Dichtbundels

Als ik slaap ben ik een kei,een in- en ontevreden kiezel,op de bodem van de oceaan.Geen ik, geen mij,alleen maar nacht en kei,een kei alleenen diep verborgen in die steen,eenvoudig als de oceaanwaarin mijn droom,stroomt mijn bloedals eb en vloed.
De zee is bijna alles is een dichtbundel waarbij de gedichten allemaal een link hebben met de zee. Er staan ook vier gedichten in die Marco Kunst heeft herschreven in deze prachtige sfeer. Ik hou hier echt van. Heerlijke bundel is dit geworden waar ik nog steeds af en toe in duik. De illustraties zijn van Jeska Verstegen. Hoe knap om met maar weinig kleuren zoveel neer te zetten! Haar illustraties zijn altijd een feestje om naar te kijken. Ook in deze bundel weer. Ik ben groot fan!

Smakken
Het is gewoon niet meer gewoon zoals mijn vader snakt.Het geeft niet wat je eet,tomaat, spinazietaart, gehakt,bananen, nasi, aardappels,gekookt, gestampt, gebakken…Hij krijgt het niet naar binnenzonder vreselijk te smakken.Je hoort hem altijd als hij eetheel hard op alles kauwen.Ik snap niet dat mijn moeder ooitmet hem heeft kunnen trouwen!
Een dichtbundel over eten en alles wat ermee te maken heeft. Ik snap dat het een bundel is voor kinderen vanaf 9 jaar, want veel gedichten zijn wat moeilijk te begrijpen voor jongere kinderen. Toch heb ik in de klas (groep 4) twee gedichten gebruikt. Het gedicht in de vorm van suikerklontjes is een mooi voorbeeld dat je echt wel in de lagere groepen kan gebruiken. En het gedicht naar de maan past zo mooi in ons thema over sterren en planeten. Omdat ik nieuwsgierige kinderen in de groep heb die hier al veel van weten, kon ik door hen uit laten leggen wat het gedicht eigenlijk betekende. Zo mooi was het om deze gedichten te kunnen gebruiken op mijn dinsdag dichtdag. En wat ook zo leuk is, er staan ook moppen en weetjes in. Alleen moet je zelf wel eerst nadenken of het wel een feit of misschien een fabel is. Het antwoord staat achterin het boek. Echt fantastisch deze bundel. Bette Westera heeft deze bundel geschreven en de hilarische illustraties zijn van Sylvia Weve.

BootjeAls je nu niet stoptmet zeuren aan mijn koppak ik mijn bootje pleur het in het slootjeen peddel zonder om te kijken helemaal naar zee!
En als je zegt:Dat haak je nooit,je bent pas tienzeg ik: O, nee?Dat zullen wenog wel eens zien…
Plassen op schrikdraad is een onwijs mooie bundel met gedichten van Simon van der Geest. Er staan 5 eerder verschenen gedichten in en de rest is allemaal nieuw. Ik was altijd al fan van het gedicht Horizin, en gelukkig staat die ook hierin. Voor de kinderBOEKENweek schreef Simon het gedicht, maar in deze bundel staat er nog een die ik ook zeker ga gebruiken in die week! Wat fijn dat Karst-Janneke Rogaar zo veel ruimte in het boek heeft gekregen om te illustreren! Ik hou van haar stijl. Het lijkt alsof het snel is gemaakt, maar wanneer je langer kijkt, merk je dat ze alles echt precies heeft uitgedacht. Zo fantastisch! En dat kleurgebruik… Kortom: deze bundel verdient een plekje op jouw boekenplank!
Sessie 1: Lees het verhaal ononderbroken voor. Waar ging dit verhaal over? Sessie 2:Wat gebeurt er in het begin, midden en einde van het verhaal? Sessie 3:Verdwaal jij wel eens in een boek? Of kan dat volgens jou niet?Wat is verdwalen? Is de ik-persoon echt verdwaald?Waar zou jij zelf wel eens willen verdwalen?Schrijf nu zelf eens een verdwaalstukje

