificeren met een van de vele karakters die in dit boek verder meespelen. Zo vergroot je de betrokkenheid. Ikzelf vond dit boekbeschrijving prachtig! Ik heb het dan ook in een ruk uitgelezen.
Obbe en Darja worden wakker na de sprong in het water. Ze zijn beiden alleen. Obbe zoekt Darja, maar weet niet of ze nog wel leeft. Voor Darja geldt hetzelfde. Toch vinden ze elkaar weer. Obbe is dan bezig het raadsel van het zevende boek op te lossen en Darja is inmiddels schaduwsluiper. Zal het Obbe lukken om het raadsel op te lossen? En komen de beiden weer samen?
Bar Meli Bar wrijft zijn handen warm. 'Heel goed, ze hebben je zelfs een waakhond gegeven. Nou, ik hoop dat deze plek je bevalt, want ik heb veel moeite moeten doen om de koningin te overtuigen dat je een betere werkplek verdiende dan die koude kerker. Zij wilde je daar laten zitten.'Obbe negeert de raadgever en propt een druif in zijn mond. Bar Melo Bar steekt zijn neus in de lucht alsof hij de geur van het huisje op wil snuiven. 'Ik snap dat je me wantrouwt, we zijn niet bepaald op een vriendelijke voet met elkaar begonnen. Maar dat moest ik doen vanuit mijn rol als…''Jij hebt me tot de Trog veroordeeld!' zegt Obbe. Hij weigert u te zeggen tegen deze man. 'Een straf die ik nooit had laten uitvoeren. Net als bij wijsgeleerde Gundahart.
De schaduwsluiper is het tweede deel uit de trilogie Oerbloed. En wat is dit toch een fantastisch verhaal! Rob Koops omschrijft een wereld met zoveel woorden, dat je er geen ik echt bent tijdens het lezen. Ik twijfel nu eigenlijk of ik het derde deel nu wel gelijk ga lezen, want dat is immers het laatste deel. En dan is het uit met Norgië. Het liefst blijf ik er nog even. Obbe en Darja maken zoveel mee, dat je echt om ze gaat geven. Echt knap hoe dit boek is geschreven. Rijke taal? Jazeker! En de illustraties! Maruga is natuurlijk naast illustrator ook de vrouw van Rob. Dit boek zit zo fantastisch in elkaar, mede doordat ze als schrijver en illustrator zo nauw samen hebben gewerkt. Het boek is uit beiden ontstaan. Hoe mooi is dat? Deze serie is tijdloos, dus echt waardevol voor scholen, doordat het verhaal niet zal verjaren.
Bar Meli Bar wrijft zijn handen warm. 'Heel goed, ze hebben je zelfs een waakhond gegeven. Nou, ik hoop dat deze plek je bevalt, want ik heb veel moeite moeten doen om de koningin te overtuigen dat je een betere werkplek verdiende dan die koude kerker. Zij wilde je daar laten zitten.'Obbe negeert de raadgever en propt een druif in zijn mond. Bar Melo Bar steekt zijn neus in de lucht alsof hij de geur van het huisje op wil snuiven. 'Ik snap dat je me wantrouwt, we zijn niet bepaald op een vriendelijke voet met elkaar begonnen. Maar dat moest ik doen vanuit mijn rol als…''Jij hebt me tot de Trog veroordeeld!' zegt Obbe. Hij weigert u te zeggen tegen deze man. 'Een straf die ik nooit had laten uitvoeren. Net als bij wijsgeleerde Gundahart.
De schaduwsluiper is het tweede deel uit de trilogie Oerbloed. En wat is dit toch een fantastisch verhaal! Rob Koops omschrijft een wereld met zoveel woorden, dat je er geen ik echt bent tijdens het lezen. Ik twijfel nu eigenlijk of ik het derde deel nu wel gelijk ga lezen, want dat is immers het laatste deel. En dan is het uit met Norgië. Het liefst blijf ik er nog even. Obbe en Darja maken zoveel mee, dat je echt om ze gaat geven. Echt knap hoe dit boek is geschreven. Rijke taal? Jazeker! En de illustraties! Maruga is natuurlijk naast illustrator ook de vrouw van Rob. Dit boek zit zo fantastisch in elkaar, mede doordat ze als schrijver en illustrator zo nauw samen hebben gewerkt. Het boek is uit beiden ontstaan. Hoe mooi is dat? Deze serie is tijdloos, dus echt waardevol voor scholen, doordat het verhaal niet zal verjaren.
Miro is samen met zijn oom verhuisd naar een prachtig dorpje. Het is er heel fijn, maar er zijn geen kinderen in het dorp. Dan komt hij Luisa tegen en samen gaan ze op zoek naar de kinderen uit het dorp. Ze starten bij de heks in de Heksenwinkel. Maar wanneer ze daar binnenkomen, raken ze gelijk al de eigen wil kwijt, ondanks de dingen die ze meenamen om zich te beschermen…
Wanneer ze hem plots recht aankijkt, is het alsof er een emmer ijskoud bergwater over hem heen gegoten wordt en tegelijk alsof zijn hoofd in brand staat. Miro zal al gauw ontdekken dat ze eigenlijk een heks is, al hadden jullie dat alvast geraden. Miro verstijft en alles om hem heen verstilt langzaam. Geluiden sterven weg, alsof ze voor hem vluchten. Het enige wat hij nog hoort, is haar stem die als zoete honing zijn oren streelt.
De Heksenwinkel is een leuk boek om in de herfst te lezen. Het spannende verhaal speelt zich af in een mysterieus dorpje. Het is een mooie opstap voor kinderen die van thrillers houden. Doordat er telkens tussendoor gezegd wordt: hadden ze dat maar niet gedaan, wordt de spanning behouden. De omschrijvingen van de omgeving en de karakters is erg goed gedaan door Mel Hartman. De illustraties zijn van Shanna Paulissen. Ze zijn lekker mysterieus en passen echt in het verhaal. Kortom: gewoon een lekker leesboek om lekker door te lezen.
Wanneer ze hem plots recht aankijkt, is het alsof er een emmer ijskoud bergwater over hem heen gegoten wordt en tegelijk alsof zijn hoofd in brand staat. Miro zal al gauw ontdekken dat ze eigenlijk een heks is, al hadden jullie dat alvast geraden. Miro verstijft en alles om hem heen verstilt langzaam. Geluiden sterven weg, alsof ze voor hem vluchten. Het enige wat hij nog hoort, is haar stem die als zoete honing zijn oren streelt.
De Heksenwinkel is een leuk boek om in de herfst te lezen. Het spannende verhaal speelt zich af in een mysterieus dorpje. Het is een mooie opstap voor kinderen die van thrillers houden. Doordat er telkens tussendoor gezegd wordt: hadden ze dat maar niet gedaan, wordt de spanning behouden. De omschrijvingen van de omgeving en de karakters is erg goed gedaan door Mel Hartman. De illustraties zijn van Shanna Paulissen. Ze zijn lekker mysterieus en passen echt in het verhaal. Kortom: gewoon een lekker leesboek om lekker door te lezen.
Onyeka is een meisje dat zeer beschermd wordt opgevoed door haar moeder. Haar vader is een aantal jaren geleden verdwenen en haar moeder wil het niet over hem hebben. Het haar van Onyeka is bijna niet te stylen en ze wordt er regelmatig om uitgelachen. Maar op een dag, wanneer haar vriendin Cheyenne bijna verdrinkt, doet het haar van Onyeka iets heel bijzonders. De dagen erna is ze erg ziek. Wanneer ze net weer een beetje beter is, gaat ze met haar moeder op reis naar de academie van de zon. Daar blijft Anyeka terwijl haar moeder op zoek gaat naar haar vader. Op de academie leert Onyeka dat haar haar speciale krachten heeft. Ike noemen ze dat. Ook leert ze er beter mee om te gaan. Maar helaas heeft ze het nog niet op orde wanneer de rebellen opduiken..
Net op het moment dat het water mijn keel binnen glijdt, stolt de bubbel als een reusachtig schild om mij en Cheyenne heen. Even is alles stil en vreemd prachtig. Dat komen we, zonder waarschuwing, in beweging. Met grote snelheid worden we naar het wateroppervlak geduwd door het schild van haar. Terwijl mijn hoofd weer boven komt, smelt mijn haar achter me samen alsof het een droom was en trekt een arm ons omhoog.
Onyeka en de academie van de zon is een prachtig mysterieus verhaal over mensen met speciale krachten die Nigeria beschermen. Ik heb het helaas met onderbrekingen moeten lezen, maar toch was ik geen moment uit het verhaal. Wanneer ik het boek oppakte, zat ik er ook gelijk weer in. Dit gebeurt niet altijd met de boeken die ik lees, dus vind ik het best bijzonder. Okogwu Tola heeft dit boek in het Engels geschreven en Laila de Miranda heeft het gelukkig voor de kinderen in het Nederlands vertaald. Want dit is echt een boek dat je kinderen gunt om te lezen. De wereld waar je in belandt is geweldig mooi omschreven. En uiteraard is het ook heel spannend zo af en toe, dus kun je werkelijk film kijken in je hoofd. Het onderliggende thema is toch wel onzekerheid en hoe dat je soms erg kan laten twijfelen. Een heel mooi thema, verweven in dit verhaal. Ik ben niet altijd super enthousiast over een boek, maar deze moet je echt eens een keertje lezen! Wauw!
Net op het moment dat het water mijn keel binnen glijdt, stolt de bubbel als een reusachtig schild om mij en Cheyenne heen. Even is alles stil en vreemd prachtig. Dat komen we, zonder waarschuwing, in beweging. Met grote snelheid worden we naar het wateroppervlak geduwd door het schild van haar. Terwijl mijn hoofd weer boven komt, smelt mijn haar achter me samen alsof het een droom was en trekt een arm ons omhoog.
Onyeka en de academie van de zon is een prachtig mysterieus verhaal over mensen met speciale krachten die Nigeria beschermen. Ik heb het helaas met onderbrekingen moeten lezen, maar toch was ik geen moment uit het verhaal. Wanneer ik het boek oppakte, zat ik er ook gelijk weer in. Dit gebeurt niet altijd met de boeken die ik lees, dus vind ik het best bijzonder. Okogwu Tola heeft dit boek in het Engels geschreven en Laila de Miranda heeft het gelukkig voor de kinderen in het Nederlands vertaald. Want dit is echt een boek dat je kinderen gunt om te lezen. De wereld waar je in belandt is geweldig mooi omschreven. En uiteraard is het ook heel spannend zo af en toe, dus kun je werkelijk film kijken in je hoofd. Het onderliggende thema is toch wel onzekerheid en hoe dat je soms erg kan laten twijfelen. Een heel mooi thema, verweven in dit verhaal. Ik ben niet altijd super enthousiast over een boek, maar deze moet je echt eens een keertje lezen! Wauw!
Freddie (Fredrik) woonde met zijn vader in het torenkamertje van het Rijksmuseum. Sinds de dood van zijn vader is hij de glazenwasser van het Rijksmuseum, net als zijn vader altijd was. Of nou ja, eigenlijk de conciërge. In een stormachtige nacht ziet hij een groepje mannen de Nachtwacht onderzoeken. Daar wil Freddie meer van weten. En dan wanneer hij twaalf is, is er ineens iets vreemds… en hij belandt in een avontuurlijke zoektocht.
