Week 4 alweer

De tijd gaat snel. Voor mij vaak veel te snel. Ik heb altijd zoveel ideeën die ik eigenlijk allemaal wel wil uitvoeren… Maar zoals iedere leerkracht moet ook ik elke dag keuzes maken.  De maandag moppendag staat inmiddels als een huis. De dinsdag dichtdag combineer ik nog weleens met de woensdag weetjesdag. En iedere week presenteer ik drie nieuwe boeken. (en soms nog meer) Daarnaast zijn er steeds meer leerlingen die iets willen vertellen over het boek dat ze lezen of een stukje willen voorlezen. Hoe gaaf is dat?! Daar probeer ik dus meestal wel aan tegemoet te komen. 

De woensdagen beginnen we standaard met lezen. En wat is het leuk dat ze nu naast de leesboeken en prentenboeken ook nog eens de moppenboeken willen lezen. Steeds meer kinderen zie ik gniffelen en proberen om toch de mop over te brengen aan anderen. (al is dat voor de leesstilte niet altijd gewenst, dus laat ik het zelden toe. Ik geef dan meestal aan dat ze na het lezen het boek mogen promoten. En zo is het kringetje weer rond) 

Zo mooi om te zien hoe alle kinderen genieten van het voordragen van een mop. De lezer geniet vaak al zichtbaar van de mop tijdens het lezen. En de luisteraars genieten aan het eind. Sommige leerlingen snappen de mop niet en dan legt een ander de mop

uit. Uiteindelijk lachen we hartelijk met z’n allen. Dit zorgt voor veel leesplezier!
Op dinsdag dichtdag las ik het gedicht Boodschap voor uit de bundel van Superguppie. Dit gaat i er een boodschap uit de hemel waar de hoofdpersoon niet zo blij mee is, maar zijn ouders vinden het geweldig. Mocht je het gedicht nog niet kennen, zoek het dan echt eens op. Nadat iedereen de inhoud begreep, hebben we ook hierom enorm kunnen lachen. Zo heeft deze week twee topmomenten opgeleverd tijdens leespromotie. 

De boeken van Roald Dahl, wie is er niet groot mee geworden. Zo af en toe neem ik boeken uit mijn eigen boekenkast mee naar school om de kinderen te laten lezen. Deze week was het De Giraffe, Peli en ik. Vorige week De wilde robot ontsnapt en Joris en de geheimzinnige toverdrank. Dat laatste boek heeft van mij een echte lezer gemaakt. Ik heb zo enorm om het boek gelachen. En aangezien ik twee versies had, zie ik deze week twee kinderen gniffelen om de groeiende oma en het vreselijk smerige drankje. 

Deze week las ik Alice tuimelt in Wonderland. Vorig jaar ontmoette ik Tiny Fisscher bij de Zwolse Leesbevorderaars. Daar vertelde ze dat ze het verhaal van Alice in Wonderland zo mooi vobd, maar het te ouderwets was en wel wat moderner gemaakt kon worden. Vabaf dat moment was ik natuurlijk al nieuwsgierig. Dus toen ik het boek binnenkreeg via uitgeverij Volt, ben ik meteen aan het lezen geslagen. Het moet te lezen zijn vanaf 7 jaar, dus prima vokr in mijn groep 4. En ik moet zeggen, het is Tiny echt gelukt. Ze heeft er een aantal veranderingen in gemaakt en de tekst goed leesbaar geschreven. Ik nedm het boek dan ook graag mee mijn groep in en zal je op de hoogte houden van de bevindingen van de kinderen. 

Waarom ik zo blij ben met dit boek van uitgeverij Pelckmans? Een paar jaar geleden stond ik nog in groep 5. Daar zaten twee meiden in die bijna nooit een keuk leesboek konden vinden. Op een gegeven moment had ik vier boeken van Thea Stilton gekocht bij de kringloop. En daar gingen ze! Ze lazen ze achter elkaar uit en stegen in Avi-niveau. Zelfs nu, wanneer ik ze op het plein zie hebben ze het nog over deze serie. Van een van de twee meiden heb ik dit jaar het zusje in de klas. Ik denk dat het niet lang zal duren voor ze een boek uit groep 4 willen lenen. 

Met dat ik deze blog online wil zetten is het boek al uitgeleend aan de meiden die ik beschreef. Hoe mooi is dit?!

Ook dit boek is echt zo fijn om in de groeo te hebben. Veel kinderen lezen losstaande boeken. Daar is natuurlijk niks mis mee, maar dan is een volgend boek vinden soms nog wel een uitdaging. Wanneer je een serie leuk vindt, heb je altijd nieuwe boeken te kiezen. En aangezien dit deel 101 is… ( vul zelf maar in) 

Wat een prachtig boek is dit! Alleen de illustraties zijn al reden genoeg om dit boek aan te schaffen. Maar dan staat er ook nog eens zo’n mooi verhaal in over het verkiezen van iemand en diegene dan terugvinden in je herinneringen. Ja, ik ben echt blij dat Ploegsma dit boek toestuurde en neem het dan ook maar wat graag mee naar school. 

Paul van Loon is echt een schrijver waar ik alles van wil lezen. Dus toen dit prentenboek uitkwam, wilde ik het uiteraard maar wat graag lezen. En daar heb ik totaal geen spijt van! Het is een mooi verhaal over angsten voor monsters. Maar Tom heeft die niet, want zijn moeder noemt hem altijd monstertje Tom. Wanneer je het boek lesst zie je ook hoe prachtig de illustraties van Nick Egberts zijn en dat monsters wel wat met verbeelding te doen hebben… Ben benieuwd hoeveel kinderen dit boek durven lezen.