Spot is een hond die veel met zijn kleine baasje optrekt. Zijn baasje vindt soms dingen raar aan Spot, maar Spot vindt ook dingen gek aan haar. Mensen ruiken niet aan poep en aan billen, terwijl Spot dat heel normaal vindt. En mensen vinden het raar wanneer Spot blaft terwijl er geen deurbel gaat, maar Spot vindt dat heel gewoon.
Tikkertje
Zullen we spelen?
Tikkertje?
Jij rent weg.
En ik tik jou.
Niet zo snel.
Rustig nou.
Jij vier poten.
Ik maar twee.
Jij speelt vals.
Ik stop ermee.
Spot is echt een geweldig bundeltje met gedichten, geschreven door Suzanne Weterings. Alle aspecten die bij een hond horen worden geëerd in deze bundel. Hoe knap ook dat ze van twee kanten de wereld beschrijft. Zo lees je niet alleen wat het kind van de hond denkt, maar ook vanuit het perspectief van de hond zijn gedichten geschreven. En dan die vrolijke kleuren! Elke bladzijde heeft weer een eigen uitstraling en eigen kleuren. Wanneer je er doorheen bladert, word je al vrolijk. Wat een 'fleurig' boek heeft Fleur van der Wel ervan gemaakt. De tekeningen zijn lekker simpel en eenvoudig. Ik hou ervan! Deze komt fijn in mijn kast met poëzie te staan.
Goed bruikbaar stukje uit het boek:
Het gedicht Wie, ik?
Lees het voor en vraag of de kinderen weten wie er wordt bediend met ik.
Mooi om toch de attitude wat dieper te graven in een tekst te stimuleren.

Zeven zomaarzoenen is een prachtige dichtbundel van Marije van Seventer. Ze beschrijft hier thema's als: dagelijks dingen, liefde en dood. Er zijn gedichten om vader te eren, moeder te eren, maar de ik een vogeltje dat tegen de ruit vloog, of een snottebelkampioen. Je leest het al: je kan er vele kanten mee op.
een doosje
als ik mijn verdriet opbergen kon
dan ging het voor een poosje in een doosje
en ik, ik ging lekker in de zon
Marije van Seventer heeft naast deze bundel ook een erg leuk kinderboek geschreven: tandarts Chroom en de kauwgomballenboom. Mijn recensie staat ook op dit account.


GriezelbriefBeste heksen,monsters,spoken,
ik ben niet langer bang.
Kom maar tevoorschijn,van het behang,het gordijn,de kast.
Kom maar gezelligbij mij in bed.
Ik heb er netin geplast.
Haren vol banaan is een vrolijke bundel met versjes en liedjes over onderwerpen zoals:een dril in de wc-pot, cadeautje, boer en boertje, maar ook over een nieuwe trui of zwarte nagels. Er is zoveel keus, dat je bij enorm veel onderwerpen kunt aansluiten met een gedicht. De kleurrijke en enorm grappige illustraties zijn van Noëlle Smit. Zoals je op de voorkant van het boek al ziet gebruikt ze veel eenvoudige vormen, maar weet ze precies de essentie van het onderwerp te pakken. Kortom: dit is echt een aanwinst voor je schoolbibliotheek.

Elke school heeft een middelpunt.Een verborgen centrum.Een hart.Daarbinnen beginnen de dagen,daar meppen de meesters en juffen ''s morgens op START,ik denk met een soort personeelshamer,ik heb het over de personeelskamer.
Juf je bent geweldig maar, is alweer de derde gedichtenbundel van Edward van de Vendel met 12 1/2 gedichten. En als ik eerlijk ben, zijn het stuk voor stuk pareltjes!In deze bundel weet Edward met veel gemak allerlei situaties uit het onderwijs te behandelen. Het gedicht waar de bundel naar genoemd is, is voor mij (samen met die over de conciërge) de mooiste. Deze twee spreken mij het meest aan. En wanneer je door de bundel heen bladert, zie je hoe veelzijdig Saskia Halfmouw kan illustreren. Ze past zich telkens weer zo goed bij het gedicht aan! Echt formidabel! Deze bundel zal vast op heel veel scholen verschijnen!