'Hallo, Freddie,' zei een stem.Hij zag leren laarsjes. Veters. Een klein hakje. Langzaam gleed zijn blik omhoog langs de blauwe en goudbrokaten jurk, naar het gezicht. Ze stond er echt, zo dichtbij dat hij haar kon aanraken.Isabella.Freddie krabbelde overeind, nam zijn pet af en propte die in zijn zak. Isabella had een verlegen glimlach om haar mond en keek hem met haar grote bruine ogen afwachtend aan. Ze speelde een beetje met de waaier in haar hand. De bruine krullen die onder de rand van haar bonnet uit kwamen, glansden. Freddie stak zijn hand uit, maar trok hem halverwege weer terug. Hij kon niet zomaar een meisje aanraken . Ook al woonde ze in een schilderij.
De glazenwasser van het Rijksmuseum is een spannend boek dat zich afspeelt in het Rijksmuseum en in of rond de tijd dat bepaalde schilderijen zijn gemaakt. Na het lezen van dit boek ga je de schilderijen met andere ogen bekijken. Gelukkig staat de lijst met beschreven schilderijen achter in het boek, dus kun je met de lijst heerlijk naar het Rijksmuseum. Want daar gaan dan zeker je ogen weer open. Hoe prachtig is dit allemaal beschreven en hoe spannend is de zoektocht met wendingen die je soms niet verwacht. Ook de illustraties van Marieke Nelissen zijn fantastisch. Zij zet precies het sfeertje neer dat dit boek nodig heeft. Het is werkelijk weer zo'n boek dat je echt niet weg kunt leggen, je moet weten wat er gaat gebeuren. Ja, ik ben er wel over uit dat Astrid Sy een echt goede schrijver is. Ik wil meer!!!
'Hallo, Freddie,' zei een stem.Hij zag leren laarsjes. Veters. Een klein hakje. Langzaam gleed zijn blik omhoog langs de blauwe en goudbrokaten jurk, naar het gezicht. Ze stond er echt, zo dichtbij dat hij haar kon aanraken.Isabella.Freddie krabbelde overeind, nam zijn pet af en propte die in zijn zak. Isabella had een verlegen glimlach om haar mond en keek hem met haar grote bruine ogen afwachtend aan. Ze speelde een beetje met de waaier in haar hand. De bruine krullen die onder de rand van haar bonnet uit kwamen, glansden. Freddie stak zijn hand uit, maar trok hem halverwege weer terug. Hij kon niet zomaar een meisje aanraken . Ook al woonde ze in een schilderij.
De glazenwasser van het Rijksmuseum is een spannend boek dat zich afspeelt in het Rijksmuseum en in of rond de tijd dat bepaalde schilderijen zijn gemaakt. Na het lezen van dit boek ga je de schilderijen met andere ogen bekijken. Gelukkig staat de lijst met beschreven schilderijen achter in het boek, dus kun je met de lijst heerlijk naar het Rijksmuseum. Want daar gaan dan zeker je ogen weer open. Hoe prachtig is dit allemaal beschreven en hoe spannend is de zoektocht met wendingen die je soms niet verwacht. Ook de illustraties van Marieke Nelissen zijn fantastisch. Zij zet precies het sfeertje neer dat dit boek nodig heeft. Het is werkelijk weer zo'n boek dat je echt niet weg kunt leggen, je moet weten wat er gaat gebeuren. Ja, ik ben er wel over uit dat Astrid Sy een echt goede schrijver is. Ik wil meer!!!
In dit boek zitten een aantal mooie aanknopingspunten voor leuke lessen. Zo staat er op blz 94: Hoe zou de tijdmachine er eigenlijk uitzien?Lees uiteraard een stukje meer uit dit boek voor en praat er met de groep over. Geef ze de opdracht de tijdmachine te tekenen of beschrijven.
Felicia is bijna jarig en krijgt van haar oma een dik boek met veel kleine letters. Ze vindt er eigenlijk niks aan, maar wanneer ze het haar BFF Myra laat zien, valt het Myra op dat het boek wel erg zwaar is. Wanneer ze beter kijken naar het boek, blijkt er iets in de kaft te zitten. Ze halen het los en vinden een kistje. Na wat speurwerk, blijkt dat er nog twee andere boeken zijn die waarschijnlijk ook iets in de kaft zouden hebben. Daarom gaan ze naar de kringloopwinkel waar oma het boek had gevonden. De medewerker van de kringloop is wel heel erg opdringerig. Waarom zou dat zo zijn? En zullen ze de sleutel vinden van het kistje?
'Kijk nou,' zei Myra. 'Geen wonder dat het boek zo zwaar aanvoelde. Onder het karton zit een soort houten kistje. Het karton is er gewoon overheen geplakt.'Mijn nieuwsgierigheid was nu zo groot, dat ik geen zin had om nog langer voorzichtig te doen.Ik scheurde het karton van het kistje af. Een eenvoudig, oud en plat kistje bleef over. 'Wat zit erin?' fluisterde Myra.'Geen idee,' zuchtte ik. 'Het kistje zit op slot.'
Felicia en de geheimzinnige boeken is het vierde deel uit de serie over Felicia, het meisje dat altijd geluk heeft. Dit keer denkt ze weer dat ze pech heeft, maar blijkt er wederom een prachtig avontuur van te komen. Judith van Helden heeft hier wederom een fantastisch boek geschreven. Ze weet heel goed hoe je een verhaal spannend houdt. En er gebeuren soms dingen die je totaal niet zou verwachten. En het idee dat je op Terschelling voor paal gaat staan! Echt hilarisch!!! De illustraties zijn van Iris Boter. Iris is een illustrator die ontzettend goed de verschillende karakters neer kan zetten. De gezichtsuitdrukking weet ze zelf ik precies goed te pakken. Haar tekeningen zijn herkenbaar door de eenvoud. Ze weet met weinig lijnen precies neer te zetten wat je leest. De illustraties zijn werkelijk een aanvulling op het verhaal. Kinderen zullen het ook prettig vinden dat er zoveel illustraties in staan. (En stiekem vind ik dat zelf ook) Dit boek krijgt weer een plaatsje in school.
'Kijk nou,' zei Myra. 'Geen wonder dat het boek zo zwaar aanvoelde. Onder het karton zit een soort houten kistje. Het karton is er gewoon overheen geplakt.'Mijn nieuwsgierigheid was nu zo groot, dat ik geen zin had om nog langer voorzichtig te doen.Ik scheurde het karton van het kistje af. Een eenvoudig, oud en plat kistje bleef over. 'Wat zit erin?' fluisterde Myra.'Geen idee,' zuchtte ik. 'Het kistje zit op slot.'
Felicia en de geheimzinnige boeken is het vierde deel uit de serie over Felicia, het meisje dat altijd geluk heeft. Dit keer denkt ze weer dat ze pech heeft, maar blijkt er wederom een prachtig avontuur van te komen. Judith van Helden heeft hier wederom een fantastisch boek geschreven. Ze weet heel goed hoe je een verhaal spannend houdt. En er gebeuren soms dingen die je totaal niet zou verwachten. En het idee dat je op Terschelling voor paal gaat staan! Echt hilarisch!!! De illustraties zijn van Iris Boter. Iris is een illustrator die ontzettend goed de verschillende karakters neer kan zetten. De gezichtsuitdrukking weet ze zelf ik precies goed te pakken. Haar tekeningen zijn herkenbaar door de eenvoud. Ze weet met weinig lijnen precies neer te zetten wat je leest. De illustraties zijn werkelijk een aanvulling op het verhaal. Kinderen zullen het ook prettig vinden dat er zoveel illustraties in staan. (En stiekem vind ik dat zelf ook) Dit boek krijgt weer een plaatsje in school.
Elvis (Vis) is dertien jaar en heeft een moeder die interieur designer is en altijd alles netjes glad en strak wil hebben. Elvis' moeder neemt het haar vader nog steeds kwalijk dat hij vertrok. Hij woont nu in Frankrijk. Terwijl Vis telkens weer wat van het grof vuil verzamelt, is haar moeder bijna altijd thuis en op zichzelf. Vis is een introvert meisje dat vaak op haar laarzen naar haar geheime caravan in het bos gaat en daar haar gevonden spullen neerzet. Ook schrijft ze verhalen over waar de spullen volgens haar fantasie vandaan komen. Haar moeder is vaak boos op Vis wanneer ze dronken is. Vis probeert haar vader te bellen, maar dat lukt steeds niet. Haar leven is een naar leven. Maar dan vindt ze op een dag een schildpad. Hij staat bij het grof vuil nadat haar buren zijn overleden. En dan komt er nog ik nog eens een extraverte jongen in dat huis wonen…
'Hallo,' fluister ik. 'Ben jij ook niet gewenst?' Ik vraag me af wat hij ziet als hij naar me kijkt. Een karamelkleurig gezicht omlijst met lange donkere krullen, amberkleurige ogen die een beetje loensen, borstelige wenkbrauwen, en een arm vol armbandjes die ik zelf knoop van linten. Ik heb ook een spleetje tussen mijn voortanden. Maar een beugel kost teveel zegt mam.
Wat een thema weer! Drankmisbruik en mishandeling door je eigen ouder en daardoor het idee hebben dat je er niet mag zijn! Hoe naar dat sommige kinderen hier doorheen gaan. Ik heb het af en toe net verbijstering gelezen. Als we het hebben over spiegels en vensters dan is dit zeker zo'n boek dat het in zich heeft. Ik heb bij tijd en wijle enorm zitten huilen, want wat moet het verschrikkelijk zijn wanneer je in deze situatie zit. Wederom weet Marlies je mee te nemen in deze wereld vol geheimen en pogingen om het misbruik en de mishandeling van haar moeder tegen te gaan. Maar ook de knagende gedachten die haar steeds weer terugwerpen lees je door het hele boek heen. Marlies kan zo goed beschrijven hoe iets eruit ziet en vooral ook hoe zoiets voelt, dat je echt helemaal in die wereld zit. Ook gebruikt ze prachtige woorden en laat ze uitleggen in het verhaal. Dus talrijke teksten… zoek niet verder! Hoe mooi is dat?! Haar laatste paar boeken heb ik allemaal stuk voor stuk in één ruk uitgelezen. Ook dit boek weer. Wat schrijft ze toch fantastisch! En de illustratie op de kaft, Jeska Verstegen laat je gelijk zien hoe de vork in de steel zit. En die schutbladen… werkelijk prachtig!
'Hallo,' fluister ik. 'Ben jij ook niet gewenst?' Ik vraag me af wat hij ziet als hij naar me kijkt. Een karamelkleurig gezicht omlijst met lange donkere krullen, amberkleurige ogen die een beetje loensen, borstelige wenkbrauwen, en een arm vol armbandjes die ik zelf knoop van linten. Ik heb ook een spleetje tussen mijn voortanden. Maar een beugel kost teveel zegt mam.
