Pieter Koolwijk
en Linde Faas
Op deze pagina lees je alles over Pieter Koolwijk. Van waar hij vandaan komt tot wat hij allemaal heeft geschreven.

Als kind was hij een druk jongetje, dat graag tekende en door vele leerkrachten als superactief jongetje beschreven. ADHD, ja, dat heeft hij. Maar hij wist er door de jaren heen goed mee om te gaan. Zo ging hij van baan tot baan. Lange tijd heeft hij naast het werken geschreven. Maar sinds vorig jaar is hij puur schrijver. De meeste boeken van Pieter waren geïllustreerd door Linde Faas, behalve Baas van de wereld. Daarom is in 2024 een heruitgave gemaakt met illustraties van Linde. Nu zijn alle boeken van hen samen.


Het is echt waar. Papa had gezegd dat ik iets van vijf euro mocht kopen. Iets lekkers. Geen zakmes. En al helemaal geen zakmes dat twee euro vijftig duurder is. Onvoldoende saldo. Niet genoeg geld voor de trein . En nu? Terug naar papa kan niet. Die is het hele weekend weg. Het mes terugbrengen kan ook niet. De winkel is dicht. 'Dit los je wel op,' zegt het zaadje. 'Dat kun jij.'

De schatpakkers zitten al een beetje in mijn hart en stiekem hoop ik dat er nog eens een vervolg zal zijn.
Schatpakkers is het kinderboekenweekgeschenk van 2024, geschreven door Pieter Koolwijk en uiteraard weer geïllustreerd door Linde Faas. Het is wederom een heerlijk boekje wat je zo wegleest, heerlijk voor kunt lezen in de klas en wat zeker bij veel gezinnen voor vrolijkheid zal zorgen.
Foutje? Echt niet! is weer een prachtig exemplaar van de samenwerking tussen schrijver Pieter Koolwijk en illustrator Linde Faas. Die twee hebben al heel wat mooie boeken samen gemaakt. Ik ben in ieder geval fan! De grappige soms verrassende schrijfstijl van Pieter en de kleurrijke tekeningen van Linde zijn weer eens de perfecte combinatie voor dit boek.Gewoon allemaal lezen!

Wanneer Pieter Koolwijk een boek uitbrengt (natuurlijk met de prachtige illustraties van Linde Faas) dan moet ik die gewoon lezen. Hij weet als geen ander grappige woorden te verzinnen, zoals: tijdrenner, leegdenker of onzinstopper. Zijn verhalen zitten altijd zo vol fantasie! Echt geweldig. En dan de illustraties van Linde Faas! Die zijn altijd sprookjesachtig, vrolijk en fantasievol. Wat een magisch duo is dit toch.
Het boek heeft 158 bladzijden, 14 hoofdstukken en is op glad papier gedrukt wat niet glimt, maar wel heel lekker aanvoelt. De illustraties zijn soms door de tekst gedrukt, en soms is de tekst om de illustratie gedrukt, wat het echt een geheel maakt. Het gaat tussen de regels door over gescheiden ouders, fantasie en druk/impulsief gedrag en het redden van de wereld. Het boek is getipt voor de kinderjury 2025. En zoals ieder boek van dit duo is ook dit weer een aanrader!

Prutje is bijzonder. Een omgekeerd wonder. Als verrotte slagroom op een smerige taart, gemaakt van melk die te lang is bewaard. Wanneer de wereld om je heen ermee is bedekt, komt het langzaam bij je naar binnen gelekt. Akelig en ellendig, sijpelt het inwendig. Helemaal stuk gaat je geluk. Alles zal overstromen. Uit je mond zullen alleen nog maar treurige woorden komen. Vergeten hoe te spelen. En je alleen nog maar vervelen.


Er is over dit boek al zoveel geschreven , dat ik het hierbij laat. Het is het perfecte eind van een trilogie.
Ga het gewoon lezen!

Luna is het boek dat nog meer verdieping brengt in de trilogie. Ik blijf het heel bijzonder vinden dat Pieter op zo’n luchtige wijze deze toch wel moeilijke thema’s kan beschrijven. Het is echt een kunst! Het meisje heeft een gave, dat wordt in dit boek wel duidelijk. En gelukkig voor Ties wordt Gozert ook steeds meer geaccepteerd. Linde Faas heeft van dit boek ook weer een feestje gemaakt. Echt lezen hoor!

Gozert!
Hij zag eruit als een dief uit een oude tekenfilm. Een zwart-wit gestreept pak, een klein zwart maskertje voor zijn ogen en om zijn mond een grote zwarte zakdoek gebonden. Vlak boven de grond bleef hij stilhangen. ‘Bro,’ siste hij. ‘Vandaag is de dag. Vandaag beroven we het museum.’
Ik grijnsde breed. Vlug keek ik over mijn schouder en zag dat mijn ouders over een vitrine gebogen stonden. Die letten even niet op mij.
‘Wat ga je stelen?’ vroeg ik zo zachtjes mogelijk.
’Ssst!’Gizert wees naar een groepje muizenbewakers. ‘Overal loopt bewaking. Niet te hard praten.’ Hij liet zich verder onlaagglijden en landde op de grond. Onhoorbaar.
Ik knikte en liep zo onopvallend mogelijk zijn kant op.
Gozert is het eerste boek van de trilogie. In dit boek maken we kennis met Ties en Gozert en op het eind ook met Luna. Dit is het boek waardoor Pieter Koolwijk echt als schrijver werd herkend en erkend. Hij ontving voor dit boek een Gouden Griffel. En dat is niet voor niets. Hij beschrijft een thema dat in maar weinig boekrn voor komt, namelijk stemmen in je hoofd en een denkbeeldig vriendje dat uiteindelijk ook een ander thena aansnijdt. Maar det verklap ik niet, want dan wert je al verl teveel voor je het boek gaat lezen. Linde Faas nam ook dit keer de honneurs waar voor de illustraties. Zij geeft Gozert een gezicht. Sinds de Gouden Griffel is het duo Pieter en Linde een bekend duo. Heb je dit boek nog niet gelezen, dan moet je dat echt eens gaan doen.

Twee dingen waren bij Giel thuis iets anders dan je misschien gewend bent. Het eerste was zijn broer Ben. Niet dat Ben zo'n bijzondere jongen was. Hij paste perfect in het gezin en Giel was altijd gek geweest op zijn grote broer. Het probleem met Ben was dat hij dood was. Bij het oversteken had hij wel links gekeken en niet naar rechts, of precies andersom, dat wist Giel niet meer. Hij wist wel dat hij Ben vreselijk miste. Ze hadden nog wel afgesproken dat ze ooit een prachtig avontuur zouden beleven. Waar en wanneer wisten ze nog niet, maar eens zou het ervan komen.


'Juf!' klonk opnieuw de hoge stem van Stiekel. 'Mijn billen zijn te klein.' Floris keek opzij en schoot meteen in de lach. Stiekel zat eindelijk op haar plek en alleen haar hoofd en rode stekels staken boven de tafel uit. Verder zag je niets van het kleine meisje.