DroomJe gaat toch echt recht slapenmet je benen naast elkaar.Maar 's ochtends word je wakker met je lichaam hier en daar.Hoe zou dat komen?Door je dromen.Overdag een keurig kindje,maar ja -de nacht verfrommelt je.Gedachten netjes opgeruimd,maar ja -je droom een rommeltje.
En dit is er nog maar één van de vijftig! Ja, de nieuwere bundels van Edward van de Vendel zijn mooi, maar deze mag er wel in echt nog steeds zijn! Samen met de illustraties van Fleur van der Weel maakte hij hier een tijdloze gedichtenbundel van!

BeginIk begin te bestaan, iktrek mijn vel en haren aan, de deurachter me zo voorzichtig dicht dat wiehet hoort denkt hee een dief maar laat maargaan, het is te vroeg om op te staan. (Eerste stukje van het gedicht)
Vlieg! Zegt de vloer, is een prachtige dichtbundel van Eva Gerlach. Ze weet als geen ander zo goed de woorden te kiezen om juist dat ene element te bereiken. Ze is dan natuurlijk ook niet zomaar P.C. Hooft-winnaar. In deze bundel pakt ze je vast en laat je niet meer los tot je aan het eind bent. Hoe knap is dat! Het verhaal van het meisje dat uiteindelijk haar weg wel vindt is echt fantastisch uitgewerkt. Ik blijf echt fan van haar werk! En dan met de illustraties van Trui Chielens erbij, is het werkelijk een feestje om te lezen.

In de kleur van de zon. Wat een mooie weetjes- en verhalenbundel is dit! Allerlei weetjes en verhalen van Aruba, Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius, Sint Maarten, Suriname en Nederland zijn in deze bundel samengevoegd. Van carnaval tot een ode aan Curaçao, van een Kuifkolibri tot een Caraïbische Flamingo, ze komen allemaal langs.
Mijn favoriete verhaal is Arthur. Ik typ het verhaal niet, maar neem de uitleg over.
Dit verhaal is geïnspireerd op een vertelling die al generaties in de familie van de schrijver is doorgegeven. Hoewel sommige personages en gebeurtenissen zijn toegevoegd, blijft de boodschap duidelijk: we moeten anderen niet te snel beoordelen, want elk mens draagt een verhaal met zich mee dat anderen misschien niet begrijpen.
Wat ik zo leuk vind aan deze bundel is de variatie. Telkens een verhaal, afgewisseld met een weet-tekst. Zo verveelt het niet om deze bundel van kaft tot kaft door te lezen.
Maar ook alleen erdoorheen bladeren is al een feestje. De illustraties zijn gevarieerd en erg kleurrijk. Je wordt er gewoon zo vrolijk van! Ik kan me ook al zo voorstellen dat je dit boek er in de bovenbouw regelmatig bij pakt. Het verhaal over carnaval in februari, de ode aan Curaçao wanneer je een thema over de Caraïben hebt bijvoorbeeld. Maar een verhaal bleef me erg goed bij: Tula, en dan vooral de laatste zin: je krijgt geen les over Tula. Hoe gek is het eigenlijk dat wij in Nederland zo weinig over de Cariben en hun geschiedenis weten en doorvertellen? Daarom is het ook zo goed dat dit boek er is.

Wat is zijn?Ik sterf nog als ikarmen niet voel.
De kou,de leegte,het niets in mij.
Wat is zijnals het nergens omheen is?
Dit is een van de gedichten uit het boek. Ik ben echt groot fan van Ted van Lieshout. Hoe hij van iets doodnormaals zoiets prachtigs kan maken. Petje af!