Wat een thema weer! Drankmisbruik en mishandeling door je eigen ouder en daardoor het idee hebben dat je er niet mag zijn! Hoe naar dat sommige kinderen hier doorheen gaan. Ik heb het af en toe net verbijstering gelezen. Als we het hebben over spiegels en vensters dan is dit zeker zo'n boek dat het in zich heeft. Ik heb bij tijd en wijle enorm zitten huilen, want wat moet het verschrikkelijk zijn wanneer je in deze situatie zit. Wederom weet Marlies je mee te nemen in deze wereld vol geheimen en pogingen om het misbruik en de mishandeling van haar moeder tegen te gaan. Maar ook de knagende gedachten die haar steeds weer terugwerpen lees je door het hele boek heen. Marlies kan zo goed beschrijven hoe iets eruit ziet en vooral ook hoe zoiets voelt, dat je echt helemaal in die wereld zit. Ook gebruikt ze prachtige woorden en laat ze uitleggen in het verhaal. Dus talrijke teksten… zoek niet verder! Hoe mooi is dat?! Haar laatste paar boeken heb ik allemaal stuk voor stuk in één ruk uitgelezen. Ook dit boek weer. Wat schrijft ze toch fantastisch! En de illustratie op de kaft, Jeska Verstegen laat je gelijk zien hoe de vork in de steel zit. En die schutbladen… werkelijk prachtig!
B.I.G., die eigenlijk gewoon Billie Idema Groen heet, heeft moeite met spelling. Dat heeft de meester tegen haar moeders verteld. Nu heeft ze van haar moeders een schrift gekregen om spelling in te oefenen. Al weet Billie daar ook wel iets anders mee te doen. Wanneer Janey Meijer bij haar in de groep komt verandert er veel. Gelukkig heeft ze haar BFF, Dayla, of toch niet?!
Raad eens wat het goede nieuws was!A. We krijgen een nieuwe auto met beeldschermen aan de achterkant van de stoelen.B. We gaan naar Disneyland.C. We laten onze zolder verbouwen tot bioscoop.
Antwoord: GEEN VAN DIE DINGEN! (Hoewel ik ze alle drie meteen op mijn verlanglijstje zet.)………..Het goede nieuws was: mijn moeders gaan eindelijk trouwen! En beter nog:Ik word hun bruidsmeisje!
Het toevallige dagboek van B.I.G. is een ontzettend grappig verhaal helemaal van deze tijd. Alle dingen waar kinderen nu mee zitten of tegenop zien komen langs. Wat ik vooral erg mooi vind is dat er nu ook een graphic novel is met twee moeders die samen een geadopteerd kind hebben. Zo belangrijk dat iedereen zich kan herkennen in boeken. Spiegels EN ramen blijven belangrijk, zeker in deze tijd waarin we steeds meer alleen in huis zitten en minder live contact hebben met anderen. Ik ben dan ook erg blij dat Jen Carney dit boek schreef. En nog fijner voor mijn leerlingen, dat Selma Soester het heeft vertaald. Ik vind het echt een aanwinst tussen de andere graphic novels!
Raad eens wat het goede nieuws was!A. We krijgen een nieuwe auto met beeldschermen aan de achterkant van de stoelen.B. We gaan naar Disneyland.C. We laten onze zolder verbouwen tot bioscoop.
Antwoord: GEEN VAN DIE DINGEN! (Hoewel ik ze alle drie meteen op mijn verlanglijstje zet.)………..Het goede nieuws was: mijn moeders gaan eindelijk trouwen! En beter nog:Ik word hun bruidsmeisje!
Het toevallige dagboek van B.I.G. is een ontzettend grappig verhaal helemaal van deze tijd. Alle dingen waar kinderen nu mee zitten of tegenop zien komen langs. Wat ik vooral erg mooi vind is dat er nu ook een graphic novel is met twee moeders die samen een geadopteerd kind hebben. Zo belangrijk dat iedereen zich kan herkennen in boeken. Spiegels EN ramen blijven belangrijk, zeker in deze tijd waarin we steeds meer alleen in huis zitten en minder live contact hebben met anderen. Ik ben dan ook erg blij dat Jen Carney dit boek schreef. En nog fijner voor mijn leerlingen, dat Selma Soester het heeft vertaald. Ik vind het echt een aanwinst tussen de andere graphic novels!
Tijdens een lekker toetje van appelcake, verse aardbeien en slagroom, vertelt de vader van Joeri en Lara dat ze gaan scheiden. Iedereen reageert erop, behalve Muts, de poes. Papa en mama maken steeds meer ruzie, ook al gaan ze naar een mediator. Goeroe en Lara vinden dat zo naar, dat ze zelf proberen een oplossing te vinden. Zou het hen lukken?
'Kunnen we niet één dag bij jullie en één dag bij pap?' stelde ik voor. 'Dat heb ik voorgesteld, maar hij wil dat niet. Jullie vader is zo anders de laatste tijd. Hij geeft veel minder toe.''Pap komt eindelijk ook eens voor zichzelf op!' zei ik boos. Maar hij had wel een beetje gelijk. Het was goed dat pap niet zo twijfelkontig deed. Alleen vond ik het gemeen van Joeri om dat nu te zeggen. 'Ja, doei,' riep Joeri en hij vertrok. De trap begon langzamerhand kaal te worden van zijn gestamp. Van boven schreeuwde hij:'Ik wil helemaal niks met kerst. Ik ga twee dagen in bed liggen stinken. En ik wil helemaal niet meer bij jullie wonen. Ik ga wel naar opa Toon en oma Els. Jullie zoeken het hier maar uit.'
Mijn vader woont in het tuinhuis is een boek dat gaat over de scheiding van de ouders van een tweeling die in groep 8 zit. Het is erg goed uitgewerkt. Je leest van begin tot eind in het boek hoe moeilijk het voor alle partijen is. Ook lees je dat de kinderen er beiden op hun eigen manier mee omgaan. Uiteindelijk wilde Jacques Vriens met dit boek zeggen dat kinderen meer inspraak moeten hebben in het scheidingsproces. In dit boek hebben de kinderen dat dan ook. Toch vraag ik mij af of het ook in werkelijkheid zo zou kunnen gaan. De omslag, waar je papa met de dozen voor het tuinhuisje ziet, is van Caren Limpens. Ik vind het een goed boek, omdat door dit verhaal de mogelijkheid bestaat om het eens over scheiding te hebben. Heb jij het boek ook al gelezen?
'Kunnen we niet één dag bij jullie en één dag bij pap?' stelde ik voor. 'Dat heb ik voorgesteld, maar hij wil dat niet. Jullie vader is zo anders de laatste tijd. Hij geeft veel minder toe.''Pap komt eindelijk ook eens voor zichzelf op!' zei ik boos. Maar hij had wel een beetje gelijk. Het was goed dat pap niet zo twijfelkontig deed. Alleen vond ik het gemeen van Joeri om dat nu te zeggen. 'Ja, doei,' riep Joeri en hij vertrok. De trap begon langzamerhand kaal te worden van zijn gestamp. Van boven schreeuwde hij:'Ik wil helemaal niks met kerst. Ik ga twee dagen in bed liggen stinken. En ik wil helemaal niet meer bij jullie wonen. Ik ga wel naar opa Toon en oma Els. Jullie zoeken het hier maar uit.'
Mijn vader woont in het tuinhuis is een boek dat gaat over de scheiding van de ouders van een tweeling die in groep 8 zit. Het is erg goed uitgewerkt. Je leest van begin tot eind in het boek hoe moeilijk het voor alle partijen is. Ook lees je dat de kinderen er beiden op hun eigen manier mee omgaan. Uiteindelijk wilde Jacques Vriens met dit boek zeggen dat kinderen meer inspraak moeten hebben in het scheidingsproces. In dit boek hebben de kinderen dat dan ook. Toch vraag ik mij af of het ook in werkelijkheid zo zou kunnen gaan. De omslag, waar je papa met de dozen voor het tuinhuisje ziet, is van Caren Limpens. Ik vind het een goed boek, omdat door dit verhaal de mogelijkheid bestaat om het eens over scheiding te hebben. Heb jij het boek ook al gelezen?
Timur gaat naar groep acht en hij is heel speciaal. Hij is een beetje druk, maar kan ook heel goed blij zijn en grapjes maken. Oh ja, en hij heeft het syndroom van Down. Maar Timur heeft ook veel vrienden, de apenclub. Jasper is zijn beste vriend. Met hem gaat Timur altijd naar school. Maar daar komt verandering in wanneer Jonas in zijn klas komt. Jonas doet heel gemeen, maar is hij dat ook echt?
Mijn ogen zijn anders dan die van meester Dennis. Ook dan de meeste kinderen. Dat komt doordat ik het syndroom van Down heb. Dat ben ik geloof ik vergeten te vertellen in de soort van handleiding.
Timur is het meest grappige, bijzondere boek dat ik sinds een tijd heb gelezen. Er zijn heel erg veel boeken met maatschappelijke thema's, maar die zijn altijd mooi, maar minder grappig. Timur maakt het allemaal enorm fijn om te lezen. Dat is uiteraard ook vaak wat kinderen met het syndroom van Down doen, mensen laten lachen. Naast dit bijzondere karakter beschrijft Gaby nog een karakter, dat van Jonas. Hij heeft het thuis moeilijk en doet daardoor ook lastig tegen iedereen. Ook de moeder van Jasper is bijzonder omdat ze haar Harry altijd openstelt, net als de ouders van Timur, die ook nog twee aangenomen kinderen hebben. Ja, je leest het goed! En dit allemaal perfect uitgewerkt in één boek, waarbij we in ieder hoofdstuk het verhaal
Mijn ogen zijn anders dan die van meester Dennis. Ook dan de meeste kinderen. Dat komt doordat ik het syndroom van Down heb. Dat ben ik geloof ik vergeten te vertellen in de soort van handleiding.
Timur is het meest grappige, bijzondere boek dat ik sinds een tijd heb gelezen. Er zijn heel erg veel boeken met maatschappelijke thema's, maar die zijn altijd mooi, maar minder grappig. Timur maakt het allemaal enorm fijn om te lezen. Dat is uiteraard ook vaak wat kinderen met het syndroom van Down doen, mensen laten lachen. Naast dit bijzondere karakter beschrijft Gaby nog een karakter, dat van Jonas. Hij heeft het thuis moeilijk en doet daardoor ook lastig tegen iedereen. Ook de moeder van Jasper is bijzonder omdat ze haar Harry altijd openstelt, net als de ouders van Timur, die ook nog twee aangenomen kinderen hebben. Ja, je leest het goed! En dit allemaal perfect uitgewerkt in één boek, waarbij we in ieder hoofdstuk het verhaal
van een van de drie jongens horen.De illustraties zijn gemaakt door Leon Römer. De voorkant is erg passend en laat echt zien wie Timur is. En wat leuk dat het diploma erin staat! Dit wil je toch promoten? Leeeeeeeees dit boek als je dat nog niet hebt gedaan!
Mats is elf jaar en heeft voor de buitenwereld een groot geheim. Hij is namelijk geboren in een meisjeslichaam, maar boekt zich een jongen. Thuis weet iedereen inmiddels hoe het zit, al werkt niet iedereen even fijn mee. Maar dan gaat hij naar Malmö en ontmoet Kilian. Eerst denkt Mats dat hij voor Kilian moet oppassen, maar dan worden ze bloedbroers. En kun je dan nog wel je grote geheim delen?
Ik ben een jongen. Oké, dat klinkt misschien niet zo gek. Maar het zit zo. Ik ben een jongen, alleen ben ik geboren met een meisjeslichaam. Yep. Het klinkt misschien een beetje vreemd om een meisjeslichaam te hebben en toch een jongen te zijn, maar toch is het zo, en ik ben lang niet de enige. Ik heb gegoogled en artikelen gelezen en op YouTube gekeken en hallo! Er zijn echt duizenden van ons!
Mijn broer is een baas is echt een boek dat er gewoon moet zijn! Het blijft zo belangrijk om elk kind de mogelijkheid te kunnen geven om je eigen persoon te kunnen herkennen in boeken. Iets met spiegels! (en ramen). Ook die ramen zijn voor sommigen erg goed om de horizon te verbreden en begrip te kunnen kweken voor anderen. Jenny Jägerfeld heeft het goed begrepen. Ze heeft de boodschap duidelijk overgebracht en in een spannend verhaal verpakt. Dat vind ik echt heel knap gedaan. Het boek leest gemakkelijk weg, heeft korte hoofdstukken en duidelijke taal. Alle gevoelens en afwijzingen die de hoofdpersoon meemaakt worden goed omschreven. Na het lezen van dit boek weet je echt hoe het is om bij een minderheid te behoren.
Ik ben een jongen. Oké, dat klinkt misschien niet zo gek. Maar het zit zo. Ik ben een jongen, alleen ben ik geboren met een meisjeslichaam. Yep. Het klinkt misschien een beetje vreemd om een meisjeslichaam te hebben en toch een jongen te zijn, maar toch is het zo, en ik ben lang niet de enige. Ik heb gegoogled en artikelen gelezen en op YouTube gekeken en hallo! Er zijn echt duizenden van ons!
Mijn broer is een baas is echt een boek dat er gewoon moet zijn! Het blijft zo belangrijk om elk kind de mogelijkheid te kunnen geven om je eigen persoon te kunnen herkennen in boeken. Iets met spiegels! (en ramen). Ook die ramen zijn voor sommigen erg goed om de horizon te verbreden en begrip te kunnen kweken voor anderen. Jenny Jägerfeld heeft het goed begrepen. Ze heeft de boodschap duidelijk overgebracht en in een spannend verhaal verpakt. Dat vind ik echt heel knap gedaan. Het boek leest gemakkelijk weg, heeft korte hoofdstukken en duidelijke taal. Alle gevoelens en afwijzingen die de hoofdpersoon meemaakt worden goed omschreven. Na het lezen van dit boek weet je echt hoe het is om bij een minderheid te behoren.
Maarten krijgt eerder vrij van school. Het stormt. Zelfs zo erg dat moeder de meubels boven zet en vader alles stormklaar maakt buiten. Maar dan is er niet alleen storm en regen, maar ook een springvloed. Het water staat tot halverwege de woonkamer. Maarten en zijn familie zitten op zolder. Wanneer er een boutje langskomt mag Maarten mee, want hij is dun en licht en kan roeien. Hij haakt later met de boot van zijn oom zijn ouders en zusje op. Maar wat hij allemaal meemaakt in deze paar dagen…
Maarten roeit lang. Hij weet niet hoe lang hij het nog volhoudt. Zijn handen zitten vol blaren en zijn schouders branden. Toch moet hij doorgaan. Hij kan niet anders. Staat zijn huis nog overeind? Leven zijn ouders nog? En Janna? Waar zou Geertje zijn? Maarten vindt het vreemd genoeg fijn dat oom Laurens voor hem bidt. Elke zondag moet Maarten naar de kerk en daar vindt hij eigenlijk niks aan. Hij weet niet zeker of hij wel gelovig is. Maar nu kan hij elke hulp gebruiken, ook van een god waarvan hij niet zeker weet of hij bestaat.
Gevaarlijk water is een realistisch verhaal over de watersnoodramp van 31 januari 1953. In het verhaal heeft Marte Jongbloed feiten verwerkt en het verhaal geschreven door de ogen van Maarten, een jongen van tien. Hierdoor zullen kinderen die het lezen ook echt voelen hoe het was om de watersnoodramp mee te maken. Hoe fantastisch is dat?! Marte Jongbloed heeft meer boeken geschreven over gebeurtenissen in de geschiedenis. Ik ben echt dol op haar boeken. Ze hebben veel korte zinnen en lezen gemakkelijk weg. De hoofdstukken zijn ook vaak kort, waardoor je het idee hebt dat het allemaal veel sneller leest. De illustratie op de kaft van Marieke Nelissen is ook heel treffend. Ik vind het echt een aanrader! Ook mooi om te gebruiken bij je lessen over de watersnoodramp.
Maarten roeit lang. Hij weet niet hoe lang hij het nog volhoudt. Zijn handen zitten vol blaren en zijn schouders branden. Toch moet hij doorgaan. Hij kan niet anders. Staat zijn huis nog overeind? Leven zijn ouders nog? En Janna? Waar zou Geertje zijn? Maarten vindt het vreemd genoeg fijn dat oom Laurens voor hem bidt. Elke zondag moet Maarten naar de kerk en daar vindt hij eigenlijk niks aan. Hij weet niet zeker of hij wel gelovig is. Maar nu kan hij elke hulp gebruiken, ook van een god waarvan hij niet zeker weet of hij bestaat.
Gevaarlijk water is een realistisch verhaal over de watersnoodramp van 31 januari 1953. In het verhaal heeft Marte Jongbloed feiten verwerkt en het verhaal geschreven door de ogen van Maarten, een jongen van tien. Hierdoor zullen kinderen die het lezen ook echt voelen hoe het was om de watersnoodramp mee te maken. Hoe fantastisch is dat?! Marte Jongbloed heeft meer boeken geschreven over gebeurtenissen in de geschiedenis. Ik ben echt dol op haar boeken. Ze hebben veel korte zinnen en lezen gemakkelijk weg. De hoofdstukken zijn ook vaak kort, waardoor je het idee hebt dat het allemaal veel sneller leest. De illustratie op de kaft van Marieke Nelissen is ook heel treffend. Ik vind het echt een aanrader! Ook mooi om te gebruiken bij je lessen over de watersnoodramp.
Storm is samen met zijn vrienden Jimi, Juul en Lara een geheime club: de Blockbusters. De moeder van Storm werkt aan een echte Banksy. Dat vindt Storm erg leuk, want hij doet ook aan graffiti en af en toe helpt zijn moeder hem om zijn tag te verbeteren. Maar wanneer Storm en zijn vrienden een tag op een bushokje zetten, worden ze betrapt en moeten ze naar het politiebureau. De ouders van Jimi zijn woest en geven hem kamerarrest. De moeder van Storm vindt het ook niet goed. Hij mag het alleen doen op plaatsen waar het kan en mag, zoals in het tunneltje. Storm krijgt steeds meer interesse in Banksy, want die plaatst overal en de werken blijven bewaard. Ook is hij tegen de verkoop van zijn werken. Daarom gaan de Blockbusters proberen contact te leggen met Banksy, maar of dat lukt?
Storm stapt op een mevrouw af die net uit een gesloten deur de gang in loopt. 'Mogen wij u iets vragen?'
Ze kijkt hen vriendelijk aan. 'De toiletten zijn beneden en over Banksy doen wij geen uitspraken. Of wilde je wat anders vragen?'
Banksy ontmaskerd is een prachtig boek over Banksy en alle geheimen om deze kunstenaar heen. De zoektocht naar wie Banksy is, is ook wel lekker spannend. Ik vond het echt een heel leuk boek en snap ook wel dat dit een kerntitel is voor de Kinderboekenweek 2025. De cover is inmiddels wel anders, dus mocht je het boek willen lezen, zoek dan niet specifiek naar deze cover. Manon Berns heeft dit boek geschreven, maar schreef ook al eens over Kadinsky, Picasso en Monet. Ze gebruikt in deze spannende serie feiten en fictie door elkaar heen, al is er rond Banksy natuurlijk zoveel onzeker, zodat hier meer fictie in zit.
Fitz (die eigenlijk Felicia heet) is voor het eerst bij papa thuis sinds vorige week het paraplugesprek over de scheiding van haar ouders was. Ze ziet haar vader en zusje met de fiets vallen. Haar zusje had een slee vast en heeft nu nog maar negen vingertoppen. Fitz ziet de vingertop en dankzij de buurvrouw kunnen ze naar het ziekenhuis met zijn allen. En wat daar allemaal gebeurt…
Een week geleden hebben ze me in een raket gestopt en afgeschoten naar planeet Co-ouderschap. En nu heb ik een trouwring in mijn zak die dertien jaar lang om de vinger van mijn vader zat. Ik heb echt geen flauw idee wat ik maandag in het kringgesprek moet vertellen over mijn kerstvakantie. Of dinsdag, bij gym. Of in de pauze, als we met alle meisjes van groep acht op de rand van de zandbak zitten.
Gips is een boek dat zich bijna geheel afspeelt in het ziekenhuis. Nu blijf ik meestal graag buiten het ziekenhuis, maar dit boek beschrijft het toch wel erg spannend. Het gaat natuurlijk niet echt over het ziekenhuis, maar over een scheiding, een te vroeg geboren kind en een meisje dat weer het normale leven wil ervaren. Kortom: er gebeurt echt van alles. En de liefde voert ook ik nog eens hoogtij! Anna Woltz weet wel hoe je de lezer vast moet houden. Ze schrijft in korte hoofdstukken over al deze situaties. Zo knap hoe ze dit allemaal ineen gevlochten heeft. De omslag is gemaakt door Deborah van der Schaaf. Zij heeft eigenlijk het hele boek op de kaft samengevat, terwijl je dat op het eerste oog niet ziet. Hoe knap is dat? De samenvatting op de achterkant begint met: een dag, een ziekenhuis, bergen sneeuw en een beetje bloed. Maar stiekem heeft Deborah op de voorkant een teken toegevoegd dat verder alles omvat. Wil je weten wat? Dan moet je het boek lezen!
Een week geleden hebben ze me in een raket gestopt en afgeschoten naar planeet Co-ouderschap. En nu heb ik een trouwring in mijn zak die dertien jaar lang om de vinger van mijn vader zat. Ik heb echt geen flauw idee wat ik maandag in het kringgesprek moet vertellen over mijn kerstvakantie. Of dinsdag, bij gym. Of in de pauze, als we met alle meisjes van groep acht op de rand van de zandbak zitten.
Gips is een boek dat zich bijna geheel afspeelt in het ziekenhuis. Nu blijf ik meestal graag buiten het ziekenhuis, maar dit boek beschrijft het toch wel erg spannend. Het gaat natuurlijk niet echt over het ziekenhuis, maar over een scheiding, een te vroeg geboren kind en een meisje dat weer het normale leven wil ervaren. Kortom: er gebeurt echt van alles. En de liefde voert ook ik nog eens hoogtij! Anna Woltz weet wel hoe je de lezer vast moet houden. Ze schrijft in korte hoofdstukken over al deze situaties. Zo knap hoe ze dit allemaal ineen gevlochten heeft. De omslag is gemaakt door Deborah van der Schaaf. Zij heeft eigenlijk het hele boek op de kaft samengevat, terwijl je dat op het eerste oog niet ziet. Hoe knap is dat? De samenvatting op de achterkant begint met: een dag, een ziekenhuis, bergen sneeuw en een beetje bloed. Maar stiekem heeft Deborah op de voorkant een teken toegevoegd dat verder alles omvat. Wil je weten wat? Dan moet je het boek lezen!
Morrigan Crow is vervloekt. Ze krijgt van veel dingen de schuld en moet dan excuusbrieven schrijven. Ze zal sterven of haar elfde, in het laatste tijdvak. Maar dat loopt anders dankzij Jupiter, die haar een contact laat tekenen om voorgesteld te worden voor het Wondergenootschap. Net wanneer de Meute van Rook en Schaduw haar bang wil drijven, wordt ze weggehaald door Jupiter Noord. Hij neemt haar mee naar Nevermoor. Hier moet ze bijna onmogelijke proeven doorstaan om bij het genootschap te mogen horen. Zal haar dit lukken? Of zal ze alsnog sterven?
'Morrigan,' zei Jupiter, en zijn toon was heel anders dan daarnet tegen haar vader. 'Wil je graag léven?' Morrigan kromp ineen. Wat was dat nou voor een vraag? 'Wat ik wil doet er niet toe.''Jawel,' zei hij stellig. 'Het doet er heel veel toe. Op dit moment is dat het enige wat telt.'Haar ogen flitsten van haar vader naar haar grootmoeder en haar stiefmoeder. Ze zaten allemaal gespannen naar haar te kijken, slecht op hun gemak, alsof ze haar nu pas voor het eerst écht zagen.'Natuurlijk wil ik graag leven,' zei ze zacht.
Nevermoor Morrigan Crow en het Wondergeootschap is het eerste deel uit de serie Nevermoor. Inmiddels zijn er vier delen, waarvan het laatste deel in 2025 uitkwam. Het beschrijft een magische wereld met fantastische dieren en personen. Je kunt echt in dit verhaal verdwijnen! Het leest echt heerlijk weg. De hoofdstukken zijn gemiddeld niet erg lang, maar beslaan soms wel een bladzijde of tien. Hierdoor blijf je ook echt lekker in het verhaal. Je kunt dit boek lezen in stukjes (telkens één of twee hoofdstukken) of in een ruk uitlezen, zoals ik heb gedaan. Wat fantastisch is dit boek! Ik wil de volgende delen ook absoluut een keertje lezen!Het is geschreven door Jessica Townsend en de illustraties zijn van Beatriz Castro. De vertaling is gedaan door Sabine Mutsaers.
'Morrigan,' zei Jupiter, en zijn toon was heel anders dan daarnet tegen haar vader. 'Wil je graag léven?' Morrigan kromp ineen. Wat was dat nou voor een vraag? 'Wat ik wil doet er niet toe.''Jawel,' zei hij stellig. 'Het doet er heel veel toe. Op dit moment is dat het enige wat telt.'Haar ogen flitsten van haar vader naar haar grootmoeder en haar stiefmoeder. Ze zaten allemaal gespannen naar haar te kijken, slecht op hun gemak, alsof ze haar nu pas voor het eerst écht zagen.'Natuurlijk wil ik graag leven,' zei ze zacht.
Nevermoor Morrigan Crow en het Wondergeootschap is het eerste deel uit de serie Nevermoor. Inmiddels zijn er vier delen, waarvan het laatste deel in 2025 uitkwam. Het beschrijft een magische wereld met fantastische dieren en personen. Je kunt echt in dit verhaal verdwijnen! Het leest echt heerlijk weg. De hoofdstukken zijn gemiddeld niet erg lang, maar beslaan soms wel een bladzijde of tien. Hierdoor blijf je ook echt lekker in het verhaal. Je kunt dit boek lezen in stukjes (telkens één of twee hoofdstukken) of in een ruk uitlezen, zoals ik heb gedaan. Wat fantastisch is dit boek! Ik wil de volgende delen ook absoluut een keertje lezen!Het is geschreven door Jessica Townsend en de illustraties zijn van Beatriz Castro. De vertaling is gedaan door Sabine Mutsaers.
Esther Hartlieb komt bij Victor, een detective, om te vragen of hij haar twee neefjes wil opsporen. Nu heeft hij al veel opgespoord, maar nog nooit kinderen. Hij neemt de taak aan en ontdekt inderdaad dat Bo en Prosper in Venetië zijn. De twee hebben zich aangesloten bij de boevenbende van Scipio. Het zijn straatkinderen die dingen stelen om te kunnen overleven. De bende krijgt een opdracht om iets heel mysterieus te stelen. En dan…
'Een belangrijke klant van me…' Barbarossa schoof wat papieren op zijn bureau bij elkaar,' …zoekt iemand met talent, die voor hem iets, laten we zeggen… regelt, wat mijn klant absoluut in zijn bezit wil hebben. Voor zover ik heb begrepen bevindt het bewuste object zich hier in Venetië. Het is vast en zeker kinderspel voor iemand die zichzelf graag…' Barbarossa lachte sarcastisch,' … de Dievenkoning noemt. Of niet soms?'
De dievenbende van Scipio is echt een prachtig avontuurlijk verhaal. Het gaat over een stelletje straatkinderen met een leider die heel goed is in stelen. De rest van de bende doet laten we maar zeggen, het voorwerk. Wat ik zo mooi vind is dat het zich in Venetië afspeelt. Ik ben daar inmiddels twee maal geweest en kan me dus erg goed inleven in het verhaal. De illustraties bij ieder hoofdstuk zijn echt adembenemend mooi. Dit heeft Cornelia Funke maar mooi gedaan allemaal. Ze is dan ook een erg getalenteerd schrijfsters tekenaar. Dat dit boek erg gewaardeerd wordt, is wel duidelijk nu er inmiddels een twaalfde druk is verschenen. Dit is echt zo'n boek waarin je echt even in een andere wereld bent. Een aanrader dus!
'Een belangrijke klant van me…' Barbarossa schoof wat papieren op zijn bureau bij elkaar,' …zoekt iemand met talent, die voor hem iets, laten we zeggen… regelt, wat mijn klant absoluut in zijn bezit wil hebben. Voor zover ik heb begrepen bevindt het bewuste object zich hier in Venetië. Het is vast en zeker kinderspel voor iemand die zichzelf graag…' Barbarossa lachte sarcastisch,' … de Dievenkoning noemt. Of niet soms?'
De dievenbende van Scipio is echt een prachtig avontuurlijk verhaal. Het gaat over een stelletje straatkinderen met een leider die heel goed is in stelen. De rest van de bende doet laten we maar zeggen, het voorwerk. Wat ik zo mooi vind is dat het zich in Venetië afspeelt. Ik ben daar inmiddels twee maal geweest en kan me dus erg goed inleven in het verhaal. De illustraties bij ieder hoofdstuk zijn echt adembenemend mooi. Dit heeft Cornelia Funke maar mooi gedaan allemaal. Ze is dan ook een erg getalenteerd schrijfsters tekenaar. Dat dit boek erg gewaardeerd wordt, is wel duidelijk nu er inmiddels een twaalfde druk is verschenen. Dit is echt zo'n boek waarin je echt even in een andere wereld bent. Een aanrader dus!
Cito's ouders vertellen dat hij een broertje of zilverkleurige krijgt. Maar daar heeft Vito helemaal geen zin in. Hij gaat volgend jaar naar de brugklas, moet dat nu nog? Maar wanneer zijn zusje er is, is hij gelijk gek op haar. Hij is zo veel met haar bezig dat hij sommige andere dingen vergeet. Maar dan overlijdt zijn zusje. Hij is veel afwezig en verliest een oude vriend en een potentiële nieuwe vriend. Hoe moet hij nu verder?
Die avond staat ik naar mijn poster. Alles, echt alles draait om de baby. Ze is er nog niet en ze is nu al de zon in ons familie-universum. Zouden er ook meisjesnamen bestaan die 'zon' betekenen?Ik pak mijn telefoon en even later stuur ik een naam naar papa en mama.'Prachtig!' gilt mama vanuit de badkamer. 'Deze wordt het!' roept papa vanuit zijn werkkamer.
Die avond staat ik naar mijn poster. Alles, echt alles draait om de baby. Ze is er nog niet en ze is nu al de zon in ons familie-universum. Zouden er ook meisjesnamen bestaan die 'zon' betekenen?Ik pak mijn telefoon en even later stuur ik een naam naar papa en mama.'Prachtig!' gilt mama vanuit de badkamer. 'Deze wordt het!' roept papa vanuit zijn werkkamer.
'Wat doen jullie hier?' vroeg ik stomverbaasd. De huiskamer van mijn opa zat vol familie en de buurvrouw was er ook. Vanuit zijn leunstoel bij het raam zwaaide opa naar mij. 'Hoi Stijn, ik ga dood, maar nu nog niet.'Met deze zinnen begint het boek. Bam! Je zit in het verhaal. Stijn heeft met opa nog een fietstocht gepland staan en opa wil die laten doorgaan. Ook al is niemand het er verder mee eens, toch gaat opa met Stijn onderweg. Samen beleven ze van alles en vertelt opa over zijn leven. Ze hebben zelfs een groot geheim: code kattenkruid.
'Onze Doris werd oud en was ziek. Hij ging een beetje strompelen en had moeite met eten. Maar hij bleef in bomen klimmen en achter de vogeltjes aan zitten. Die beestjes hadden geluk, want zo snel was die ouwe ook niet meer. En als je in zijn mooie gele ogen keek, zag je dat de dood aan hem knabbelde. En dat wist hij zelf ook heel goed. Opeen dag sprong hij bij mij op schoot, duwde zijn mooie stoere kattenoog tegen mijn wang en vertrok weer. In de tuin ging hij nog even bij oma Gerda langs en streelde met zijn lijf langs haar benen. Daarna waren we hem kwijt. Wij zoeken en zoeken. We vonden hem op zijn lievelingsplekje achter de schuur, want daar groeit kattenkruid. Het leek net of hij lag te pitten tussen al de blauwe bloempjes, maar hij was morsdood. Ik denk dat hij eerst nog een snuifje heeft genomen van het kattenkruid, want daar werd hij altijd een beetje high van. Hij moet ook gedacht h ben: ik wil niet eindigen als een plant, maar wel tússen de planten.
Code kattenkruid is een boek van Jacques Vriens. Hij omschrijft hier de laatste levensfase van opa en hoe hij en de familie hiermee omgaan. Wat een pittig onderwerp is dit! En toch leest het niet zwaar. Er wordt veel gelachen en opa is altijd erg optimistisch. De fietstocht gaat door, wat de rest van de familie er ook over denkt. De reden waarom ik dit boek wilde lezen was toch echt de omslag. Kattenkruid zegt niet zoveel, maar de subtitel: hoe mijn opa vrolijk doodging maakt toch echt wel nieuwsgierig. De foto op de voorkant zegt ook gelijk dat de band tussen de jongen (Stijn) en opa erg sterk is. Dat heeft Caren Limpens erg mooi bedacht. Ik ben ook erg blij dat ik dit boek heb gelezen en raad het zeker aan bij anderen.
'Onze Doris werd oud en was ziek. Hij ging een beetje strompelen en had moeite met eten. Maar hij bleef in bomen klimmen en achter de vogeltjes aan zitten. Die beestjes hadden geluk, want zo snel was die ouwe ook niet meer. En als je in zijn mooie gele ogen keek, zag je dat de dood aan hem knabbelde. En dat wist hij zelf ook heel goed. Opeen dag sprong hij bij mij op schoot, duwde zijn mooie stoere kattenoog tegen mijn wang en vertrok weer. In de tuin ging hij nog even bij oma Gerda langs en streelde met zijn lijf langs haar benen. Daarna waren we hem kwijt. Wij zoeken en zoeken. We vonden hem op zijn lievelingsplekje achter de schuur, want daar groeit kattenkruid. Het leek net of hij lag te pitten tussen al de blauwe bloempjes, maar hij was morsdood. Ik denk dat hij eerst nog een snuifje heeft genomen van het kattenkruid, want daar werd hij altijd een beetje high van. Hij moet ook gedacht h ben: ik wil niet eindigen als een plant, maar wel tússen de planten.
Code kattenkruid is een boek van Jacques Vriens. Hij omschrijft hier de laatste levensfase van opa en hoe hij en de familie hiermee omgaan. Wat een pittig onderwerp is dit! En toch leest het niet zwaar. Er wordt veel gelachen en opa is altijd erg optimistisch. De fietstocht gaat door, wat de rest van de familie er ook over denkt. De reden waarom ik dit boek wilde lezen was toch echt de omslag. Kattenkruid zegt niet zoveel, maar de subtitel: hoe mijn opa vrolijk doodging maakt toch echt wel nieuwsgierig. De foto op de voorkant zegt ook gelijk dat de band tussen de jongen (Stijn) en opa erg sterk is. Dat heeft Caren Limpens erg mooi bedacht. Ik ben ook erg blij dat ik dit boek heb gelezen en raad het zeker aan bij anderen.
Een prachtig debuut! En er komt nog een vervolg!
David heeft na het overlijden van zijn moeder een jaar in Zweden gewoond. Wanneer hij terugkomt slaapt er iemand in zijn boomhut. Hij heet Oscar en David raakt bevriend met hem. Zijn buurmeisje Nina is nog niet terug van vakantie en zijn vrienden zijn allemaal op kamp met het team van de voetbalvereniging. Wanneer Nina terug is, is er een straatfeest. Wanneer David van zijn vader iets bij Charly op moet halen ziet hij dat ze dood is. Ook ziet hij Oscar wegrennen. Samen met Nina probeert hij de dader te vinden.
De voordeur van Charly's huis stond op een kier. David duwde hem open. Hé Charly,' riep hij. Zijn stem galmde door de grote hal. 'Ik wilde je vragen of we een taart van je mogen lenen.' Er kwam geen antwoord. Het was ook een stom idee van zijn vader, wat deed hij hier? Aarzelend liep hij de keuken in. Hij hapte naar adem. Op de witte keukenvloer lag Charly.
De meedogenloze detectives is een spannend boek met heel veel humor. Je merkt echt dat de schrijfster, Evelien Mentink, echt in het hoofd van een puber is gekropen. De opmerkingen die gemaakt worden of zich in gedachten afspelen, zijn echt van een puber. Ik hou daar wel van. De illustratie op de kaft geeft al aan dat het om een spannend boek gaat. Dat klopt ook zeker! Het is een heerlijk boek dat een mooi opstapje is voor kinderen die later graag detectives lezen. Wat ik vooral ook erg mooi vindt, is de spray op de zijkanten van de bladzijden van het boek. Dit geeft een mooie uitstraling. Deze gaat mooi in mijn boekenkast.
De voordeur van Charly's huis stond op een kier. David duwde hem open. Hé Charly,' riep hij. Zijn stem galmde door de grote hal. 'Ik wilde je vragen of we een taart van je mogen lenen.' Er kwam geen antwoord. Het was ook een stom idee van zijn vader, wat deed hij hier? Aarzelend liep hij de keuken in. Hij hapte naar adem. Op de witte keukenvloer lag Charly.
De meedogenloze detectives is een spannend boek met heel veel humor. Je merkt echt dat de schrijfster, Evelien Mentink, echt in het hoofd van een puber is gekropen. De opmerkingen die gemaakt worden of zich in gedachten afspelen, zijn echt van een puber. Ik hou daar wel van. De illustratie op de kaft geeft al aan dat het om een spannend boek gaat. Dat klopt ook zeker! Het is een heerlijk boek dat een mooi opstapje is voor kinderen die later graag detectives lezen. Wat ik vooral ook erg mooi vindt, is de spray op de zijkanten van de bladzijden van het boek. Dit geeft een mooie uitstraling. Deze gaat mooi in mijn boekenkast.
Hoofdstuk 2 (en 3)Wanneer je hoofdstuk 2 leest gaat het op het eind over een anagram. Hoe leuk om een les over anagrammen te beginnen met dit boek?
Mirte gaat met haar ouders en haar broers Jonas en Kobe op vakantie. Daar bedenken ze een spel. Mirte gaat een schat begraven en tekent een schatkaart. Daarna gaan Jonas en Kobe hem zoeken. Maar wanneer ze de schat vinden, blijkt het snoep weg te zijn. Tijdens de zoektocht naar het snoep vinden ze een steen. En wanneer ze krimpen, ontdekken ze het volk de Vroentjes. Zijn ze in een sprookje beland?
'Halt!'Het bevel buldert door de tunnel. Onmiddellijk staan de groene krijgers stil. Ook het leger muizen staat stil. Ze piepen zelfs niet meer. 'Geef jullie over!'Mirte laat haar stok vallen en steekt beide armen in de lucht. Ook Jonas en Kobe hebben hun stokken laten vallen en hun armen in de lucht gestoken. 'Grijp hen!'Groene krijgers grijpen hen vast, ze duwen hun armen op hun rug en vinden met touwen van gras hun handen vast. De groene krijger die bevelen bulderde, stapt op Jonas af. Mirte wankelt. Die groene krijger zal haar broer toch geen pijn doen?
De stam van de oude eik was een van de boeken die ik echt heel graag wilde hebben. Alleen de kaft is al een plaatje! Het mooie, wat je op de foto's niet kunt zien, is dat er een glimmende eekhoorn op staat. De steen en wat bladeren glimmen ook. Dit maakt de kaft voor kleinere kinderen, waar je het boek aan voor kunt lezen, er aansprekend. De aquareltekeningen in het boek (van Marijn van der Wateren)zijn ook echt een plaatje. De wat oudere kinderen zullen blij zijn dat ze dit fantastische verhaal zelf kunnen lezen. Ik was geboeid van begin tot eind! Wat heeft Isabelle Gielen toch een mooi verhaal bedacht. Kinderen die krimpen en dan een avontuur beleven rond de stam van een oude eik. Echt fantastisch! Ik zou hem zo inzetten als voorleesboek voor groep 5 in de Kinderboekenweek vol avontuur.
'Halt!'Het bevel buldert door de tunnel. Onmiddellijk staan de groene krijgers stil. Ook het leger muizen staat stil. Ze piepen zelfs niet meer. 'Geef jullie over!'Mirte laat haar stok vallen en steekt beide armen in de lucht. Ook Jonas en Kobe hebben hun stokken laten vallen en hun armen in de lucht gestoken. 'Grijp hen!'Groene krijgers grijpen hen vast, ze duwen hun armen op hun rug en vinden met touwen van gras hun handen vast. De groene krijger die bevelen bulderde, stapt op Jonas af. Mirte wankelt. Die groene krijger zal haar broer toch geen pijn doen?
De stam van de oude eik was een van de boeken die ik echt heel graag wilde hebben. Alleen de kaft is al een plaatje! Het mooie, wat je op de foto's niet kunt zien, is dat er een glimmende eekhoorn op staat. De steen en wat bladeren glimmen ook. Dit maakt de kaft voor kleinere kinderen, waar je het boek aan voor kunt lezen, er aansprekend. De aquareltekeningen in het boek (van Marijn van der Wateren)zijn ook echt een plaatje. De wat oudere kinderen zullen blij zijn dat ze dit fantastische verhaal zelf kunnen lezen. Ik was geboeid van begin tot eind! Wat heeft Isabelle Gielen toch een mooi verhaal bedacht. Kinderen die krimpen en dan een avontuur beleven rond de stam van een oude eik. Echt fantastisch! Ik zou hem zo inzetten als voorleesboek voor groep 5 in de Kinderboekenweek vol avontuur.
Met achterin het boek tip om samen met je kind dit boek te lezen.
Het Kind wil graag groot worden. Hij vraagt aan een oude man hoe hij dat moet doen. De man geeft hem tips en laat hem steentjes uitzoeken. Elk steentje staat voor een principe. De jongen kiest er vijf en gaat op pad. De oude man is zijn Meester en laat hem zelf zijn eigen pad kiezen, zonder hem echt alleen te laten. Onderweg komt Het Kind telkens dieren tegen die hem wijsheden bijbrengt.
'Maar hoe weet ik dan of ik op de juiste weg ben?' vroeg het Kind vol twijfels. De Meester deed een stap opzij. Hij wees naar een kruik die verscholen lag aan de rand van het bos. 'Kijk daar,' zei hij. 'Zie je die fonkelende steentjes in de kruik? Loop ernaartoe en kies er een paar uit. Maar wees voorzichtig, want elk sterntje bevat een belangrijk principe. Als je aan je reis begint, moet je goed voorbereid zijn. Kies de principes die bij jou passen, en houd ze altijd bij je. Ze zullen je de weg wijzen, hoe moeilijk het voor ik wordt.'
Dit boek is echt ideaal om voor te lezen of te behandelen in groep 8. In die groep zie je kinderen veranderen naar persoonlijke zelfstandigheid. Hoe mooi is het dan om ze deze wijsheden uit het boek mee te geven en te leren wat principes zijn? Valentina Rodini heeft het boek geschreven en de prachtige illustraties zijn van Angelo Ruta. In de illustraties kun je in gedachten verdwalen. En de expressie… wauw!Je kunt uiteraard kiezen om het zelf (voor) te lezen, maar wanneer je de tekst kopieert en aan ieder kind geeft, heb je een mogelijkheid om de kinderen in de tekst te laten strepen, onderstrepen, highlighten, zodat het ik zij de tekst gemakkelijker tot zich kunnen nemen.
'Maar hoe weet ik dan of ik op de juiste weg ben?' vroeg het Kind vol twijfels. De Meester deed een stap opzij. Hij wees naar een kruik die verscholen lag aan de rand van het bos. 'Kijk daar,' zei hij. 'Zie je die fonkelende steentjes in de kruik? Loop ernaartoe en kies er een paar uit. Maar wees voorzichtig, want elk sterntje bevat een belangrijk principe. Als je aan je reis begint, moet je goed voorbereid zijn. Kies de principes die bij jou passen, en houd ze altijd bij je. Ze zullen je de weg wijzen, hoe moeilijk het voor ik wordt.'
Dit boek is echt ideaal om voor te lezen of te behandelen in groep 8. In die groep zie je kinderen veranderen naar persoonlijke zelfstandigheid. Hoe mooi is het dan om ze deze wijsheden uit het boek mee te geven en te leren wat principes zijn? Valentina Rodini heeft het boek geschreven en de prachtige illustraties zijn van Angelo Ruta. In de illustraties kun je in gedachten verdwalen. En de expressie… wauw!Je kunt uiteraard kiezen om het zelf (voor) te lezen, maar wanneer je de tekst kopieert en aan ieder kind geeft, heb je een mogelijkheid om de kinderen in de tekst te laten strepen, onderstrepen, highlighten, zodat het ik zij de tekst gemakkelijker tot zich kunnen nemen.
Lees hoofdstuk 1 (voor of samen).Snap jij waarom Het Kind deze steentjes juist koos? Kan jij nog een belangrijk steentje verzinnen?Lees hoofdstuk 2 (voor of samen)VriendschapWat is vriendschap?Wat is het verschil tussen vrienden en kennissen?Wat betekent vriendschap voor jou?Hoofdstuk 3Wees vriendelijkWat betekent het om vriendelijk te zijn?Hoe kun jij vriendelijk zijn terwijl een ander dat misschien niet is?Hoofdstuk 4PrincipesWat zou jij meenemen in jouw bagage?Hoofdstuk 5Trouw.Hoe maak jij een ruzie weer goed?Stelling: wanneer je ruzie hebt met iemand betekent dat dat diegene om je geeft.Laat de kinderen hier eens over nadenken, wat opschrijven en later samen bespreken. Wat hebben jullie ontdekt?Zo zie je maar dat er in elk hoofdstuk wel een mooie les zit!
Het tweede deel in deze spannende serie!
Isaac en Hattie zijn in Parijs. Ze moeten een toespraak houden en worden geëerd. Maar net wanneer ze op het podium staan, gaat het licht uit en wordt er op iemand geschoten. Ook is er op dat moment een brief gestolen, die belangrijk was voor Lodewijk XIV. Isaac en Hattie worden een 'veilige' gang in gestuurd. Daar zien ze een verdacht figuur wegrennen en Isaac struikelde over een pistool. Dan begint de zoektocht naar de verboden atlas. Aanwijzing voor aanwijzing gaan ze na, soms met groot gevaar. Zal het ze lukken om ook deze puzzel op te lossen?
'Daar.' Isaac wees naar een gestalte in een donker sweatshirt die over het dak van de zuilengalerij klom die de binnenplaats omgaf. Hij keek achterom naar de expositiezaal. 'We moeten hulp halen.''Dan zijn we te laat, dan ontsnapt hij.' Hattie pakte het kozijn en begon door het raam te klimmen. 'Ben je gek geworden ?' zei Isaac. Misschien is hij wel een moordenaar!''Hij heeft geen wapen.''Nou en! Je kunt hem in je eentje toch niet tegenhouden!' protesteerde Isaac. Hattie draaide zich naar hem om. 'Nee,' zei ze scherp. 'In mijn eentje niet.' En ze sprong op het dak van de zuilengalerij om de jongen te achtervolgen.
De verboden atlas is het tweede deel van deze spannende serie over twee kinderen die samen met veel gevaar mysteries oplossen. Hattie heeft de moed en Isaac het brein. Wat een prachtige en vooral zeer spannende avonturen! Sam Sedgeman heeft deze boeken geschreven. De illustraties zijn van David Dean. Ik vond het speciale lettertype met de lijn eronder ook erg interessant…Dit is echt zo'n serie die je wel in school moet hebben, geschikt voor kinderen die van spannende verhalen houden. Ook kinderen die van puzzels houden zijn bij dit boek aan het juiste adres. Ik zie het als een opstapje naar bijvoorbeeld De Davinci Code. Ik raad dit boek echt van harte aan, maar er is wel een nadeeltje… na het eerste deel wilde ik naar Londen om alle plaatsen te bezoeken en nu wil ik ook naar Parijs…
'Daar.' Isaac wees naar een gestalte in een donker sweatshirt die over het dak van de zuilengalerij klom die de binnenplaats omgaf. Hij keek achterom naar de expositiezaal. 'We moeten hulp halen.''Dan zijn we te laat, dan ontsnapt hij.' Hattie pakte het kozijn en begon door het raam te klimmen. 'Ben je gek geworden ?' zei Isaac. Misschien is hij wel een moordenaar!''Hij heeft geen wapen.''Nou en! Je kunt hem in je eentje toch niet tegenhouden!' protesteerde Isaac. Hattie draaide zich naar hem om. 'Nee,' zei ze scherp. 'In mijn eentje niet.' En ze sprong op het dak van de zuilengalerij om de jongen te achtervolgen.
De verboden atlas is het tweede deel van deze spannende serie over twee kinderen die samen met veel gevaar mysteries oplossen. Hattie heeft de moed en Isaac het brein. Wat een prachtige en vooral zeer spannende avonturen! Sam Sedgeman heeft deze boeken geschreven. De illustraties zijn van David Dean. Ik vond het speciale lettertype met de lijn eronder ook erg interessant…Dit is echt zo'n serie die je wel in school moet hebben, geschikt voor kinderen die van spannende verhalen houden. Ook kinderen die van puzzels houden zijn bij dit boek aan het juiste adres. Ik zie het als een opstapje naar bijvoorbeeld De Davinci Code. Ik raad dit boek echt van harte aan, maar er is wel een nadeeltje… na het eerste deel wilde ik naar Londen om alle plaatsen te bezoeken en nu wil ik ook naar Parijs…
Over een bijzondere beer in de oorlog.
Felicia moet verhuizen, omdat haar nogal onhandige vader een nieuwe baan heeft. Ze verhuizen naar een wit huisje. Maar dat huisje heeft ze gezien en het is een krot! Daar hebben haar ouders wel antwoord op. Zolang het huis wordt opgeknapt, gaan ze bij het werk van haar vader wonen: in een zorgcentrum! Daar heeft Felicia natuurlijk helemaal geen zin in. Ze wil er niet wonen, maar ook zeker niet elke dag dingen met die oude mensen doen. Samen met Myra probeert ze een plan te maken, maar het lukt niet. Dan gaat ze samen met haar vriendinnen in het zorgcentrum kijken. Ze krijgt van haar vader, die alweer een ongelukje heeft gehad, de sleutel die op alle openbare ruimtes EN hun eigen kamer past. Wanneer ze bij kamer 101 zijn, komt er een oude man aan. Ze mogen hem opa Piet noemen. Samen met hem gaan ze naar de kelder. Die zit altijd op slot en opa Piet wil er zo graag eens in rondkijken. Net wanneer ze een kast met snoepjes hebben ontdekt staat de oma van Felicia in de deuropening. Tja, die is niet blij. Het blijken haar snoepjes te zijn die ze via een geheime ingang kan pakken. Maar waar is die geheime ingang dan? En hoe zorgt Felicia ervoor dat ze niet aan alle activiteiten mee hoeft te doen?
'Is dit allemaal van jou, Mien?' Opa Piet streek langs zijn baard. 'Ik ben geen klikspaan, maar dit moet ik misschien toch maar eens aan de nieuwe beheerder melden. Waarom bewaar je dit niet gewoon in je eigen huis? En hoe kom jij zonder sleutel in de kelder?''Het gaat je eigenlijk helemaal niks aan,' mopperde mijn oma. 'Maar als je het per se wilt weten: ik mag van de dokter niet meer snoepen. En die veel te bezorgde ouders van Feli hier kijken iedere keer wanneer ze op bezoek zijn stiekem in mijn keukenkastjes of ik daar toevallig snoep in bewaar. Daarom heb ik mijn voorraad hier maar heen verhuisd.'
Felicia en het kunstgebittenmuseum is het derde deel uit de serie over het meisje Felicia die altijd geluk heeft. Dit keer heeft ze pech, ze moet tijdelijk wonen in een zorgcentrum. Maar heeft ze eigenlijk wel echt pech? Judith van Helden heeft hier wederom een zeer grappig boek geschreven. Ik vind het echt een hilarische serie. En zoals ik al eerder noemde, deze serie kan een mooie schakeling zijn tussen de graphic novels als bijvoorbeeld dagboek van een muts en 'gewone' leesboeken. Aan de tekst, maar ook zeker aan de zeer grappige illustraties van Iris Boter zal het niet liggen. Dit duo heeft hier een prachtwerk van gemaakt. Ik hoop dan ook dat er nog een deel zal verschijnen. Ik ben stiekem wel een beetje fan van Felicia en Myra. Wat ik heel leuk vind aan dit boek is dat het over een zorgcentrum gaat. Met dit verhaal kun je dus in je groep ook een mooi gesprek hebben over de eigen opa's en oma's en waar die wonen. Of hoe zij reageren. Lijken ze op oma Mien of toch meer op opa Piet?Wat ik ook erg goed vind is dat Myra een hand mist vanaf haar geboorte. Dit is voor kinderen die ook een lichaamsdeel anders hebben of missen erg fijn om eens in een boek terug te zien.
'Is dit allemaal van jou, Mien?' Opa Piet streek langs zijn baard. 'Ik ben geen klikspaan, maar dit moet ik misschien toch maar eens aan de nieuwe beheerder melden. Waarom bewaar je dit niet gewoon in je eigen huis? En hoe kom jij zonder sleutel in de kelder?''Het gaat je eigenlijk helemaal niks aan,' mopperde mijn oma. 'Maar als je het per se wilt weten: ik mag van de dokter niet meer snoepen. En die veel te bezorgde ouders van Feli hier kijken iedere keer wanneer ze op bezoek zijn stiekem in mijn keukenkastjes of ik daar toevallig snoep in bewaar. Daarom heb ik mijn voorraad hier maar heen verhuisd.'
Felicia en het kunstgebittenmuseum is het derde deel uit de serie over het meisje Felicia die altijd geluk heeft. Dit keer heeft ze pech, ze moet tijdelijk wonen in een zorgcentrum. Maar heeft ze eigenlijk wel echt pech? Judith van Helden heeft hier wederom een zeer grappig boek geschreven. Ik vind het echt een hilarische serie. En zoals ik al eerder noemde, deze serie kan een mooie schakeling zijn tussen de graphic novels als bijvoorbeeld dagboek van een muts en 'gewone' leesboeken. Aan de tekst, maar ook zeker aan de zeer grappige illustraties van Iris Boter zal het niet liggen. Dit duo heeft hier een prachtwerk van gemaakt. Ik hoop dan ook dat er nog een deel zal verschijnen. Ik ben stiekem wel een beetje fan van Felicia en Myra. Wat ik heel leuk vind aan dit boek is dat het over een zorgcentrum gaat. Met dit verhaal kun je dus in je groep ook een mooi gesprek hebben over de eigen opa's en oma's en waar die wonen. Of hoe zij reageren. Lijken ze op oma Mien of toch meer op opa Piet?Wat ik ook erg goed vind is dat Myra een hand mist vanaf haar geboorte. Dit is voor kinderen die ook een lichaamsdeel anders hebben of missen erg fijn om eens in een boek terug te zien.
Felicia slaapt nog wanneer Myra haar belt. Wanneer ze eindelijk klaar is om op te nemen is de telefoon stil. Dan wordt er geappt: ik heb nieuws. Ik heb een tante. Hier wordt Felicia niet veel wijzer van. Maar wanneer Myra later bij haar thuis is en vertelt dat haar tante een dierentuin heeft gekocht, snapt ze waarom Myra zo vroeg appte. Ze mogen gaan kijken en zelfs blijven logeren in het huis van Joos, de tante van Myra. Maar dan zien ze hoe slecht de dierentuin is onderhouden. En horen ze dat de burgemeester het wil slopen om er kantoren neer te zetten. Dat vinden de twee vriendinnen niet goed. Er komt een actie! En dat betekent hard werken en hopen dat het goed gaat.
Myra is een toffe vriendin, maar nu vroeg ik me af of er misschien een steekje los zat in haar hoofd. 'Nee, het gaat natuurlijk om die dierentuin,' zei Myra. Ik kreunde en begroef mijn gezicht in mijn kussen. 'Myra, volgens mij slaapwandel je of zo.'Myra grinnikte. 'Nee, hoor. Maar speciaal voor jouw duffe hoofd zal ik het nog een keer heel duidelijk zeggen: mijn tante heeft een oude dierentuin gekocht en ons uitgenodigd een dagje langs te komen.' Ineens was ik klaarwakker. Ik vloog overeind. 'Een dierentuin gekocht! Waarom zei je dat niet direct? Wanneer kunnen we erheen?'
Felicia redt de dierentuin is deel 2 uit de serie over Felicia, het meisje dat nooit pech heeft. In dit verhaal gaat het over een dierentuin die ze willen redden. Maar of dat ze lukt? Judith van Helden schrijft deze serie. En dat doet ze erg goed. Ik blijf erbij, dit boek kan fungeren als schakel tussen de dagboeken van een muts en doorsnee boeken. En die illustraties van Iris Boter. Echt herkenbaar en expressief in gezichten. Ik hou ervan. Ik ben dan ook erg blij dat ik dit boek mocht recenseren, want dan kan dit boek weer mooi mee naar school.
Myra is een toffe vriendin, maar nu vroeg ik me af of er misschien een steekje los zat in haar hoofd. 'Nee, het gaat natuurlijk om die dierentuin,' zei Myra. Ik kreunde en begroef mijn gezicht in mijn kussen. 'Myra, volgens mij slaapwandel je of zo.'Myra grinnikte. 'Nee, hoor. Maar speciaal voor jouw duffe hoofd zal ik het nog een keer heel duidelijk zeggen: mijn tante heeft een oude dierentuin gekocht en ons uitgenodigd een dagje langs te komen.' Ineens was ik klaarwakker. Ik vloog overeind. 'Een dierentuin gekocht! Waarom zei je dat niet direct? Wanneer kunnen we erheen?'
Felicia redt de dierentuin is deel 2 uit de serie over Felicia, het meisje dat nooit pech heeft. In dit verhaal gaat het over een dierentuin die ze willen redden. Maar of dat ze lukt? Judith van Helden schrijft deze serie. En dat doet ze erg goed. Ik blijf erbij, dit boek kan fungeren als schakel tussen de dagboeken van een muts en doorsnee boeken. En die illustraties van Iris Boter. Echt herkenbaar en expressief in gezichten. Ik hou ervan. Ik ben dan ook erg blij dat ik dit boek mocht recenseren, want dan kan dit boek weer mooi mee naar school.
Felicia heeft altijd geluk. Haar ouders zijn nog steeds bij elkaar, ze woont in een gezellige buurt, ze wint prijzen, is nooit ziek en heeft nog nooit iets gebroken. Daarom bedenkt ze een nieuw levensdoel: ze wil een keertje pech hebben, want dan kan ze leren om met tegenslagen om te gaan. Haar vriendin Myra wil haar wel helpen. Samen laten ze de hond uit van de buren van Myra, Argus. Argus is erg wild en trekt veel aan de lijn. Maar wanneer hij in het park is, blijft hij zitten. Even later rent hij het water in met Felicia nog aan het andere uiteinde van de riem. Felicia wordt hierdoor door het water gesleept. Nu denk je natuurlijk: goh, Felicia heeft pech. Maar niet is minder waar. Argus pakt een t-shirt uit het water en geeft het aan Felicia. Wanneer Felicia het omhoog houdt, blijkt er een kleuter in te zitten die huilt. Nu is Felicia de held die de kleuter heeft gered. Ze komt op de voorpagina van de krant en krijgt een tekening van het jongetje en vrije toegangskaartjes voor haar favoriete park. Felicia wil telkens dat ze pech heeft. Daarom wil Myra dat Felicia het anders gaan aanpakken. In plaats van pech te willen hebben, moet ze willen winnen. Dan lukt het vast niet. Na wat gezoek besluiten ze Felicia in te schrijven voor een tv programma. Zou dit dan echt de goede manier zijn om pech te krijgen?
De dag waarop de opnames voor Keuzestress waren, werd ik wakker met het gevoel alsof er een complete bijenzwerm in mijn maag zat. Het verbaasde me bijna dat er geen gezoem uit mijn lijf kwam. 'Schat, dat zijn d zenuwen voor de opnames,' stelde mijn moeder me gerust. Terwijl ik zat te ontbijten, dacht ik daar over na. Ik kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk nog nooit eerder in mijn leven last van zenuwen had gehad.
Felicia heeft altijd geluk is het eerste deel in de serie over Felicia. Ikzelf vind het een hele leuke serie. Het gaat over iets totaal anders dan in de meeste boeken. Het lettertype vind ik ook mooi. Het is net een soort dagboek zo. Ik kan me dan ook voorstellen dat alle fans van bijvoorbeeld dagboek van een muts deze serie gaan ik erg leuk zullen vinden. Het is een soort schakel tussen de mutsboekrn en 'gewone' leesboeken. De tekeningen zijn van Iris Boter. Iris is een van mijn favoriete illustratoren. Ze heeft een echte eigen stijl. Haar gezichtjes haal je er zo uit. Met weinig lijnen zet ze een karakter neer. Dat vind ik erg knap. Dit boek gebruik je gewoon lekker voor de leeskilometers. Ik ben fan van deze serie!
De dag waarop de opnames voor Keuzestress waren, werd ik wakker met het gevoel alsof er een complete bijenzwerm in mijn maag zat. Het verbaasde me bijna dat er geen gezoem uit mijn lijf kwam. 'Schat, dat zijn d zenuwen voor de opnames,' stelde mijn moeder me gerust. Terwijl ik zat te ontbijten, dacht ik daar over na. Ik kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk nog nooit eerder in mijn leven last van zenuwen had gehad.
Felicia heeft altijd geluk is het eerste deel in de serie over Felicia. Ikzelf vind het een hele leuke serie. Het gaat over iets totaal anders dan in de meeste boeken. Het lettertype vind ik ook mooi. Het is net een soort dagboek zo. Ik kan me dan ook voorstellen dat alle fans van bijvoorbeeld dagboek van een muts deze serie gaan ik erg leuk zullen vinden. Het is een soort schakel tussen de mutsboekrn en 'gewone' leesboeken. De tekeningen zijn van Iris Boter. Iris is een van mijn favoriete illustratoren. Ze heeft een echte eigen stijl. Haar gezichtjes haal je er zo uit. Met weinig lijnen zet ze een karakter neer. Dat vind ik erg knap. Dit boek gebruik je gewoon lekker voor de leeskilometers. Ik ben fan van deze serie!
Harper en Darta zijn dikke vriendinnen. De vader van Darta is na schooltijd nooit thuis en werkt veel, terwijl er bij Harper bijna altijd wel iemand thuis is. De zus van Harper zit op een school waar ze leert hoe je make up doet en maakt haar eigen kledinglijn. Wanneer Darta een keertje opgemaakt is, kan ze de make up er niet op tijd af krijgen voordat papa thuis is. Hij is boos. Make up is niet voor kleine kinderen. Maar ze is al elf! Daarom gaat ze sti ken wel naar de repetities voor de modeshow waar ze van haar vader niet naartoe mag. Zou dit wel goed gaan?
'Oké, laat ik het zo zeggen: ík vind je veel te jong om mee te doen aan een modeshow.''Aah … Het is nu alleen nog maar oefenen, dat mag toch wel?' 'En nu niet gaan zeuren, hè? Gekkigheid. Doe normaal, je bent élf. Eerst dat met die make-up en nu dit. Heb je trouwens je gymshirt gezien? Die troep gaat er dus niet uit in de was, hè. Dat T-shirt kan ik wel weggooien.'
Vleugels! is een grappig boek met een toch wel serieus thema. Want ja, er zit toch echt veel verschil tussen ouders en hun opvoeding. En er zijn natuurlijk ook veel gebroken gezinnen. Darta heeft alleen een vader, omdat haar moeder niet aan kinderen toe was en na 8 maanden vertrok. En hoe ga je daar als kind mee om? Darta is lekker eigenwijs, en gelukkig loopt het allemaal goed af. Helga van Kooten schreef dit leuke boek. Ze heeft een schrijfstijl waarin je de karakters gewoon voor je ziet. Ze kan zo goed in de huid van iemand kruipen! De tekeningen zijn van Michel de Boer. Ze zijn vrolijk en modern en passen perfect bij het verhaal.
'Oké, laat ik het zo zeggen: ík vind je veel te jong om mee te doen aan een modeshow.''Aah … Het is nu alleen nog maar oefenen, dat mag toch wel?' 'En nu niet gaan zeuren, hè? Gekkigheid. Doe normaal, je bent élf. Eerst dat met die make-up en nu dit. Heb je trouwens je gymshirt gezien? Die troep gaat er dus niet uit in de was, hè. Dat T-shirt kan ik wel weggooien.'
Vleugels! is een grappig boek met een toch wel serieus thema. Want ja, er zit toch echt veel verschil tussen ouders en hun opvoeding. En er zijn natuurlijk ook veel gebroken gezinnen. Darta heeft alleen een vader, omdat haar moeder niet aan kinderen toe was en na 8 maanden vertrok. En hoe ga je daar als kind mee om? Darta is lekker eigenwijs, en gelukkig loopt het allemaal goed af. Helga van Kooten schreef dit leuke boek. Ze heeft een schrijfstijl waarin je de karakters gewoon voor je ziet. Ze kan zo goed in de huid van iemand kruipen! De tekeningen zijn van Michel de Boer. Ze zijn vrolijk en modern en passen perfect bij het verhaal.
